Sumasayaw ang singaw sa kalsadang aspaltado,
Ang bawat paghinga ay tila ba nakakandado.
Ang bagsik ng araw ay walang pinipiling antas,
Mahirap o mayaman, pantay ang dinaranas.
Sa ganitong pagkakataon tayo ay namumulat,
Na ang ginto at salapi ay hindi laging sapat.
Kapag ang tubig ay naging mas mahal pa sa hiyas,
Doon natin makikita ang tunay nating wakas.
Ipagdasal ang ulan, ngunit kumilos nang tama,
Ibalik ang luntian sa gubat na nawalan ng porma.
Ang panahon ay malupit kapag ito'y sinasaktan,
Igalang ang lupa, at tayo'y kanyang aalagaan.
Ang bawat paghinga ay tila ba nakakandado.
Ang bagsik ng araw ay walang pinipiling antas,
Mahirap o mayaman, pantay ang dinaranas.
Sa ganitong pagkakataon tayo ay namumulat,
Na ang ginto at salapi ay hindi laging sapat.
Kapag ang tubig ay naging mas mahal pa sa hiyas,
Doon natin makikita ang tunay nating wakas.
Ipagdasal ang ulan, ngunit kumilos nang tama,
Ibalik ang luntian sa gubat na nawalan ng porma.
Ang panahon ay malupit kapag ito'y sinasaktan,
Igalang ang lupa, at tayo'y kanyang aalagaan.