PH
"PAGBANGON"
Sa BUHAY natin, napakaraming pagsubok tayong pinagdadaanan
Mga pagsubok na akala mo'y di na masosolusyonan
Pagsubok na akala mo di ka na tatantanan
Mga pagsubok na paulit-ulit kang pinapayuko't pianpadapa
Kahit na alam mo sa sarili mong palaban ka
Sa MUNDO, tayo ay tao lamang hindi ba sapat?
Maging sapat ang dahilang tao tayo't nagkakamali lang?
Kailangan bang ang tamang sagot sa ating pagiging tao
Ay sagot na puro tama lamang ang dapat na ating
Pinapakita't ginagawa sa bawat oras at araw natin?
Mga BAGAY, mga bagay na kailanma'y nagiging parte na
Nang ating mga nakasanayan at buhay na sa
Bawat paglingon, pagtakbo o paglalakad ay nariyan sila
Mga bagay na kung minsa'y di natin mababago
Napakaraming mga bagay sa buhay nating mga tao
Ang ORAS, oras na nga ba para tayo'y basta sumuko?
Oras nga ba ang magiging dahilan para maghilom ito?
Ang mga sakit at hirap na dinaranas ko ngayon?
Hindi lamang ako, kundi kahit na kanino, oras na nga ba?
Sa tingin mo ba? may solution ba kung susuko nalamang ako?
PANAHON, ang kaakibat lagi ng oras, dito sa mundo
Panahon na kung minsa'y nakakagamot din ng mga
Damadaming ubod na ng sakit sa ating mga ******
Panahon na kung minsa'y siya lamang ang makakapagpabago
Ng mga bagay bagay na kung anung meron sa mundo
Ang bawat tao may kanya kanyang problema, hindi lang
At hindi lamang ikaw ang nakakaranas ng akala mo
Pawang ikaw lamang nag nakakadanas ng mga ito, kung minsan
Kailangan nating ilingon ang ating pagtingin sa ating
Kapaligiran, upang ating maunawaan ang bawat isa sa atin
Kagaya na lamang sa buhay ko, na ang buhay ko'y puno rin
Nang pakikipagsapalaran, dito sa mundong ating ginagalawan
Na dati'y akala ko, maayos ang lahat ng takbo sa buhay ko
Ngunit lahat ng akala ko'y isa palang malaking mali
Na akala ko'y walang hiwalayang magaganap sa buhay ko
Akala ko ang lahat ay sapat na, akala kong walang hanggan
Ngunit may katapusan, na akala ko'y di na magbabago
Pero napabayaan, mga pangako na saking binanggit bigla
Bigla nalamang nawala ng parang isang bula na sa bawat
Araw na pakikibaka ko, lagi ko itong tanda.
Tandang-tanda ko pa, noong kasama ko pa sila ang saya
Napakasaya ng isang buo at maayos na pamilya kung san
Kumpleto magkasama yung tipong wala nang iwanan,
Ngunit napaka mali ng akala ko, masyado akong nagtiwala
Nagtiwala ako masyado sa mga akala, na mali na pala
Sinubok kami ng panahon, at sa dinami-rami ng pagkakataon
Paghihiwalay ng magulang ko ang naglaon, dumating sa punto na
Naisip kong magpakalayo nalamang ngunit sa isang banda'y
Di ko rin nagawang iwan ang mga kapatid ko, natuluyan ang
lahat
Kami'y nagkawatak-watak, mga araw na sanay masaya
Subalit nabalot ng dilim ang lahat, bawat oras
Animo'y sinisisi ko sa sarili ang lahat
Ang daming nagsabing "simple lang ang problema ko"
Simple lamang ba ang matatawag na ganun?
Kung sa bawat araw na lalabas ako'y makakakita ako
Nang mga batang masaya, naghahabulan kasama ang mga
Magulang nila na habang ako'y papalapit sa kanila
Naririnig ko ang boses ng isang ama't ina
Na nagpapaalala sakin sa mga sandaling kapiling ko pa sila?
Simpleng bagay lang ba iyon?! ganun nalang ba kasimple?!
Nagdaan ang mga araw, lumipas ang sakit at ang dilim
Nilamon na ng panahon ang puso kong manhid
Naging manhid ako, sa mga araw na ginugugol ko
Sa mga araw na pinagsisikapan kong ngumiti
Mga bagay na gusto ko sana, wala nang mali
Napaka makasarili ko, di ko inisip na nakakasakit na pala ako
Sa mga nakapaligid sakin, sa mga taong nakakasalamuha ko
Araw-araw nakakagawa ako ng kasalanang, di ko alam
Di ko sinadyang mangyari sa bawat maling napagdadaanan
Lalo ko lamang pinapapangit ang aking kapalaran
Mapagbiro ang buhay, ang bawat buhay natin bilang isang tao
may kanya kanya tayong pinagdadaanan ngunit sa bandang huli
Ito ang nagsisilbing tibay para tayo'y muling lumaban
At BUMANGON, sa kahit anumang pagsubok sati'y lumamon.
Spoiler contents are visible only to Established Members.
MABAGSIK NA LIKHA NI:
Mad`ThePoetMotivator