Ito po yan bro.galing mismo sa inyo:
View attachment 451889
Ito po ang nakakagay dyan:
"Dahil dito ay binuo ng ilang makabago ang pangalang jehovah na di kilala ng mga sinauna maging mga hudio o kristyano man,sapagkat ang tunay na bigkas ng pangalan na masusumpungan sa tekstong hebreo ay nawala na palibhasay kay tagal ng di ginagamit"
Ayon po sa babasahin nyo hindi po kilala ang pangalang jehovah maging hudio o kristyano man dahil nawala na nga ang bigkas nito palibhasay di-ginagamit.maliwanag po yan kaya ang konklusyon inimbento lang.
At inaamin din ng watchtower na mas tama ang YAHWEH kaysa Jehovah nasa babasahin din ninyo yan:
View attachment 451890
"While inclining to view the pronounciation " Yah weh"as the more correct way,we have retained the form "Jehovah" because of peoples familliarity with it since the 14th century."
Ayan po malinaw kung bakit puno ng pangalang JEHOVAH ang mga translation ngayon lalo na yong NEW WORLD TRANSLATION na bible.
Yan ang resulta sa pagpupumilit ng watchtower na bigyan ng pangalan ang Dios.tanggapin na natin sandali na yan nga ang pangalan ng Dios maatim ba nating tawagin sya sa ganyang pangalan bilang mga anak?
Katulad halimbawa si Pedro bilang tatay kawalang galang ng anak ang tawagin sya sa ganyang pangalan.ang makakatawag lang sa kanya sa ganyang pangalan ay ka edad nya o kapwa ring isang tatay katulad nya.
Ang Dios,mayron bang katulad nya na pueding tawagin sya sa pangalang Jehovah kung yan man ang pangalan nya?sino papantay sa kanya...hindi ba tayo kinikilabutan ang Dios na makapangyarihan sa lahat may likha ng langit at lupa bibigyan natin ng pangalang na kahit yong unang mga linkod nya na mga esraelita ay ganon na lang ingat sa pagbanggit sa pangalan nayan.
Bukod dito mayron namang itinuro na pangalan si kristo na puede nating itawag sa kanya..ang pangalang ito ay mula pa sa pasimula pangalan na ng Dios:
Isa.63:16 Sapagka't ikaw ay aming Ama, bagaman hindi kami kinilala ni Abraham, at hindi kami kilala ng Israel: ikaw, Oh Panginoon, ay aming Ama, aming Manunubos na mula sa walang pasimula ay siya mong pangalan.
Ang Pangalan ng Diyos sa Hebreong Kasulatan
Ang pangalan ng Diyos sa sinaunang Hebreong mga titik na ginagamit bago ang pagkatapon ng mga Israelita sa Babilonya

Ang pangalan ng Diyos sa Hebreong mga titik na ginagamit noong makalaya ang mga Israelita mula sa Babilonya
Ang pangalan ng Diyos, na binubuo ng apat na Hebreong katinig na יהוה, ay lumilitaw nang halos 7,000 ulit sa Hebreong Kasulatan. Sa Bagong Sanlibutang Salin, ang apat na titik na iyon, na tinatawag na Tetragrammaton, ay isinaling “Jehova.” Ang pangalang iyan ay mas maraming beses na lumilitaw kaysa sa iba pang pangalan sa Bibliya. Bagaman ang mga manunulat ng Bibliya ay gumamit ng maraming titulo at iba pang termino sa pagtukoy sa Diyos, gaya ng “Makapangyarihan-sa-lahat,” “Kataas-taasan,” at “Panginoon,” Tetragrammaton lang ang nag-iisang personal na pangalang ginamit nila para sa Diyos.
Ginabayan mismo ng Diyos na Jehova ang mga manunulat ng Bibliya para gamitin ang kaniyang pangalan. Halimbawa, inudyukan niya si propeta Joel na isulat: “Ang bawat isa na tumatawag sa pangalan ni Jehova ay makaliligtas.” (
You do not have permission to view the full content of this post.
