Asherah Goddess
Elite
Alam niyo ba? Naiintindihan ko na kung bakit feeling "danger" ang ibang religious Christian like Catholic or iba pa pagdating sa Buddhist meditation, Hindu Yoga and etc... is dahil take example sa core ng Buddhism. Diba? Ang meditation is to be self-aware, maging detach ang tao which is the result na kung ano ang nakikita ng mata natin is a form of illusion ang dating which is a threat sa perspectives ng ibang religious Christian po. Threat siya. Kapag nakawala kasi ang tao sa itinatawag na illusion po, ma aavoid niya ang sarili mag judge sa kapwa niya because it is just an illusion lang po siya. Training of the mind po kasi katulad ng pratice of meditation, ang Yoga naman ay meditation with the use of Yoga too.
Just imagine, kung naging self-aware ang tao at naging detach siya mismo, andoon ang threat na pati deity or a God within Christianism ay illusion ang ikalalabas. Mga eastern philosophy po kasi ang mga iyan. Hindi sila mga dogmatic. Unlike sa Christianism and iba pang Abrahamic, dogmatic siya. Example, creator and ang mga tao. Ang creator ay love niya ang mga tao on earth and then, ang mga tao on earth ay nagmamahal din pabalik sa creator. There is a literal God. The personal deity. Unlike sa eastern philosophy, bukod sa walang personal God similar to Abrahamic, it is more being oneness, consciousness, alignment with the universe, frequency or energy, ang vibration is to align to the universe- wala siyang deity na magmamahal sa mga tao at ang tao ay mamahalin pabalik, at the same time, wala rin punishment.... it is because there God, generally speaking, is a person po. Person. Literal, God from Christianism and Abrahamic beliefs po.
Example, physics. Kapag ang ballpen, nahulog sa sahig. Physics siya because of energy. Gravity na nagpull down. Iyan ang energy at natural law kung tawagin. So wala siyang God na meron kilalaman sa pagbagsak ang ballpen sa lupa. Sa beliefs in Christianism, kapag ang ballpen ay bumagsak sa lupa, they will consider na God ang may gawa. Iyan ang ipinagkaiba ng dalawa.
Sa Vatican, during 1980's, allowed daw ang physical and breathing exercises like meditation basta huwag raw self-dissolution. Meaning hindi sila agree sa itinatawag na self-dissolution or edidisolve ang ego dahil ang sabi, kapag nawala raw ang ego, which is "I" - hindi na raw makapagmamahal ang mga tao sa God nila. Ang sinasabi nila, kailangan intact pa rin daw ang "I" para ang human and God ay panatilihin na nagmamahalan silang dalawa like creator at ang mga ginawa nito sa lupa.
Kaya nga non-theistic ang mga Buddhism, Hinduism at ang iba pang eastern philosophy po... iyon ang danger para sa kanila. Firm ang Vatican or ang iba pang religious leader na pwede epractice ang meditation like breathing and physical, basta naka-focus pa rin sila kay God or else, kapag hindi, hindi na magiging fit in sa core ng faith po nila. For them kasi, spiritual pride daw iyon dahil ang perspective nila, those people na nagpapractice ng Eastern philosophy act like a God dahil wala silang God eh. Hindi naman theistic ang kanila though hybrid sila. Hybrid mean, meron din silang deity pero ang concept ng deity nila is magkaiba sa deity ng Christianism and Abrahamic beliefs. Sa Chrsitianism and Abrahamic, naka-intervene po siya like mahal niya ang lahat ng tao na ginawa niya at ang mga tao ay mahal siya pabalik. At the same time, God din ang gumawa ng sarili law kung sino ang paparusahan at kung sino ang pwede nito mailigtas. Yung deity naman sa eastern philosophy, taga-guide lang siya sa mga tao.
Sa other side naman, ang ibang tao naman, ang tingin naman sa mga dogmatic at meron religious is sila ang meron spiritual pride dahil siniseparate daw nila ang pagiging oneness to the universe, the energy, the vibrational and frequency mismo. Kung baga, so different silang dalawa pagdating sa definition ng spiritual pride po.
In Christianism and Abrahamic, ang englightenment for them is God. Sa Eastern philosophy example Buddhism, ang enlightenment sa kanila is to self-dissolution or ang pag reduce ng ego para magkaroon ng humility at edetach ang self nila to reduce suffering.
Sa easten philosophy kasi, andiyan ang tinatawag about universe, yung nature ng universe is cause and effect. Eaalign ng tao ang kanyang high vibration to the universe at walang kilalaman sa pagparusa or keyso mamahalin sila ng pabalik. Meron lang cause and effect kapag sinubukan ng tao emanipulate or sirain kung ano ang natural law ng universe, natural, meron talaga cause and effect iyan. Diyan nga nakuha ang kataga law of attraction. Iyan ang reason why dini-disagree talaga ng ibang religious leader ang law of attraction.
