PHmagandang umaga mga ka-PHC.
tagal ko di nakapag post lately, busy po kasi.
may ibabahagi lang po sana ako sa inyo, kung may maisa suggest kayo or opinions, maraming salamat po advance at nabigyan niyo po ng pansin tong naging sitwasyon ko.
ganito po kasi iyon;
May Live in partner po ako, gaya po ng mga napost ko nung mga nakaraan.
so far, masaya naman po kami. may naging anak sila ng una niyang naging live in partner.
yung ama ng anak niya kasalukuyang buhay pa naman, nagbibigay ng sustento para sa bata, pero nitong mga nakaraang mga buwan ay hindi na ito nagpaparamdam at hindi na nagbibigay para sa bata which is, GOOD THING para sa akin. bakit po GOODTHING para sa akin? kasi, gusto ko po na ako nalang mismo ang bubuhay sa bata ng wala ng anu pa mang koneksyon sa ama niya.. hindi naman sa sinisiraan ko yung ama ng bata pero nakilala ko na din kasi at may ugali din.. mayabang at higit sa lahat inaalipusta ang live in partner ko sa lahat ng bagay, tanging bata lang talaga ang concern nung ama.
ganito po ang nangyari, matagal na hindi nagparamdam yung ama at nasanay na kami na kami kami nalang yung namumuhay ng tahimik at wala naman kaming naging problema.. nagka problema lang nung nagparamdam ulit yung ama nung bata.
para bang ansakit para sa akin na marinig at makita mismo sa galaw at pananalita nung bata na iba talaga ang turing, lambing at treatment nung bata sa kanya. talagang, ama ang turing niya doon. hindi ko naman inaalis sa bata ang karapatan niya para makipag communicate dun sa tunay niyang ama, ang kinapo-problema ko, ang aking nagiging feelings para sa bata.. sa abot ng aking makakaya, iniintindi ko lahat ng pupwede kong intindihin.. at nasabi kong ang pinaka worst na kalaban mo ay ang iyong sarili..
ginawa ko naman lahat ang dapat kong gawin bilang tumatayong ama sa bata, dinidisiplina ayon sa napag usapan namin ng kanyang ina. hindi ko po sinasaktan ang bata po ha.. syempre may mga pangaral tayo sa ating mga anak o mga bata sa bahay natin kung ano ang tama at ano naman ang mali..
saka, close kami nung bata. dun lang talaga ako nasaktan nung kausap ng bata yung ama niya sa phone, tumawag yung ama niya nun kasi bday niya nun. tumawag yung ama para kumustahin yung anak niya at tinanong kung ano ang gusto nung anak niya sa bday nia.. so, nung kausap ng bata yung ama niya sa phone, andun din yung live in partner ko at ako.. bale, magkasama kaming tatlo habang kausap ng bata yung ama niya.. alam niyo ka-PHC yung pakiramdam na "hindi ka part ng mundong ito" yung tipong ganun? yung tipong Out Of Place ka or OP baga sa sinasabi ng iba.. sobrang sakit pala mga ka-PHC.. kasi all of a sudden, tatawag ang ama nung bata ng hindi namin inaasahan. wala namang matter sa ina nung bata kasi nga hiwalay naman sila at ayaw din nung live in partner ko kausap yung ama ng bata kasi nga po walang kwentang kausap at puro yabang lang kapag sila ang naguusap sa phone.. inaalipusta siya nung ama ng bata at nakikita ko nalang na umiiyak yung live in partner ko kapag kausap niya yung lalake, wala naman ibang gusto yung ina ng bata kundi ang kabutihan para sa anak nila.. nanggaling na kami sa law office may attorney din yung live in partner ko para sa pagitnaan ang mga dapat na gawin at responsibilidad nung ama ng bata sa anak nila.. kita niyo naman ang salaysay ko sa inyo mga ka-PHC, umiikot lang sa kanila ang storya. asan ako dun? hindi ako kasama sa storya nila.. yung tipong ganun na pakiramdam.. nakakaramdam ka ng selos, inggit, galit, hinayang, lungkot, alala at marami pang iba..
minsan, natatanong ko nalang sa isip ko kung ano ba tong pinasukan ko?
tama ba to? itutuloy ko pa ba to? bibitaw na ba ako? kaya ko pa ba? hanggang kelan ako magtitiis? hanggang kelan ko lalasapin ang sakit na aking nararamdaman?
Then, it came back at my mind na BROKEN FAMILY nga pala kami.
