PHMay mga relasyon na hindi nasisira dahil walang pagmamahal. Minsan, nasisira dahil hindi napahalagahan ang taong tunay na nagmamahal.
May taong dumating na hindi perpekto, pero tapat. Hindi laging magaling magsalita, pero ipinapakita sa gawa. Hindi nangangako ng mundo, pero ginagawa ang makakaya para manatili. Sa kabila ng mga pagkukulang, pinipili kang intindihin, suportahan, at mahalin.
Pero minsan, dahil nasanay tayo sa kanyang presensya, nakakalimutan nating makita ang kanyang halaga.
Hanggang sa dumating ang isang taong mas exciting, mas bago, mas nagbibigay ng kilig, o mas madaling makuha ang atensiyon.
At doon nangyayari ang isang masakit na bagay:
Tinapon ang ginto, pinahalagahan ang tanso.
Hindi dahil walang halaga ang ginto—kundi dahil hindi nakita ang tunay nitong halaga habang hawak pa ito.
Sa Bibliya, may prinsipyo sa Galacia 6:7: “Kung ano ang itinatanim ng tao, siya rin ang aanihin niya.” Hindi ito nangangahulugang bawat breakup ay parusa o karma. Ngunit ipinapaalala nito na ang ating mga desisyon at pakikitungo sa ibang tao ay may bunga.
Kung paulit-ulit mong binabalewala ang taong tapat, darating ang panahon na maaaring mawala ang taong iyon. At kapag wala na siya, saka mo maaaring maramdaman ang bigat ng pagkawala.
Pero may isang bagay na dapat tandaan:
Hindi lahat ng pagkawala ay nangangahulugang kailangan mong bumalik.
Minsan, ang pagkawala ay nagiging aral para matutong magpahalaga. Minsan naman, kailangan nating tanggapin na may mga taong hindi natin kayang pilitin na piliin tayo.
Kung ikaw ang naiwan, huwag mong isipin na mas mababa ang halaga mo dahil hindi ka pinili.
Hindi nababawasan ang halaga ng ginto dahil pinili ng isang tao ang tanso.
At kung ikaw naman ang taong nagkamali at hindi nakapagpahalaga noon, huwag ding isipin na wala nang pag-asa. Ang tunay na pagbabago ay nagsisimula kapag natutunan nating aminin ang ating pagkakamali, hindi lamang kapag nami-miss na natin ang taong nawala.
Dahil ang pagmamahal ay hindi lang tungkol sa pagpili kung sino ang gusto natin.
Kasama rin dito ang pagpapahalaga sa taong tapat, paggalang sa taong nandiyan, at pag-aalaga sa relasyon habang mayroon pa tayo nito.
Kaya bago natin hanapin ang mas “makintab,” tingnan muna natin kung ano ang hawak natin.
Baka sa paghahanap natin ng bago, hindi natin namamalayang hawak na pala natin ang isang bagay na bihira nating makikita muli.
Ang tunay na pagmamahal ay hindi dapat hinihintay mawala bago pahalagahan.
At kung nawala na?
Matuto. Magpatawad. Magbago. At magpatuloy.
Dahil minsan, ang pinakamahalagang aral sa isang relasyon ay hindi kung sino ang nawala—kundi kung paano tayo natutong mas pahalagahan ang tunay na mahalaga.
May taong dumating na hindi perpekto, pero tapat. Hindi laging magaling magsalita, pero ipinapakita sa gawa. Hindi nangangako ng mundo, pero ginagawa ang makakaya para manatili. Sa kabila ng mga pagkukulang, pinipili kang intindihin, suportahan, at mahalin.
Pero minsan, dahil nasanay tayo sa kanyang presensya, nakakalimutan nating makita ang kanyang halaga.
Hanggang sa dumating ang isang taong mas exciting, mas bago, mas nagbibigay ng kilig, o mas madaling makuha ang atensiyon.
At doon nangyayari ang isang masakit na bagay:
Tinapon ang ginto, pinahalagahan ang tanso.
Hindi dahil walang halaga ang ginto—kundi dahil hindi nakita ang tunay nitong halaga habang hawak pa ito.
Sa Bibliya, may prinsipyo sa Galacia 6:7: “Kung ano ang itinatanim ng tao, siya rin ang aanihin niya.” Hindi ito nangangahulugang bawat breakup ay parusa o karma. Ngunit ipinapaalala nito na ang ating mga desisyon at pakikitungo sa ibang tao ay may bunga.
Kung paulit-ulit mong binabalewala ang taong tapat, darating ang panahon na maaaring mawala ang taong iyon. At kapag wala na siya, saka mo maaaring maramdaman ang bigat ng pagkawala.
Pero may isang bagay na dapat tandaan:
Hindi lahat ng pagkawala ay nangangahulugang kailangan mong bumalik.
Minsan, ang pagkawala ay nagiging aral para matutong magpahalaga. Minsan naman, kailangan nating tanggapin na may mga taong hindi natin kayang pilitin na piliin tayo.
Kung ikaw ang naiwan, huwag mong isipin na mas mababa ang halaga mo dahil hindi ka pinili.
Hindi nababawasan ang halaga ng ginto dahil pinili ng isang tao ang tanso.
At kung ikaw naman ang taong nagkamali at hindi nakapagpahalaga noon, huwag ding isipin na wala nang pag-asa. Ang tunay na pagbabago ay nagsisimula kapag natutunan nating aminin ang ating pagkakamali, hindi lamang kapag nami-miss na natin ang taong nawala.
Dahil ang pagmamahal ay hindi lang tungkol sa pagpili kung sino ang gusto natin.
Kasama rin dito ang pagpapahalaga sa taong tapat, paggalang sa taong nandiyan, at pag-aalaga sa relasyon habang mayroon pa tayo nito.
Kaya bago natin hanapin ang mas “makintab,” tingnan muna natin kung ano ang hawak natin.
Baka sa paghahanap natin ng bago, hindi natin namamalayang hawak na pala natin ang isang bagay na bihira nating makikita muli.
Ang tunay na pagmamahal ay hindi dapat hinihintay mawala bago pahalagahan.At kung nawala na?
Matuto. Magpatawad. Magbago. At magpatuloy.
Dahil minsan, ang pinakamahalagang aral sa isang relasyon ay hindi kung sino ang nawala—kundi kung paano tayo natutong mas pahalagahan ang tunay na mahalaga.