Log in or register now.) At ginabayan niya ang isang salmista para isulat: “Upang malaman ng mga tao na ikaw, na ang pangalan ay Jehova, ikaw lamang ang Kataas-taasan sa buong lupa.” (
You do not have permission to view the full content of this post.
Log in or register now.) Sa katunayan, ang pangalan ng Diyos ay lumilitaw nang mga 700 beses sa aklat pa lang ng Mga Awit—isang aklat ng mga patulang akda na binabasa o inaawit ng bayan ng Diyos. Pero bakit wala ang pangalan ng Diyos sa maraming salin ng Bibliya? Bakit ginagamit ng Bagong Sanlibutang Salin ang pangalang “Jehova”? At ano ang kahulugan ng pangalan ng Diyos na Jehova?

Isang bahagi ng Mga Awit sa Dead Sea Scroll mula noong unang kalahati ng unang siglo C.E. Ang teksto ay isinulat sa istilo ng Hebreong mga titik na karaniwang ginagamit noong makalaya ang mga Israelita mula sa Babilonya, pero kapansin-pansin na ang ginamit sa Tetragrammaton ay sinaunang Hebreong mga titik
Bakit wala ang pangalan ng Diyos sa maraming salin ng Bibliya? Iba-iba ang dahilan. Iniisip ng ilan na hindi kailangan ng Diyos na Makapangyarihan-sa-lahat ang isang personal na pangalan para ipakilala ang sarili niya. Ang iba ay malamang na naimpluwensiyahan ng tradisyon ng mga Judio—ang pag-iwas sa paggamit ng pangalan ng Diyos, marahil dahil sa takot na malapastangan ito. May mga naniniwala naman na dahil walang nakatitiyak kung ano ang eksaktong bigkas sa pangalan ng Diyos, mas mabuting gumamit na lang ng titulo, gaya ng “Panginoon” o “Diyos.” Pero hindi makatuwiran ang gayong mga argumento. Pag-isipan ang sumusunod na mga dahilan:
- Ang mga nagsasabing hindi kailangan ng Diyos na Makapangyarihan-sa-lahat ang isang personal na pangalan ay nagwawalang-bahala sa ebidensiya na lumitaw ang personal na pangalan ng Diyos sa sinaunang mga kopya ng kaniyang Salita, kasali na ang mga kopyang umiral bago pa ang panahon ni Kristo. Gaya ng nabanggit na, ipinasulat ng Diyos ang kaniyang pangalan sa kaniyang Salita nang mga 7,000 ulit. Maliwanag, gusto niyang malaman natin at gamitin ang kaniyang pangalan.
- Nang tanggalin ng ilang tagapagsalin ng Bibliya ang pangalan ng Diyos bilang pagsunod sa tradisyon ng mga Judio, isang mahalagang bagay ang hindi nila naisaalang-alang. Bagaman hindi binibigkas ng ilang eskribang Judio ang pangalan ng Diyos, hindi nila ito inalis sa mga kopya nila ng Bibliya. Sa sinaunang mga balumbon na natagpuan sa Qumran, malapit sa Dagat na Patay, maraming beses na lumilitaw ang pangalan ng Diyos. Ang ilang tagapagsalin ng Bibliya ay gumamit ng titulong “PANGINOON” na nasa malalaking titik para ipahiwatig na pangalan ng Diyos ang lumitaw sa orihinal na teksto. Pero ang tanong, Bakit basta na lang pinalitan o inalis ng mga tagapagsaling ito ang pangalan ng Diyos kahit na alam nilang lumilitaw ito sa orihinal na teksto ng Bibliya nang libo-libong ulit? Sino ang inaakala nilang nagbigay sa kanila ng awtoridad na gawin iyon? Sila lang ang makasasagot.
