bakit kahirap maging totoo, tanggapin ang totoo, magsabi ng totoo, harapin ang katotohanan?
maging totoo sa nararamdaman, bakit masamang sabihin yung mga totoo nman na ngyari o nagawa na ikabuti o kinasira ng pagsasama?..
bakit hirap din tanggapin ng totoo na pinakita at nagawa na mabuti o masama?
bakit ang hirap magsabi ng totoo kung bakit nagawa ang isang bagay na sumira sa pag sasama na maayos naman sana, hindi maamin ang totoo kahit may ipakita man na proof ng pagkakamali..
mahirap ba harapin ang totoo kapag nakagawa ng mali? kasi ang hirap matanggap na ginawan ako ng mali ng tao na inaasahan ko kakampi ko..
bakit mahirap kausap ang nagkamali? siya pa yung nag mataas, ako pa naturo na may ginawa na mali..
yung kasal pa nman kami at may 2 anak na parang di man importante sarili namin pamilya..
masisiraan nako sa naging buhay ko.. yung di ko man nagawa khit sa jsjp gumawa ng kalokohan hindi dahil sa takusa ako, yung hindi ko lang kaya gumawa ng tingjn ko makakapag pa sama ng loob ng asawa ko at mga masama na ikakasira ng pamilya ko..pero nasira padin, nagulo nlng ng ganun buhay ko.. ang daming masamang ngyari nung bago pa kami akala ko tapos na pero after 9 years biglang nagbago at bumalik sa nakakatanga na pakitungo sakin
na tinanga ko nlang sarili ko na umabot pa ngayon ng 3 taon na hinayaan ko gawin sakin..
gusto ko ng magpakamatay nlang.. wala nako gana sa buhay, alam ko hindi ko na makakasama mga anak ko na nakakalungkot sobra..
naging dahilan ng kinasira namin hindi basta paniniwalaan kasi sobrang malabong ggawin ng asawa ko lalo na maayos kami tignan ng mga kakilala namin, kaya ang hirap din na walang masabihan dahil ayoko masira asawa ko sa iba, isa pa hindi maniniwala kc parang gawa gawa na kwento ko lang para magmuka akong nakakaawa..
taon nako hindi nag lalabas, di nakikipag usap sa mga tao, kahit kaibigan o kamag anak ayoko na humarap dhil nahihiya ako at ayoko ipaliwanag ano sitwasyon ko dahil may kanya kanya din sila kwento na prang sila ang mas may alam sa sarili kong buhay..
di ko nadin makausap ng maayos asawa ko, madalas puro kwento ng ibang tao topic, cchat lang ako pag gusto tpos bigla din di mag rreply ,sa tawag din bigla din napuputol na wala lang dahilan.. kadalasan ako daw nag patay ng tawag, pero tumatawag nman ako uli pag naputol tawag hindi naman sila nasagot...
lagi nadin ngayon binabago ng asawa ko pati mga ngyari samin noon, yung bigla sa sumbat nya ako na yung gumawa ng pangit n ginawa sa kanya/samin ng taong ang sama ng nagawa sa kanya at pinagawa sa kanya..
buong araw kong pag iisipan kung itutuloy ko pa ba buhay ko na to..
madami kami chat na parang dalawang tao kausap ko dahil magkaiba sinasabi o sa ibang araw against sa nkaraan na nasabi nya yung chat nya..alam ko sya tlga yun kasi kahit sa call ganun din sya..


maging totoo sa nararamdaman, bakit masamang sabihin yung mga totoo nman na ngyari o nagawa na ikabuti o kinasira ng pagsasama?..
bakit hirap din tanggapin ng totoo na pinakita at nagawa na mabuti o masama?
bakit ang hirap magsabi ng totoo kung bakit nagawa ang isang bagay na sumira sa pag sasama na maayos naman sana, hindi maamin ang totoo kahit may ipakita man na proof ng pagkakamali..
mahirap ba harapin ang totoo kapag nakagawa ng mali? kasi ang hirap matanggap na ginawan ako ng mali ng tao na inaasahan ko kakampi ko..
bakit mahirap kausap ang nagkamali? siya pa yung nag mataas, ako pa naturo na may ginawa na mali..
yung kasal pa nman kami at may 2 anak na parang di man importante sarili namin pamilya..
masisiraan nako sa naging buhay ko.. yung di ko man nagawa khit sa jsjp gumawa ng kalokohan hindi dahil sa takusa ako, yung hindi ko lang kaya gumawa ng tingjn ko makakapag pa sama ng loob ng asawa ko at mga masama na ikakasira ng pamilya ko..pero nasira padin, nagulo nlng ng ganun buhay ko.. ang daming masamang ngyari nung bago pa kami akala ko tapos na pero after 9 years biglang nagbago at bumalik sa nakakatanga na pakitungo sakin

na tinanga ko nlang sarili ko na umabot pa ngayon ng 3 taon na hinayaan ko gawin sakin..
gusto ko ng magpakamatay nlang.. wala nako gana sa buhay, alam ko hindi ko na makakasama mga anak ko na nakakalungkot sobra..
naging dahilan ng kinasira namin hindi basta paniniwalaan kasi sobrang malabong ggawin ng asawa ko lalo na maayos kami tignan ng mga kakilala namin, kaya ang hirap din na walang masabihan dahil ayoko masira asawa ko sa iba, isa pa hindi maniniwala kc parang gawa gawa na kwento ko lang para magmuka akong nakakaawa..
taon nako hindi nag lalabas, di nakikipag usap sa mga tao, kahit kaibigan o kamag anak ayoko na humarap dhil nahihiya ako at ayoko ipaliwanag ano sitwasyon ko dahil may kanya kanya din sila kwento na prang sila ang mas may alam sa sarili kong buhay..
di ko nadin makausap ng maayos asawa ko, madalas puro kwento ng ibang tao topic, cchat lang ako pag gusto tpos bigla din di mag rreply ,sa tawag din bigla din napuputol na wala lang dahilan.. kadalasan ako daw nag patay ng tawag, pero tumatawag nman ako uli pag naputol tawag hindi naman sila nasagot...
lagi nadin ngayon binabago ng asawa ko pati mga ngyari samin noon, yung bigla sa sumbat nya ako na yung gumawa ng pangit n ginawa sa kanya/samin ng taong ang sama ng nagawa sa kanya at pinagawa sa kanya..
buong araw kong pag iisipan kung itutuloy ko pa ba buhay ko na to..
madami kami chat na parang dalawang tao kausap ko dahil magkaiba sinasabi o sa ibang araw against sa nkaraan na nasabi nya yung chat nya..alam ko sya tlga yun kasi kahit sa call ganun din sya..

