PHAsherah Goddess
Elite
Totoo pala. Minsan sa environment factor na siya, sa upbringing, values at saka family influence and pati na rin sa upbringing. Katulad na kapag ang family mo is ang "role model" is hindi naman ambitious or gusto nasa comfortable life or tipo ang mother housewife and then, si father ay retired. Ganun din ang anak. Halimbawa, kung babae, ganun din siya. Mas choose niya na housewife din siya or kapag anak na lalake , wala din trabaho katulad sa tatay na walang job dahil retired. Mga ganun. Dahil iyon ang "role model" na nakikita mismo ng mata eh, kaya kahit babae, halimbawa, meron pangarap, gusto magkatrabaho at magkapera, kapag na reject siya from job, madali siyang mag-stop dahil walang susuport sa kanya emotionally at saka, ang family din niya, walang alam sa work ethics, mga ganun, na tipong anong dapat gawin. Same din sa lalake na anak. Kapag walang trabaho si tatay, ganun din ang anak na lalake. Kapag na reject, madali ma discourage or tipong tatamarin mag apply.
Then dagdagan pa ang resources. Naka-limit lang unlike sa family na halimbawa, si nanay or si tatay ay actor at actress, since role model, ganun din ang anak nila. Sumusunod sila sa apak na magiging artista din sila. Oo nga. Kapag basketbolista si tatay halimbawa, PBA or NBA, susunod ang lalake na anak sa kanya. Kung hindi man basketbol, ang linyahan niya is anything sports related. Ganun din sa politics. Kapag presidente si tatay, kahit anak na babae, magiging presidente siya at kahit hindi presidente, basta anything related to politics, pasok siya.
Role model talaga ng family. Plus, yung environment. Eh yung environment ang siyang nagdedevelop sa personality ng anak. E kung ang environment is walang financial and emotional support, or magkaiba ng values.... mahihirapan talaga ang anak makahanap ng trabaho pagkatapos, kulang-kulang pa ng resources. Yung values pa from family at upbringing, eh kung example, naturuan na ang anak na ang pagiging simple na buhay ay maganda , kahit andoon na gusto magtrabaho ang anak, wala siyang motivation or nagtritrig sa kanya na maghanap ng trabaho or kung nag apply at ne reject siya, maiisip niya na maging simple na lang dahil iyon ang mas comfortable sa kanya. Dagdag, magkakaroon pa ng mental dissonance means conflict ang values sa gusto gawin like, gusto magtrabaho, mag invest, magpalaki ng pera pero conflict siya sa inner values na mas maganda pa rin na maging simple na lang dahil iyon ang naturuan or na influence kung baga.
Ngayon, sabi daw, kung gusto daw talaga matupad ang pangarap. Ang uunahin talaga ang sarili. Yung self talaga. Babaguhin talaga ang "self" mo. Siguro, kahit matagal. "Self" talaga dahil kapag inuna ang "self" the rest will follow na. Etrain daw ang sarili na huwag magkaroon ng emotional attachment within sa environment or sa family or anything nag papa influence mismo if gusto talaga baguhin ang mismong destiny. Kapag meron ka emotional attachment , andiyan ang ma-iinfluence ka na contradict siya sa gusto mo mangyari lalo na sa goals mo , andiyan din na magkakaroon ka ng guilt dahil nagkaroon ka ng guilt like feeling na mali maging ambisyoso , dapat maging simple na lang.... ang pangarap na gusto matupad, hindi siya matutupad. Pagkatapos ang resources , kailangan diskartehan lalo na kung walang emotional and financial support from family.
Ecocondition mismo ang mind mismo para ikaw na mismo ang may control kung ano ang gusto gawin. Kontrolado kasi ang labas dahil iba ang ipana-kondisyon sa utak mismo, kaya feeling is wala ng magawa or feeling is naka-destined siya na ganun ka na walang pera, walang trabaho at hindi matanggap.
May hope. Sabi, you have to ba aware sa self mo and the rest will follow na. Kaya nga meron iba na sabi, na tutukan muna ang sarili, iimprove daw ang sarili... mga ganun, the rest will follow na. Ibig sabihin , kahit ano meron sa environment, hindi ka apektado, kahit family na walang "role model" para magkaroon ng job sa sarili or ang values na nagkoconflict sa inner versus sa gusto mismo matupad which is mental dissonance, meron ka ng control sa sarili and meron ka ng abilidad baguhin ang destiny.