For them, in a Christianism and Abrahamic, people must depend on God because God loves people and people love God too. God din ang gumawa ng law kung ano ang dapat masunod sa hindi. Andoon din ang consequence of action kung sino man ang lumabag. He is a father at meron siya anak on earth. Except walang mother. About history ng Goddess na dati, na meron pang God and Goddess noon bago naging one monotheistic God, well, malalim na po siya. So kapag meron God, people must worship, must ask kung ano need ng mga tao sa kanya, sa kanya din hihingi ng tulong, sa kanya din ang healing, lahat na. As in lahat. More on personalan po kasi. Meron personal God. A personal friend kung baga kahit siyempre, hindi natin nakikita pero a person siya, ganun ang description ang dating.
Just imagine, kung naging self-aware ang tao at naging detach siya mismo, andoon ang threat na pati deity or a God within Christianism ay illusion ang ikalalabas. Mga eastern philosophy po kasi ang mga iyan. Hindi sila mga dogmatic. Unlike sa Christianism and iba pang Abrahamic, dogmatic siya. Example, creator and ang mga tao. Ang creator ay love niya ang mga tao on earth and then, ang mga tao on earth ay nagmamahal din pabalik sa creator. There is a literal God. The personal deity. Unlike sa eastern philosophy, bukod sa walang personal God similar to Abrahamic, it is more being oneness, consciousness, alignment with the universe, frequency or energy, ang vibration is to align to the universe- wala siyang deity na magmamahal sa mga tao at ang tao ay mamahalin pabalik, at the same time, wala rin punishment.... it is because there God, generally speaking, is a person po. Person. Literal, God from Christianism and Abrahamic beliefs po.
Example, physics. Kapag ang ballpen, nahulog sa sahig. Physics siya because of energy. Gravity na nagpull down. Iyan ang energy at natural law kung tawagin. So wala siyang God na meron kilalaman sa pagbagsak ang ballpen sa lupa. Sa beliefs in Christianism, kapag ang ballpen ay bumagsak sa lupa, they will consider na God ang may gawa. Iyan ang ipinagkaiba ng dalawa.
Sa Vatican, during 1980's, allowed daw ang physical and breathing exercises like meditation basta huwag raw self-dissolution. Meaning hindi sila agree sa itinatawag na self-dissolution or edidisolve ang ego dahil ang sabi, kapag nawala raw ang ego, which is "I" - hindi na raw makapagmamahal ang mga tao sa God nila. Ang sinasabi nila, kailangan intact pa rin daw ang "I" para ang human and God ay panatilihin na nagmamahalan silang dalawa like creator at ang mga ginawa nito sa lupa.
Kaya nga non-theistic ang mga Buddhism, Hinduism at ang iba pang eastern philosophy po... iyon ang danger para sa kanila. Firm ang Vatican or ang iba pang religious leader na pwede epractice ang meditation like breathing and physical, basta naka-focus pa rin sila kay God or else, kapag hindi, hindi na magiging fit in sa core ng faith po nila. For them kasi, spiritual pride daw iyon dahil ang perspective nila, those people na nagpapractice ng Eastern philosophy act like a God dahil wala silang God eh. Hindi naman theistic ang kanila though hybrid sila. Hybrid mean, meron din silang deity pero ang concept ng deity nila is magkaiba sa deity ng Christianism and Abrahamic beliefs. Sa Chrsitianism and Abrahamic, naka-intervene po siya like mahal niya ang lahat ng tao na ginawa niya at ang mga tao ay mahal siya pabalik. At the same time, God din ang gumawa ng sarili law kung sino ang paparusahan at kung sino ang pwede nito mailigtas. Yung deity naman sa eastern philosophy, taga-guide lang siya sa mga tao.
Sa other side naman, ang ibang tao naman, ang tingin naman sa mga dogmatic at meron religious is sila ang meron spiritual pride dahil siniseparate daw nila ang pagiging oneness to the universe, the energy, the vibrational and frequency mismo. Kung baga, so different silang dalawa pagdating sa definition ng spiritual pride po.
In Christianism and Abrahamic, ang englightenment for them is God. Sa Eastern philosophy example Buddhism, ang enlightenment sa kanila is to self-dissolution or ang pag reduce ng ego para magkaroon ng humility at edetach ang self nila to reduce suffering.
Sa easten philosophy kasi, andiyan ang tinatawag about universe, yung nature ng universe is cause and effect. Eaalign ng tao ang kanyang high vibration to the universe at walang kilalaman sa pagparusa or keyso mamahalin sila ng pabalik. Meron lang cause and effect kapag sinubukan ng tao emanipulate or sirain kung ano ang natural law ng universe, natural, meron talaga cause and effect iyan. Diyan nga nakuha ang kataga law of attraction. Iyan ang reason why dini-disagree talaga ng ibang religious leader ang law of attraction.
For them, in a Christianism and Abrahamic, people must depend on God because God loves people and people love God too. God din ang gumawa ng law kung ano ang dapat masunod sa hindi. Andoon din ang consequence of action kung sino man ang lumabag. He is a father at meron siya anak on earth. Except walang mother. About history ng Goddess na dati, na meron pang God and Goddess noon bago naging one monotheistic God, well, malalim na po siya. So kapag meron God, people must worship, must ask kung ano need ng mga tao sa kanya, sa kanya din hihingi ng tulong, sa kanya din ang healing, lahat na. As in lahat. More on personalan po kasi. Meron personal God. A personal friend kung baga kahit siyempre, hindi natin nakikita pero a person siya, ganun ang description ang dating.