💕 Dating/Love Alam yung feeling....

[tearsinheaven]

Alam mo, may dalawang beses talaga na parang pareho yung nangyari sa’kin, magkaibang tao pero iisang ending.

Yung una, akala ko okay. Hindi malinaw, pero may mga moments na mapapaisip ka na baka may something. May lambing, may usapan na malalim, kaya umasa ako. Hindi ko minadali, hinayaan ko lang. Hanggang sa dumating sa punto na parang ako na lang yung nag-eeffort. Tahimik lang lahat, walang diretsong sagot. Doon ko narealize na hindi pala lahat ng nagpaparamdam, may balak panindigan.

Yung pangalawa, mas naging diretso ako. Sinabi ko na kung ano yung nararamdaman ko. Akala ko mas okay kapag malinaw. Sumagot naman siya, pero ramdam mo agad na hindi ka talaga kasama sa plano niya. Hindi masakit yung salita, pero masakit yung pakiramdam parang hindi niya nakita yung binuksan kong loob.

Ang mas mabigat pa dun, magkaibigan pala silang dalawa. Ngayon nakikita ko sila na magkasama, nagbobonding, tapos kasama pa yung mga jowa nila. Hindi naman sila masama, pero hindi rin ako makalapit. Hindi dahil galit ako, kundi dahil magiging awkward. Parang alam ko na sa sarili ko na kapag lumapit ako, may chance na maging topic ako, at ayokong mangyari yun.

Hindi lang pala rejection yung masakit. Mas masakit yung pakiramdam na parang wala ka nang space. Na dati may koneksyon, tapos ngayon, ikaw na yung umiwas para lang hindi masaktan ulit.

 

[Kaplok Kaplok]

Hindi kaya dahil ikaw ang common denominator dito? Pinag isipan mo pa kung paano ka naka-contribute sa naging takbo ng dalawang relasyon na ito?

 

[nitro7]

Yung una, akala ko okay. Hindi malinaw, pero may mga moments na mapapaisip ka na baka may something. May lambing, may usapan na malalim, kaya umasa ako. Hindi ko minadali, hinayaan ko lang. Hanggang sa dumating sa punto na parang ako na lang yung nag-eeffort. Tahimik lang lahat, walang diretsong sagot. Doon ko narealize na hindi pala lahat ng nagpaparamdam, may balak panindigan.

di lang naman ikaw ang nakaranas ng ganito.

Yung pangalawa, mas naging diretso ako. Sinabi ko na kung ano yung nararamdaman ko. Akala ko mas okay kapag malinaw. Sumagot naman siya, pero ramdam mo agad na hindi ka talaga kasama sa plano niya. Hindi masakit yung salita, pero masakit yung pakiramdam parang hindi niya nakita yung binuksan kong loob.

kung hindi, hindi talaga. di naman pwedeng mag-"oo" s'ya kung di n'ya talaga feel, di ba? di pwedeng one-way ang relasyon, it will very likely fail. granted that some societies still arrange marriages, and they get to make it work.

Ang mas mabigat pa dun, magkaibigan pala silang dalawa. Ngayon nakikita ko sila na magkasama, nagbobonding, tapos kasama pa yung mga jowa nila. Hindi naman sila masama, pero hindi rin ako makalapit. Hindi dahil galit ako, kundi dahil magiging awkward. Parang alam ko na sa sarili ko na kapag lumapit ako, may chance na maging topic ako, at ayokong mangyari yun.

bakit kasi pinagmamasdan mo pa sila? pwede naman mag-focus sa iba, eh. in fact, to begin with... focus on yourself. sa isang bagay lang about you. kung may ma-improve ka sa sarili mo, meron ka nang success to claim (sa ngayon mukhang failure of rejection lang ang nakikita mo, eh), and move on with.

Hindi lang pala rejection yung masakit. Mas masakit yung pakiramdam na parang wala ka nang space. Na dati may koneksyon, tapos ngayon, ikaw na yung umiwas para lang hindi masaktan ulit.

wake up! di lang kayong tatlo ang tao sa mundo. in other words, marami pang iba d'yan, at malamang meron ding para sa 'yo. i'll be blunt - end the self-pity. tigilan ang drama at humanap ng iba.

i know. some people take rejection terribly. nagkataon pang back-to-back champion ka. pero look at it this way - dalawa lang 'yan in the same circle. anlaki ng mundo, p're! wag mong limitahan ang sarili mo.