PHAsherah Goddess
Elite
Narinig ko sa GMA 7 at saka thread on instagram. Eh di, by force na siya instead free will.
Ang kawawa kasi, ang anak. Though kawawa din ang magulang or elderly, bakit hindi na lang gumawa ng law para sa programa ng mga matatanda. Yung magiging productive sila mga elderly.
Kasi, sa sociology na ipinag-aralan ko dati, ang family raw natin is parasitic family kung tawagin in our philippine culture. Ibig sabihin, ang family is extremely humihingi ng constant support, lack of responsibility, walang boundaries & most of the time, meron control.
Dapat nga, tinitrain ang anak at the age of 18 years old na to be independent at lumayo na sa magulang para magkaroon ng life lesson in the real world & then, para maituro din sa magiging anak din mismo.
Iyon dapat. Sa atin, baligtad. Ini-emphasize na obligation daw and so, abusive man ang mga magulang, toxic man, masama man or mabuti kinakailangan magbigay ang anak sa parents or parents na naging elderly na walang pera or either, alagaan.
Papaano naman ang anak na ang salary is not enough na ang kalahati is wala na matitira sa anak? Papaano naman din ang anak na meron pangarap sa buhay like mag-invest ng cash at pangarap makapag-travel or gusto magpayaman? Papaano naman ang mag-asawa na ang pera ay sapat lamang sa kanila? -and then, imagine gagawin law ang kung sino man anak na hindi magbigay?
Eh di ang law is parang tinuturuan tayo na maging how to be parasitic to the family members. Ang aim raw kasi ng law, para hindi maabandonan ang mga elderly.
Alam ko iyon. Ginawa ng auntie ko iyan. Binitawan niya ang job niya. Inalagaan niya ang nanay niya na lola kung tawagin namin. How many years iyon. Nang namatay ang lola namin which is mother niya, hindi na siya nakakuha ng trabaho ever again. Why? Matanda na raw siya. Hindi rin siya maka-adapt in the real world dahil eenhance pa ang skills since matataas na ang technology... hirap siya makapasok sa work. Old na siya unless reset to zero para eadapt ang skills or mag-aral uli para maka-survive. As a result, namatay siya na walang pera! -pero meron siya pangarap, sabi, gusto raw niya magtravel pero walang pera.
Andoon ang lesson learned ko na hindi maganda na namamatay na walang pera at walang natupad. If magkapera ako, feeling ko, same scenario uli, kapag matatanda na ang magulang namin, meron dapat magbibigay or meron mag-aalaga. Ang esasacrifice diyan ay pera na minsan not enough para meron ibigay na kahit meron gusto gawin para sa sarili, hindi na magawa or ang isasacrifice ay mismong trabaho. Then after that, kapag namatay sila, wala ka na naipon or wala ka na nagawa sa sarili. The same cycle uli, saka maiisipan na humingi na lang ng support sa naging anak nila, aalagaan ka ng anak and then, the same cycle, ganun din ang magiging anak mismo.
Nasa parenting po kasi. Hindi tinuruan ang anak to be independent. Its like tinuturuan tayo to be parasitic to survive.
Walang problema sa elderly na healthy at meron financial stable bagkus, mas lapitan siya ng anak dahil alam niyo naman sa mga teleserye? Totoo iyon na ipinag aagawan nila ay elderly or kung sino man meron may ari ng mala mansyon na bahay dahil mayaman which is hindi talaga siya maiiwan sa mundo, ipinag aagawan siya dahil sa kung sino man mang iinherent ng kanyang kayamanan. Yung iba nga diyan, matanda na, I mean elderly na as in, healthy pa siya pagkatapos ang girlfriend niya ay maganda. Siyempre, byudo na pagkatapos, willing pa si girlfriend na siya raw mag aalaga sa elderly na iyon dahil alam niya na mayaman ang lalake matanda.
Kaya nga meron biro, magpakasal raw sa MMM, means magpakasal daw sa matandang, mayaman, madali mamatay na lalake. Ewan ko kung biro iyon or ano. Naririnig ko siya, kaya maganda talaga kung financial stable po ang tao.
Sa bansa Pilipinas, iba eh. Iba.
Sabagay, Christian country diba? Hindi nawawaglit sa isip ko na Christian is for the poor nang nabasa ko somewhere. Ayan ang bansang Pilipinas. Kaya sa tingin ko, hindi yumayaman ang Pinas.
