Sa ilalim ng sikat na walang sinasanto,
Ang lupa ay bibig na uhaw sa patak mo.
Isang malupit na sumpa ng hanging mainit,
Na pumipiga sa pawis at nagdudulot ng sakit.
Hindi lang mga halaman ang nakayuko't lantá,
Maging ang pangarap minsan ay nawawalan ng sigla.
Sa bawat pagbitak ng lupang ating kinatatayuan,
Sinusubok kung gaano katibay ang ating paninindigan.
Ngunit sa kabila ng apoy na hatid ng araw,
May pusong naghihintay na ang ulan ay umapaw.
Ang El Niño ay lilipas, ang init ay huhupa,
Babangon din ang sibol mula sa tuyong lupa.
Ang lupa ay bibig na uhaw sa patak mo.
Isang malupit na sumpa ng hanging mainit,
Na pumipiga sa pawis at nagdudulot ng sakit.
Hindi lang mga halaman ang nakayuko't lantá,
Maging ang pangarap minsan ay nawawalan ng sigla.
Sa bawat pagbitak ng lupang ating kinatatayuan,
Sinusubok kung gaano katibay ang ating paninindigan.
Ngunit sa kabila ng apoy na hatid ng araw,
May pusong naghihintay na ang ulan ay umapaw.
Ang El Niño ay lilipas, ang init ay huhupa,
Babangon din ang sibol mula sa tuyong lupa.