- Ang mga nagsasabing hindi dapat gamitin ang pangalan ng Diyos dahil walang nakaaalam sa eksaktong bigkas nito ay gumagamit ng pangalan ni Jesus. Gayunman, ang bigkas ng mga alagad ni Jesus sa kaniyang pangalan ay ibang-iba sa bigkas dito ng karamihan sa mga Kristiyano sa ngayon. Malamang na Ye·shuʹa‛ ang bigkas ng mga Judiong Kristiyano sa pangalan ni Jesus, at Ma·shiʹach, o “Mesiyas,” sa titulong “Kristo.” I·e·sousʹ Khri·stosʹ ang tawag sa kaniya ng mga Kristiyanong nagsasalita ng Griego, at Ieʹsus Chriʹstus naman ng mga Kristiyanong nagsasalita ng Latin. Sa patnubay ng Diyos, ginamit sa Bibliya ang salin ng pangalan ni Jesus sa wikang Griego, na nagpapakitang ang mga Kristiyano noong unang siglo ay gumamit ng anyo ng pangalan na karaniwan sa wika nila. Kaya para sa New World Bible Translation Committee, makatuwirang gamitin ang pangalang “Jehova,” hindi man iyon ang eksaktong bigkas sa pangalan ng Diyos sa sinaunang Hebreo.
Bakit ginamit ng Bagong Sanlibutang Salin ang pangalang “Jehova”? Sa Ingles, ang apat na titik ng Tetragrammaton (יהוה) ay katumbas ng mga katinig na YHWH. Gaya ng lahat ng iba pang salita sa sinaunang Hebreo, ang Tetragrammaton ay walang patinig kapag isinusulat. Noong lagi pang ginagamit ang sinaunang Hebreo, ang mga bumabasa na ang nagdaragdag ng angkop na mga patinig.
Mga sanlibong taon mula nang matapos ang Hebreong Kasulatan, ang mga Judiong iskolar ay bumuo ng isang sistema ng paglalagay ng tuldok at gatlang sa mga katinig para matukoy kung anong mga patinig ang dapat gamitin kapag nagbabasa ng Hebreo. Pero nang panahong iyon, naging pamahiin ng maraming Judio na maling bigkasin nang malakas ang pangalan ng Diyos, kaya gumamit sila ng mga panghaliling katawagan. Lumilitaw na nang kopyahin nila ang Tetragrammaton, isinama nila rito ang mga patinig ng mga panghaliling katawagan. Kaya ang mga manuskritong may mga tuldok at gatlang sa mga katinig ay hindi makakatulong para malaman kung paano binigkas ang pangalan ng Diyos sa Hebreo. May mga nagsasabing “Yahweh” ang bigkas dito, pero iba naman ang opinyon ng ilan. Sa isang bahagi ng aklat ng Levitico sa wikang Griego na kasama sa Dead Sea Scroll, Iao ang transliterasyon sa pangalan ng Diyos. Bukod sa anyong iyan, sinasabi rin ng sinaunang mga manunulat na Griego na posibleng Iae, I·a·beʹ, o I·a·ou·eʹ ang bigkas sa pangalan ng Diyos. Pero wala talagang nakatitiyak kung paano ito binigkas sa wikang Hebreo ng sinaunang mga lingkod ng Diyos. (
You do not have permission to view the full content of this post.
Log in or register now.You do not have permission to view the full content of this post.
Log in or register now.) Ang alam lang natin ay ginamit ng Diyos nang paulit-ulit ang kaniyang pangalan sa pakikipag-usap sa kaniyang bayan, tinawag siya ng kaniyang bayan sa pangalang iyon, at ginamit nila iyon sa pakikipag-usap sa iba.—
You do not have permission to view the full content of this post.
Log in or register now.You do not have permission to view the full content of this post.
Log in or register now.You do not have permission to view the full content of this post.
Log in or register now..
Kaya bakit ginamit ng Bagong Sanlibutang Salin ang pangalang “Jehova”? Ito ay mula sa anyo ng pangalan ng Diyos na “Jehovah,” na matagal nang ginagamit sa wikang Ingles.