Ang kawawa kasi, ang anak. Though kawawa din ang magulang or elderly, bakit hindi na lang gumawa ng law para sa programa ng mga matatanda. Yung magiging productive sila mga elderly.
Kasi, sa sociology na ipinag-aralan ko dati, ang family raw natin is parasitic family kung tawagin in our philippine culture. Ibig sabihin, ang family is extremely humihingi ng constant support, lack of responsibility, walang boundaries & most of the time, meron control.
Dapat nga, tinitrain ang anak at the age of 18 years old na to be independent at lumayo na sa magulang para magkaroon ng life lesson in the real world & then, para maituro din sa magiging anak din mismo.
Iyon dapat. Sa atin, baligtad. Ini-emphasize na obligation daw and so, abusive man ang mga magulang, toxic man, masama man or mabuti kinakailangan magbigay ang anak sa parents or parents na naging elderly na walang pera or either, alagaan.
Papaano naman ang anak na ang salary is not enough na ang kalahati is wala na matitira sa anak? Papaano naman din ang anak na meron pangarap sa buhay like mag-invest ng cash at pangarap makapag-travel or gusto magpayaman? Papaano naman ang mag-asawa na ang pera ay sapat lamang sa kanila? -and then, imagine gagawin law ang kung sino man anak na hindi magbigay?
Eh di ang law is parang tinuturuan tayo na maging how to be parasitic to the family members. Ang aim raw kasi ng law, para hindi maabandonan ang mga elderly.
Alam ko iyon. Ginawa ng auntie ko iyan. Binitawan niya ang job niya. Inalagaan niya ang nanay niya na lola kung tawagin namin. How many years iyon. Nang namatay ang lola namin which is mother niya, hindi na siya nakakuha ng trabaho ever again. Why? Matanda na raw siya. Hindi rin siya maka-adapt in the real world dahil eenhance pa ang skills since matataas na ang technology... hirap siya makapasok sa work. Old na siya unless reset to zero para eadapt ang skills or mag-aral uli para maka-survive. As a result, namatay siya na walang pera! -pero meron siya pangarap, sabi, gusto raw niya magtravel pero walang pera.
Andoon ang lesson learned ko na hindi maganda na namamatay na walang pera at walang natupad. If magkapera ako, feeling ko, same scenario uli, kapag matatanda na ang magulang namin, meron dapat magbibigay or meron mag-aalaga. Ang esasacrifice diyan ay pera na minsan not enough para meron ibigay na kahit meron gusto gawin para sa sarili, hindi na magawa or ang isasacrifice ay mismong trabaho. Then after that, kapag namatay sila, wala ka na naipon or wala ka na nagawa sa sarili. The same cycle uli, saka maiisipan na humingi na lang ng support sa naging anak nila, aalagaan ka ng anak and then, the same cycle, ganun din ang magiging anak mismo.
Nasa parenting po kasi. Hindi tinuruan ang anak to be independent. Its like tinuturuan tayo to be parasitic to survive.
Walang problema sa elderly na healthy at meron financial stable bagkus, mas lapitan siya ng anak dahil alam niyo naman sa mga teleserye? Totoo iyon na ipinag aagawan nila ay elderly or kung sino man meron may ari ng mala mansyon na bahay dahil mayaman which is hindi talaga siya maiiwan sa mundo, ipinag aagawan siya dahil sa kung sino man mang iinherent ng kanyang kayamanan. Yung iba nga diyan, matanda na, I mean elderly na as in, healthy pa siya pagkatapos ang girlfriend niya ay maganda. Siyempre, byudo na pagkatapos, willing pa si girlfriend na siya raw mag aalaga sa elderly na iyon dahil alam niya na mayaman ang lalake matanda.
Kaya nga meron biro, magpakasal raw sa MMM, means magpakasal daw sa matandang, mayaman, madali mamatay na lalake. Ewan ko kung biro iyon or ano. Naririnig ko siya, kaya maganda talaga kung financial stable po ang tao.
Sa bansa Pilipinas, iba eh. Iba.
Sabagay, Christian country diba? Hindi nawawaglit sa isip ko na Christian is for the poor nang nabasa ko somewhere. Ayan ang bansang Pilipinas. Kaya sa tingin ko, hindi yumayaman ang Pinas.
Congrats... hindi ko na alam kung ano na ang future sa anak. Ginawa ng investment ang anak.