💕 Dating/Love Bakit Depressing ang Adulthood Kumpara sa Childhood

Naiintindihan ko na bakit maraming depressed na middle-aged people.

Kasi sa childhood natin, wala pa tayong existing na past memories that we can linger with. Konti pa ang history at experiences.

Whereas in adulthood, sobrang dami na ng past memories natin that we tend to always dwell on. Mga pinagsisihang bagay, mga nakaraan na hindi na maibabalik, mga bagay na hindi nakamit, etc.
 
yang ang hirap pag nag dwell sa regret, pain, suffering etc. instead of living the moment nag dedwell sa past.. hindi ako exempted dito ganyan din naman ako pero mas matimbang sa akin yung mga happy memories to live by and lean on kung sakaling nalulungkot ko.. imbes na yung depressing na nakaraan ang isipin iniisip ko ung mga masasayang memories na pwede ulit gawin sa hinaharap yun yung nag fufuel sa akin na maging motivation para hindi mag quit. then again iba iba parin tayo ng experiences and alam ko wala din ako sa bawat situation nyo.
 
Yung utak natin during younger years ay para pang blank canvas na wala pang lamang mga drawings. Patanda ng patanda tayo ay naguguhitan na ng mga drawings na hindi na pwede mabura.
 
Di kasi pwedeng i compare eh, ang daming nabago nuon kesa ngayon. Palakasin lang lagi ang mental at emotional state at go with the flow
 
Tama ka — habang tumatanda, mas dumadami ang alaala at pagsisisi, kaya mas madaling ma-depress. Sa bata, konti pa ang nakaraan kaya mas magaan. Pero ang susi: huwag tumira sa nakaraan, gawin mo itong aral, hindi pabigat.
 
i agree kaya nagiging depressing kasi hindi alam kung ano gagawin kung paano ireresolve ang isang situation na nainvolve. Another thing is during childhood no responsibiliy ika nga care free unlike kapag ãdül† ka na daming mong iintindihin daming mo gagawin sa buhay to the extend napapagod ka na. iyan yun masasagot ko sa question ni ts.

sharing my thoughts of being ãdül† we need to understand to let go of the things that hurt us or reason why we can move an inch. it is likely like being stagnant, its a waste of time better divert your attention to the things you enjoy like workout or doing something that can make you earn a income. talk with a friend that who have a lots of positive vibes.
 
ang sagot ko jan kasi life is a salvation nasa sarili mo kung masisiyahan ka kung anu meron ka o mangagarap ka ng mas mataas ibig sabihin srili lng ang magpapaligaya sa iyo wag ka umasa sa surprise nasa iyo din kung ikaw ang tutlong sa iba
 
Children are innocent po kasi. They live in a present moment lang kasi sila. Wala sila mataas na logic reasoning. Kapag na hurt, iiyak lang sila. After nun, tapos na. Kapag happy moment, they just enjoy in a present moment lang sila.

Ang adulthood, madaming alam. Knowledgeable na kasi sa mga experiences at mostly experiences, hindi nila ma let go. Madami fear ika nga. Minsan, matataas ang logic reasoning. Kapag na hurt, yung hurt na iyon, ang tagal makalimot. Naka-hold pa siya from past at hindi ma let go, kung kaya, nadadamay din kung sino nakakatapat niya na may posibilidad na maging depress siya.

Nasa bible kaya iyan na sabi, ang mga children lang raw ang madali makarating sa langit kaysa sa mga ãdül† na katulad natin. So in order to enter the kingdom of God raw kuno, we should go back to being child-innocent like.

Kahit sa shaman ba iyon, they need to go back for being child-innocent like. Kahit nga sa Buddhism, ganun eh. Let go of the past, focus in the present moment eh.

Kaya sinasabi na sin in a religious view, ang pinoportray diyan ay tayo ang may mga kasalanan as an ãdül† dahil matataas ang logic reasoning natin, ang dami natin alam, naka-hold on in the past.... mga ganun ba? Yung guilt and regret naka-cling pa tayo or naka hawak pa tayo. Hindi na kasi tayo inosente kaya as a result, tayo mga ãdül† ay nag susuffer.​
 
Children are innocent po kasi. They live in a present moment lang kasi sila. Wala sila mataas na logic reasoning. Kapag na hurt, iiyak lang sila. After nun, tapos na. Kapag happy moment, they just enjoy in a present moment lang sila.

Ang adulthood, madaming alam. Knowledgeable na kasi sa mga experiences at mostly experiences, hindi nila ma let go. Madami fear ika nga. Minsan, matataas ang logic reasoning. Kapag na hurt, yung hurt na iyon, ang tagal makalimot. Naka-hold pa siya from past at hindi ma let go, kung kaya, nadadamay din kung sino nakakatapat niya na may posibilidad na maging depress siya.