Pangalan ng Diyos sa
You do not have permission to view the full content of this post.
Log in or register now. sa salin ni William Tyndale sa Pentateuch, 1530
Unang lumitaw ang pangalan ng Diyos sa Bibliyang Ingles noong 1530 sa salin ni William Tyndale sa Pentateuch. Ginamit niya ang anyong “Iehouah.” Sa paglipas ng panahon, unti-unting nagbago ang wikang Ingles at ginawang moderno ang ispeling ng pangalan ng Diyos. Halimbawa, noong 1612, ginamit ni Henry Ainsworth ang anyong “Iehovah” sa buong salin niya ng aklat ng Mga Awit. Pagkatapos, noong 1639, nang irebisa ang saling iyon at ilimbag kasama ng Pentateuch, ginamit ang anyong “Jehovah.” Noong 1901, ginamit ng mga tagapagsalin ng American Standard Version ang anyong “Jehovah” sa mga teksto sa Bibliya kung saan lumitaw ang pangalan ng Diyos sa wikang Hebreo.
Ipinaliwanag ng iginagalang na iskolar ng Bibliya na si Joseph Bryant Rotherham kung bakit niya ginamit ang “Jehovah” sa halip na “Yahweh” sa kaniyang akdang Studies in the Psalms noong 1911. Sinabi niya na gusto niyang gamitin ang “anyo ng pangalan na mas pamilyar (pero katanggap-tanggap) sa karamihan ng mga nagbabasa ng Bibliya.” Noong 1930, ganiyan din ang puntong binanggit ng iskolar na si A. F. Kirkpatrick tungkol sa paggamit ng anyong “Jehovah.” Sinabi niya: “Iginigiit ng makabagong mga gramariyan na dapat itong basahin nang Yahveh o Yahaveh; pero ang JEHOVAH ay waring nakaugat na sa wikang Ingles, at ang talagang mahalaga ay hindi ang eksaktong bigkas, kundi ang matukoy na isa itong Pangalang Pantangi, hindi lang basta isang titulo gaya ng ‘Panginoon.’ ”

Ang Tetragrammaton, YHWH: “Pinangyayari Niyang Maging Gayon”

Ang pandiwang HWH: “maging”
Ano ang kahulugan ng pangalang Jehova? Sa Hebreo, ang pangalang Jehova ay galing sa isang pandiwa na nangangahulugang “maging,” at maraming iskolar ang nagsasabi na ito ay nasa causative form. Kaya sa pagkaunawa ng New World Bible Translation Committee, ang pangalan ng Diyos ay nangangahulugang “Pinangyayari Niyang Maging Gayon.” Iba-iba ang opinyon ng mga iskolar, kaya hindi natin puwedeng ipilit na iyon talaga ang kahulugan. Pero ang kahulugang iyon ay angkop na angkop sa papel ni Jehova bilang Maylalang ng lahat ng bagay at Tagatupad ng kaniyang layunin. Hindi lang niya pinangyaring umiral ang pisikal na uniberso at ang matatalinong nilalang, kundi gaya ng ipinakikita ng kasaysayan, patuloy niyang pinangyayari na matupad ang kaniyang kalooban at layunin.
Kaya ang kahulugan ng pangalang Jehova ay hindi limitado sa kaugnay na pandiwa sa
You do not have permission to view the full content of this post.
Log in or register now., na nagsasabi: “Ako ay magiging gayon sa anumang ako ay magiging gayon.” Ipinakikita ng tekstong ito ang isang aspekto ng personalidad ng Diyos—siya ay nagiging anuman na kinakailangan para matupad ang kaniyang layunin. Pero kasama rin sa kahulugan ng pangalang Jehova ang ideya na ang kaniyang mga nilalang ay pinangyayari niyang maging anuman na kinakailangan para matupad ang kaniyang layunin.