My father died when I was only 3 years old.
walang nag register sa isip ko kung ano itsura at boses ng ama ko sa utak ko.
nag asawa ulit ang mama ko at iyon na ngayon ang stepfather ko..
yung stepfather ko na ang kinilala ko ng ama. hanggang ngayon..
habang lumalaki ako, syempre, kasama ko ang aming eldest brother at si bunso.. pangalawa kasi ako sa aming magkakapatid at 3 kami..
habang tumatanda kami, nagkakaron ng gap sa aming magkakapatid kasi ramdam mo talaga ang favoritism ni stepfather sa aming magkakapatid at ang mapalad ay si panganay at si bunso, ako naman, hanggang intindi nalang.. ngayong medyo matanda nadin ako, naisip ko ang mga bagay2 nato;
"Kaya pala kahit anong gawin ko para ma-impress ko si mama at papa hindi ako kayang gantihan ng pagmamahal at atensiyon ni papa (stepfather) kasi kamuka ko yung namatay kong tunay na papa unang asawa ni mama" para bang, wala naman akong kasalanan sa naunang panahon ni mama pero ako ngayon itong nagdudusa sa ipinapakita na pagbabalewala ni stepfather sa akin.. Pero, kapag kay kuya at kay bunso, talaga namang todo suporta siya..
Ayoko ng maging emosyonal pagdating sa statement nato kasi parang nasasanay nadin ako na binabalewala..
Then, it came out to me, kaya pala hindi ako matanggap ni papa kasi hindi niya ako tunay na anak, ang masaklap pa, kamuka ko pa ang papa ko na naging unang asawa ni papa..
Ngayon naman, narealize ko, kapag kausap ng anak ng live in partner ko ngayon ang tunay niyang ama, nasasaktan ako at nagseselos kaya mas mabuti pang umiwas nalang ako at wag na pakinggan kung anuman ang naging paguusap nung bata sa ama niya at nung ina ng bata sa naging ex niya..
Ansakit mga ka-PHC.. hindi ko alam kung anung adjustments ang gagawin ko kasi everytime na nakikipag communicate yung tunay na ama nung bata nasasaktan ako, at ayaw ko naman na tanggalin ang karapatan nila pareho bilang mag ama..
ayoko din naman na isuko sila kasi mahal ko silang mag ina..
ang sa akin lang, ang sakit na nararamdaman ko.. napapaiyak nalang ako sa tago, hindi pu pwedeng hindi ko ilabas at hindi iiyak baka mamaya ano pa ang pwede kong magawa sa sarili ko..
Maraming salamat mga ka-PHC at sa PHCommunity sa pagbibigay sa akin ng oportunidad na magpalabas at magbahagi ng kasalukuyan kong pangyayari sa buhay ko.. malaking tulong po kayo sakin para mailabas ko ang aking mga hinanakit, kasiyahan, at mga storya..
Maraming Salamat po..
tagal ko di nakapag post lately, busy po kasi.
may ibabahagi lang po sana ako sa inyo, kung may maisa suggest kayo or opinions, maraming salamat po advance at nabigyan niyo po ng pansin tong naging sitwasyon ko.
ganito po kasi iyon;
May Live in partner po ako, gaya po ng mga napost ko nung mga nakaraan.
so far, masaya naman po kami. may naging anak sila ng una niyang naging live in partner.
yung ama ng anak niya kasalukuyang buhay pa naman, nagbibigay ng sustento para sa bata, pero nitong mga nakaraang mga buwan ay hindi na ito nagpaparamdam at hindi na nagbibigay para sa bata which is, GOOD THING para sa akin. bakit po GOODTHING para sa akin? kasi, gusto ko po na ako nalang mismo ang bubuhay sa bata ng wala ng anu pa mang koneksyon sa ama niya.. hindi naman sa sinisiraan ko yung ama ng bata pero nakilala ko na din kasi at may ugali din.. mayabang at higit sa lahat inaalipusta ang live in partner ko sa lahat ng bagay, tanging bata lang talaga ang concern nung ama.
ganito po ang nangyari, matagal na hindi nagparamdam yung ama at nasanay na kami na kami kami nalang yung namumuhay ng tahimik at wala naman kaming naging problema.. nagka problema lang nung nagparamdam ulit yung ama nung bata.
para bang ansakit para sa akin na marinig at makita mismo sa galaw at pananalita nung bata na iba talaga ang turing, lambing at treatment nung bata sa kanya. talagang, ama ang turing niya doon. hindi ko naman inaalis sa bata ang karapatan niya para makipag communicate dun sa tunay niyang ama, ang kinapo-problema ko, ang aking nagiging feelings para sa bata.. sa abot ng aking makakaya, iniintindi ko lahat ng pupwede kong intindihin.. at nasabi kong ang pinaka worst na kalaban mo ay ang iyong sarili..
ginawa ko naman lahat ang dapat kong gawin bilang tumatayong ama sa bata, dinidisiplina ayon sa napag usapan namin ng kanyang ina. hindi ko po sinasaktan ang bata po ha.. syempre may mga pangaral tayo sa ating mga anak o mga bata sa bahay natin kung ano ang tama at ano naman ang mali..
