Bilang tao, hindi naman palaging pareho ang nararamdaman natin. May mga araw na puno tayo ng saya, lakas at pag-asa. Pero may mga araw din na tahimik tayo, mabigat ang pakiramdam at gusto nating mapag-isa.
Ayon sa Mangangaral 3:1–4, may panahon para sa lahat ng bagay—may panahon ng pagtawa at panahon ng pag-iyak, panahon ng pagluluksa at panahon ng pagsasaya.
Ibig sabihin, normal lang na magbago ang ating emosyon. Hindi nangangahulugan na kapag malungkot tayo ay mahina na ang pananampalataya natin.
Maging ang mga taong malapit sa Diyos sa Biblia ay nakaranas ng takot, pagod, pangungulila, pagkabigo at kalungkutan. Makikita rin sa Mga Awit kung paano nila ipinahayag nang tapat ang kanilang nararamdaman sa Diyos.
Awit 34:18
“Malapit ang Panginoon sa mga bagbag ang puso.”
Napakaganda ng mensaheng ito dahil ipinapaalala nito na sa panahon ng ating pinakamabigat na pakiramdam, hindi tayo kinakailangang magpanggap na okay. Maaari nating sabihin sa Diyos ang tunay nating nararamdaman.
Ang kalungkutan ay hindi nangangahulugang wala nang pag-asa, at ang saya naman ay hindi nangangahulugang wala nang problema.
Minsan, masaya tayo dahil may magandang nangyari. Minsan naman, nalulungkot tayo dahil may bagay na hindi natin makontrol. May mga pagkakataon ding hindi natin agad maintindihan kung bakit nagbabago ang ating mood.
Sa pananaw ng psychology, normal na maapektuhan ang emosyon ng stress, pagod, tulog, mga karanasan, relasyon at mga pangyayari sa paligid natin. Kaya hindi kakaiba na minsan ay masaya tayo at minsan ay malungkot.
Ang mahalaga ay matutunan nating harapin ang bawat emosyon nang maayos.
Kapag masaya, matutong magpasalamat.
Kapag malungkot, huwag mawalan ng pag-asa.
Kapag pagod, matutong magpahinga.
Kapag may problema, huwag matakot humingi ng tulong.
Awit 30:5
Ang pag-iyak ay maaaring dumating sa gabi, ngunit may kagalakan sa umaga.
Hindi ibig sabihin na lahat ng problema ay mawawala agad. Ang mensahe ay may pag-asa kahit nasa mahirap na panahon.
May panahon ng lungkot, may panahon ng saya. May gabi, pero darating din ang umaga.

Kaya kung malungkot ka ngayon, huwag mong isipin na habang-buhay kang mananatili sa ganitong kalagayan. Damhin mo, ipanalangin mo, harapin mo—at patuloy na umasa.
Ayon sa Mangangaral 3:1–4, may panahon para sa lahat ng bagay—may panahon ng pagtawa at panahon ng pag-iyak, panahon ng pagluluksa at panahon ng pagsasaya.
Ibig sabihin, normal lang na magbago ang ating emosyon. Hindi nangangahulugan na kapag malungkot tayo ay mahina na ang pananampalataya natin.
Maging ang mga taong malapit sa Diyos sa Biblia ay nakaranas ng takot, pagod, pangungulila, pagkabigo at kalungkutan. Makikita rin sa Mga Awit kung paano nila ipinahayag nang tapat ang kanilang nararamdaman sa Diyos.
Awit 34:18“Malapit ang Panginoon sa mga bagbag ang puso.”
Napakaganda ng mensaheng ito dahil ipinapaalala nito na sa panahon ng ating pinakamabigat na pakiramdam, hindi tayo kinakailangang magpanggap na okay. Maaari nating sabihin sa Diyos ang tunay nating nararamdaman.
Ang kalungkutan ay hindi nangangahulugang wala nang pag-asa, at ang saya naman ay hindi nangangahulugang wala nang problema.
Minsan, masaya tayo dahil may magandang nangyari. Minsan naman, nalulungkot tayo dahil may bagay na hindi natin makontrol. May mga pagkakataon ding hindi natin agad maintindihan kung bakit nagbabago ang ating mood.
Sa pananaw ng psychology, normal na maapektuhan ang emosyon ng stress, pagod, tulog, mga karanasan, relasyon at mga pangyayari sa paligid natin. Kaya hindi kakaiba na minsan ay masaya tayo at minsan ay malungkot.
Ang mahalaga ay matutunan nating harapin ang bawat emosyon nang maayos.
Kapag masaya, matutong magpasalamat.
Kapag malungkot, huwag mawalan ng pag-asa.
Kapag pagod, matutong magpahinga.
Kapag may problema, huwag matakot humingi ng tulong.
Awit 30:5Ang pag-iyak ay maaaring dumating sa gabi, ngunit may kagalakan sa umaga.
Hindi ibig sabihin na lahat ng problema ay mawawala agad. Ang mensahe ay may pag-asa kahit nasa mahirap na panahon.
May panahon ng lungkot, may panahon ng saya. May gabi, pero darating din ang umaga.


Kaya kung malungkot ka ngayon, huwag mong isipin na habang-buhay kang mananatili sa ganitong kalagayan. Damhin mo, ipanalangin mo, harapin mo—at patuloy na umasa.
