PHGoatPhomator666
Elite
Dati mayroon akong social anxiety. Lalo na pag may kausap or nasa harap ng crowd. Dalawang bagay ang narealize ko para maging confident:
Mahilig kasi ako tumugtog ng instruments like guitar at bass. Tapos nagtataka ako bakit sobrang galing ko kapag ako lang mag-isa ang tumutugtog sa kwarto ko. Pero kapag tumutugtog ako sa harap ng maraming tao ay pinagpapawisan ang palad ko at naninigas ang mga daliri ko.
Don ko narealize na yung source of fear ko pala ay baka magkamali ng nota or magdrag or rush sa beat or mawala sa tyempo.
Then natuto ako ng music theory at scale sa gitara. Nawala yung takot ko kasi alam ko na pano ihandle yung situation na baka magkamali ako ng nota. Pwede ko baguhin spontaneously yung lick or adlib base sa scale ng kanta kung sakali mang magkamali ako.
At yung pangawala na pinakapowerful na mantra ko lagi ay yung "I got nothing to lose." So what kung nagkamali ako? so what kung nareject ako? so what kung napahiya ako?
- Dapat marunong ka maghandle ng worst case scenario
- Laging isipin na "you got nothing to lose"
Mahilig kasi ako tumugtog ng instruments like guitar at bass. Tapos nagtataka ako bakit sobrang galing ko kapag ako lang mag-isa ang tumutugtog sa kwarto ko. Pero kapag tumutugtog ako sa harap ng maraming tao ay pinagpapawisan ang palad ko at naninigas ang mga daliri ko.
Don ko narealize na yung source of fear ko pala ay baka magkamali ng nota or magdrag or rush sa beat or mawala sa tyempo.
Then natuto ako ng music theory at scale sa gitara. Nawala yung takot ko kasi alam ko na pano ihandle yung situation na baka magkamali ako ng nota. Pwede ko baguhin spontaneously yung lick or adlib base sa scale ng kanta kung sakali mang magkamali ako.
At yung pangawala na pinakapowerful na mantra ko lagi ay yung "I got nothing to lose." So what kung nagkamali ako? so what kung nareject ako? so what kung napahiya ako?