Nasa bible kaya iyan na sabi, ang mga children lang raw ang madali makarating sa langit kaysa sa mga ãdül† na katulad natin. So in order to enter the kingdom of God raw kuno, we should go back to being child-innocent like.

Kahit sa shaman ba iyon, they need to go back for being child-innocent like. Kahit nga sa Buddhism, ganun eh. Let go of the past, focus in the present moment eh.

Kaya sinasabi na sin in a religious view, ang pinoportray diyan ay tayo ang may mga kasalanan as an ãdül† dahil matataas ang logic reasoning natin, ang dami natin alam, naka-hold on in the past.... mga ganun ba? Yung guilt and regret naka-cling pa tayo or naka hawak pa tayo. Hindi na kasi tayo inosente kaya as a result, tayo mga ãdül† ay nag susuffer.​

Salamat sa input mo Miss. Pinaghandaan mo talaga yung irereply mo.
 
Children are innocent po kasi. They live in a present moment lang kasi sila. Wala sila mataas na logic reasoning. Kapag na hurt, iiyak lang sila. After nun, tapos na. Kapag happy moment, they just enjoy in a present moment lang sila.

Ang adulthood, madaming alam. Knowledgeable na kasi sa mga experiences at mostly experiences, hindi nila ma let go. Madami fear ika nga. Minsan, matataas ang logic reasoning. Kapag na hurt, yung hurt na iyon, ang tagal makalimot. Naka-hold pa siya from past at hindi ma let go, kung kaya, nadadamay din kung sino nakakatapat niya na may posibilidad na maging depress siya.

Nasa bible kaya iyan na sabi, ang mga children lang raw ang madali makarating sa langit kaysa sa mga ãdül† na katulad natin. So in order to enter the kingdom of God raw kuno, we should go back to being child-innocent like.

Kahit sa shaman ba iyon, they need to go back for being child-innocent like. Kahit nga sa Buddhism, ganun eh. Let go of the past, focus in the present moment eh.

Kaya sinasabi na sin in a religious view, ang pinoportray diyan ay tayo ang may mga kasalanan as an ãdül† dahil matataas ang logic reasoning natin, ang dami natin alam, naka-hold on in the past.... mga ganun ba? Yung guilt and regret naka-cling pa tayo or naka hawak pa tayo. Hindi na kasi tayo inosente kaya as a result, tayo mga ãdül† ay nag susuffer.​
i agree with this and can say enough for the message is clear but can i share to you something so that it may ease those fear, anxiety, pain, trauma and rage. as we adults we tend to base everything thru feelings because thats the nature of being human being. we are not robots of turning on and turning off.
the key of the said of letting go is asking our Lord Jesus Christ for forgiveness, The Lord God wants our old self be heal not be forgotten. why i say so, do you wonder why we always think of those past experiences especially the worst ones. Thats because of the pain. the wounds can not be forgotten but when it is healed it will mark a scar but completely gone. And those experience will make us stronger than before. Jesus Christ does not condemn us even though we made horrible sins. He wants to heal us so we may move on and have a new chapter in life.
It is a matter of giving light to everyone who read this. I don't know if it may help you or others. it is not about religion it is about relationship to the One who created us. being aware and no condemning intention. if only you can read a bible verse which is in the 1 Corinthians 13. you may understand what i mean about the love
Anyway thanks for sharing your thoughts about why adults are so depressing. well appreciated of your post
 
huy legit to nakaka depressed isipin at feeling ko ang lonely ko kahit nasa 20's palang, yung mga barkada ko kasi may mga kanya-kanyang responsibilities na sa life yung iba may mga asawa na, may nag wo-work na sa ibang city at may nag-aaral sa malayo. ako nalang naiwan dito sa lugar namin huhu.
 
Legit 'yang sinabi mo. Kaya pala ang gaan ng feeling nung bata tayo kasi empty canvas pa, walang 'what ifs' at 'sana'. Ngayon kasi, bawat galaw natin may kasamang trauma response or takot galing sa past. Ang heavy ng adulting, noh? Hugs with consent sa lahat ng lumalaban sa middle-age crisis! 🥺🫂
 

Similar threads

About this Thread

  • 19
    Replies
  • 663
    Views
  • 14
    Participants
Last reply from:
itsmaxxcz

Trending Topics

Online now

Members online
554
Guests online
1,767
Total visitors
2,321

Forum statistics

Threads
2,268,238
Posts
28,921,055
Members
1,243,876
Latest member
justdumb
Back
Top