May mga taong mahirap kalimutan hindi dahil sila ang para sa atin, kundi dahil naging malaking bahagi sila ng buhay natin. May mga alaala na paulit-ulit bumabalik, mga tanong na walang sagot, at mga “sana” na matagal nang dapat bitawan.
Pero sinasabi sa Ecclesiastes 3:1 na may panahon para sa lahat ng bagay—may panahon ng pagtawa, panahon ng pag-iyak, panahon ng pagkikita, at panahon din ng paghihiwalay.
Hindi ibig sabihin na dahil mahal mo pa siya ay kailangan mo pa siyang hintayin.
Minsan, ang tunay na pagmamahal ay hindi ang pagpipilit na manatili ang isang tao. Minsan, pagmamahal din ang pagtanggap na tapos na ang isang kabanata.
“He heals the brokenhearted and binds up their wounds.” — Psalm 147:3
Kung nasaktan ka dahil sa pag-ibig, hindi ibig sabihin na nakalimutan ka na ng Diyos. Ang sakit na nararamdaman mo ngayon ay hindi permanente. Maaaring hindi mo pa nakikita kung saan ka dadalhin ng Diyos, pero hindi ibig sabihin na wala Siyang ginagawa.
May mga taong dumarating upang turuan tayo. May mga taong nananatili upang samahan tayo. At may mga taong umaalis upang matutunan nating hindi lahat ng minamahal natin ay kailangan nating makasama habang-buhay.
Kaya kung hindi ka pa maka-move on, huwag mong pilitin ang sarili mong kalimutan siya sa isang araw.
Maghilom ka. Magdasal ka. Tanggapin mo. At unti-unti mong bitawan.
Dahil ang pag-move on ay hindi nangangahulugang wala ka nang pakialam. Nangangahulugan lamang ito na pinipili mong hindi na manatili sa isang bagay na tapos na.
Sabi sa Proverbs 3:5–6, magtiwala tayo sa Panginoon nang buong puso at huwag lamang umasa sa sariling pang-unawa.
Baka hindi mo maintindihan ngayon kung bakit siya nawala.
Baka iniisip mo, “Siya na sana.”
Pero maaaring ang sagot ng Diyos ay:
“Anak, hindi lahat ng gusto mong manatili ay para sa iyong kinabukasan.”
Darating ang araw na hindi mo na kailangang pilitin ang sarili mong maging okay. Darating ang araw na maaalala mo siya nang hindi na masakit. At darating din ang panahon na maiintindihan mong ang pagkawala niya ay hindi katapusan ng iyong kwento.
May buhay pagkatapos ng heartbreak. May pag-asa pagkatapos ng pagkawala. At may bagong simula pagkatapos ng pagtatapos.
Kaya kung hanggang ngayon ay hindi ka pa maka-move on, huwag mong isipin na mahina ka.
Nasaktan ka lang. At ang taong nasaktan ay nangangailangan ng panahon upang gumaling.
Ibigay mo sa Diyos ang mga bagay na hindi mo na kayang ayusin.
Dahil minsan, ang pinakamagandang bagay na maaari mong gawin para sa isang taong mahal mo ay ang bitawan siya—at ang pinakamagandang bagay na maaari mong gawin para sa sarili mo ay ang piliing mabuhay muli.
Hindi lahat ng nawala ay kabiguan. Minsan, ang pagkawala ay paraan ng Diyos para ihanda ka sa bagay na mas nararapat para sa iyo.
“For everything there is a season…” — Ecclesiastes 3:1
May season ang pagmamahal. May season ang paghihiwalay. At may season din para muling maging masaya.

Pero sinasabi sa Ecclesiastes 3:1 na may panahon para sa lahat ng bagay—may panahon ng pagtawa, panahon ng pag-iyak, panahon ng pagkikita, at panahon din ng paghihiwalay.
Hindi ibig sabihin na dahil mahal mo pa siya ay kailangan mo pa siyang hintayin.
Minsan, ang tunay na pagmamahal ay hindi ang pagpipilit na manatili ang isang tao. Minsan, pagmamahal din ang pagtanggap na tapos na ang isang kabanata.
“He heals the brokenhearted and binds up their wounds.” — Psalm 147:3
Kung nasaktan ka dahil sa pag-ibig, hindi ibig sabihin na nakalimutan ka na ng Diyos. Ang sakit na nararamdaman mo ngayon ay hindi permanente. Maaaring hindi mo pa nakikita kung saan ka dadalhin ng Diyos, pero hindi ibig sabihin na wala Siyang ginagawa.
May mga taong dumarating upang turuan tayo. May mga taong nananatili upang samahan tayo. At may mga taong umaalis upang matutunan nating hindi lahat ng minamahal natin ay kailangan nating makasama habang-buhay.
Kaya kung hindi ka pa maka-move on, huwag mong pilitin ang sarili mong kalimutan siya sa isang araw.
Maghilom ka. Magdasal ka. Tanggapin mo. At unti-unti mong bitawan.
Dahil ang pag-move on ay hindi nangangahulugang wala ka nang pakialam. Nangangahulugan lamang ito na pinipili mong hindi na manatili sa isang bagay na tapos na.
Sabi sa Proverbs 3:5–6, magtiwala tayo sa Panginoon nang buong puso at huwag lamang umasa sa sariling pang-unawa.
Baka hindi mo maintindihan ngayon kung bakit siya nawala.
Baka iniisip mo, “Siya na sana.”
Pero maaaring ang sagot ng Diyos ay:
“Anak, hindi lahat ng gusto mong manatili ay para sa iyong kinabukasan.”
Darating ang araw na hindi mo na kailangang pilitin ang sarili mong maging okay. Darating ang araw na maaalala mo siya nang hindi na masakit. At darating din ang panahon na maiintindihan mong ang pagkawala niya ay hindi katapusan ng iyong kwento.
May buhay pagkatapos ng heartbreak. May pag-asa pagkatapos ng pagkawala. At may bagong simula pagkatapos ng pagtatapos.
Kaya kung hanggang ngayon ay hindi ka pa maka-move on, huwag mong isipin na mahina ka.
Nasaktan ka lang. At ang taong nasaktan ay nangangailangan ng panahon upang gumaling.
Ibigay mo sa Diyos ang mga bagay na hindi mo na kayang ayusin.
Dahil minsan, ang pinakamagandang bagay na maaari mong gawin para sa isang taong mahal mo ay ang bitawan siya—at ang pinakamagandang bagay na maaari mong gawin para sa sarili mo ay ang piliing mabuhay muli.
Hindi lahat ng nawala ay kabiguan. Minsan, ang pagkawala ay paraan ng Diyos para ihanda ka sa bagay na mas nararapat para sa iyo.
“For everything there is a season…” — Ecclesiastes 3:1
May season ang pagmamahal. May season ang paghihiwalay. At may season din para muling maging masaya.