Naalala ko kasi, meron isang lalake na how many years siya walang job at aware siya sa self niya na meron talaga siyang "mental dissonance". Aware siya so meron ginawa sa self niya para hindi siya magkaroon ng "mental dissonance" and nang natanggal niya iyon, that is the time na nagkaroon siya ng unang job sa tagal ng taon na walang job. Inayos niya ang sarili niya unlike sa kapatid niya na walang problema dahil wala siyang "mental dissonance" kung kaya, bawat apply, nagkaka-job siya agad.
Ang lesson learned ko is unahin talaga ang sarili like practice meditation, andoon to be aware daw or sabihin natin, practice self-improvement, practice improve inner spirituality.... anything sa "self" na nagmumula. Kapag naayos siya, the rest will follow na.
Then dagdagan pa ang resources. Naka-limit lang unlike sa family na halimbawa, si nanay or si tatay ay actor at actress, since role model, ganun din ang anak nila. Sumusunod sila sa apak na magiging artista din sila. Oo nga. Kapag basketbolista si tatay halimbawa, PBA or NBA, susunod ang lalake na anak sa kanya. Kung hindi man basketbol, ang linyahan niya is anything sports related. Ganun din sa politics. Kapag presidente si tatay, kahit anak na babae, magiging presidente siya at kahit hindi presidente, basta anything related to politics, pasok siya.
Role model talaga ng family. Plus, yung environment. Eh yung environment ang siyang nagdedevelop sa personality ng anak. E kung ang environment is walang financial and emotional support, or magkaiba ng values.... mahihirapan talaga ang anak makahanap ng trabaho pagkatapos, kulang-kulang pa ng resources. Yung values pa from family at upbringing, eh kung example, naturuan na ang anak na ang pagiging simple na buhay ay maganda , kahit andoon na gusto magtrabaho ang anak, wala siyang motivation or nagtritrig sa kanya na maghanap ng trabaho or kung nag apply at ne reject siya, maiisip niya na maging simple na lang dahil iyon ang mas comfortable sa kanya. Dagdag, magkakaroon pa ng mental dissonance means conflict ang values sa gusto gawin like, gusto magtrabaho, mag invest, magpalaki ng pera pero conflict siya sa inner values na mas maganda pa rin na maging simple na lang dahil iyon ang naturuan or na influence kung baga.
Ngayon, sabi daw, kung gusto daw talaga matupad ang pangarap. Ang uunahin talaga ang sarili. Yung self talaga. Babaguhin talaga ang "self" mo. Siguro, kahit matagal. "Self" talaga dahil kapag inuna ang "self" the rest will follow na. Etrain daw ang sarili na huwag magkaroon ng emotional attachment within sa environment or sa family or anything nag papa influence mismo if gusto talaga baguhin ang mismong destiny. Kapag meron ka emotional attachment , andiyan ang ma-iinfluence ka na contradict siya sa gusto mo mangyari lalo na sa goals mo , andiyan din na magkakaroon ka ng guilt dahil nagkaroon ka ng guilt like feeling na mali maging ambisyoso , dapat maging simple na lang.... ang pangarap na gusto matupad, hindi siya matutupad. Pagkatapos ang resources , kailangan diskartehan lalo na kung walang emotional and financial support from family.
Ecocondition mismo ang mind mismo para ikaw na mismo ang may control kung ano ang gusto gawin. Kontrolado kasi ang labas dahil iba ang ipana-kondisyon sa utak mismo, kaya feeling is wala ng magawa or feeling is naka-destined siya na ganun ka na walang pera, walang trabaho at hindi matanggap.
May hope. Sabi, you have to ba aware sa self mo and the rest will follow na. Kaya nga meron iba na sabi, na tutukan muna ang sarili, iimprove daw ang sarili... mga ganun, the rest will follow na. Ibig sabihin , kahit ano meron sa environment, hindi ka apektado, kahit family na walang "role model" para magkaroon ng job sa sarili or ang values na nagkoconflict sa inner versus sa gusto mismo matupad which is mental dissonance, meron ka ng control sa sarili and meron ka ng abilidad baguhin ang destiny.
Naalala ko kasi, meron isang lalake na how many years siya walang job at aware siya sa self niya na meron talaga siyang "mental dissonance". Aware siya so meron ginawa sa self niya para hindi siya magkaroon ng "mental dissonance" and nang natanggal niya iyon, that is the time na nagkaroon siya ng unang job sa tagal ng taon na walang job. Inayos niya ang sarili niya unlike sa kapatid niya na walang problema dahil wala siyang "mental dissonance" kung kaya, bawat apply, nagkaka-job siya agad.
Ang lesson learned ko is unahin talaga ang sarili like practice meditation, andoon to be aware daw or sabihin natin, practice self-improvement, practice improve inner spirituality.... anything sa "self" na nagmumula. Kapag naayos siya, the rest will follow na.