saka, close kami nung bata. dun lang talaga ako nasaktan nung kausap ng bata yung ama niya sa phone, tumawag yung ama niya nun kasi bday niya nun. tumawag yung ama para kumustahin yung anak niya at tinanong kung ano ang gusto nung anak niya sa bday nia.. so, nung kausap ng bata yung ama niya sa phone, andun din yung live in partner ko at ako.. bale, magkasama kaming tatlo habang kausap ng bata yung ama niya.. alam niyo ka-PHC yung pakiramdam na "hindi ka part ng mundong ito" yung tipong ganun? yung tipong Out Of Place ka or OP baga sa sinasabi ng iba.. sobrang sakit pala mga ka-PHC.. kasi all of a sudden, tatawag ang ama nung bata ng hindi namin inaasahan. wala namang matter sa ina nung bata kasi nga hiwalay naman sila at ayaw din nung live in partner ko kausap yung ama ng bata kasi nga po walang kwentang kausap at puro yabang lang kapag sila ang naguusap sa phone.. inaalipusta siya nung ama ng bata at nakikita ko nalang na umiiyak yung live in partner ko kapag kausap niya yung lalake, wala naman ibang gusto yung ina ng bata kundi ang kabutihan para sa anak nila.. nanggaling na kami sa law office may attorney din yung live in partner ko para sa pagitnaan ang mga dapat na gawin at responsibilidad nung ama ng bata sa anak nila.. kita niyo naman ang salaysay ko sa inyo mga ka-PHC, umiikot lang sa kanila ang storya. asan ako dun? hindi ako kasama sa storya nila.. yung tipong ganun na pakiramdam.. nakakaramdam ka ng selos, inggit, galit, hinayang, lungkot, alala at marami pang iba..
minsan, natatanong ko nalang sa isip ko kung ano ba tong pinasukan ko?
tama ba to? itutuloy ko pa ba to? bibitaw na ba ako? kaya ko pa ba? hanggang kelan ako magtitiis? hanggang kelan ko lalasapin ang sakit na aking nararamdaman?
Then, it came back at my mind na BROKEN FAMILY nga pala kami.
My father died when I was only 3 years old.
walang nag register sa isip ko kung ano itsura at boses ng ama ko sa utak ko.
nag asawa ulit ang mama ko at iyon na ngayon ang stepfather ko..
yung stepfather ko na ang kinilala ko ng ama. hanggang ngayon..
habang lumalaki ako, syempre, kasama ko ang aming eldest brother at si bunso.. pangalawa kasi ako sa aming magkakapatid at 3 kami..
habang tumatanda kami, nagkakaron ng gap sa aming magkakapatid kasi ramdam mo talaga ang favoritism ni stepfather sa aming magkakapatid at ang mapalad ay si panganay at si bunso, ako naman, hanggang intindi nalang.. ngayong medyo matanda nadin ako, naisip ko ang mga bagay2 nato;
"Kaya pala kahit anong gawin ko para ma-impress ko si mama at papa hindi ako kayang gantihan ng pagmamahal at atensiyon ni papa (stepfather) kasi kamuka ko yung namatay kong tunay na papa unang asawa ni mama" para bang, wala naman akong kasalanan sa naunang panahon ni mama pero ako ngayon itong nagdudusa sa ipinapakita na pagbabalewala ni stepfather sa akin.. Pero, kapag kay kuya at kay bunso, talaga namang todo suporta siya..
Ayoko ng maging emosyonal pagdating sa statement nato kasi parang nasasanay nadin ako na binabalewala..
Then, it came out to me, kaya pala hindi ako matanggap ni papa kasi hindi niya ako tunay na anak, ang masaklap pa, kamuka ko pa ang papa ko na naging unang asawa ni papa..
Ngayon naman, narealize ko, kapag kausap ng anak ng live in partner ko ngayon ang tunay niyang ama, nasasaktan ako at nagseselos kaya mas mabuti pang umiwas nalang ako at wag na pakinggan kung anuman ang naging paguusap nung bata sa ama niya at nung ina ng bata sa naging ex niya..
Ansakit mga ka-PHC.. hindi ko alam kung anung adjustments ang gagawin ko kasi everytime na nakikipag communicate yung tunay na ama nung bata nasasaktan ako, at ayaw ko naman na tanggalin ang karapatan nila pareho bilang mag ama..
ayoko din naman na isuko sila kasi mahal ko silang mag ina..
ang sa akin lang, ang sakit na nararamdaman ko.. napapaiyak nalang ako sa tago, hindi pu pwedeng hindi ko ilabas at hindi iiyak baka mamaya ano pa ang pwede kong magawa sa sarili ko..
Maraming salamat mga ka-PHC at sa PHCommunity sa pagbibigay sa akin ng oportunidad na magpalabas at magbahagi ng kasalukuyan kong pangyayari sa buhay ko.. malaking tulong po kayo sakin para mailabas ko ang aking mga hinanakit, kasiyahan, at mga storya..
Maraming Salamat po..
