Asherah Goddess
Elite
Meron pala ganoon parenting style na controlling & mahilig mag-guilt trip. Kung titingnan ng mabuti, for them it's normal raw kuno. I mean, hindi napapansin na hindi good ang ganoon style pero for them, it's normal or sadya, subjective lang din siya?
Hindi na nakapag-asawa ang mga anak. Wala din mga trabaho. Meron man isa sa kanila, pipitsugin ang salary dahil lumaki ang ilan sa kanila na not ambitious and not goal oriented type of person.
Walang emotional support pero tinutulak ng parents na magtrabaho ang anak just for the sake of cash. Ang communication is sobra less than. Tipo itinutulak ang anak na magkaroon ng trabaho and then, iyon lang. Hayaan na lang kung ano ang mangyari sa kanya. Then, maraming ideal na gusto ng parents sa anak na hindi adaptable sa reality.
Ideal like it is better to be simple lang raw kuno pero sa pagiging simple nga naman, ang maintenance sa bahay ay not enough dahil meron fear na baka kung yumaman daw ang tao kuno, eh, paparusahan na raw sila ng Diyos. Simple lang raw but in real life, wala sa reality & not adaptable in real life.
Dagdagdan pa na puros negative ang itinuturo sa anak pagdating sa pag-aasawa. Wala ni isa ka-positive ni kahit katiting na hindi matanto kung nagsisi ba ang parents na nag-asawa sila or sadyang nahihirapan lang sila sa marriage lifestyle na meron sila.
As a result, ang anak nila babae ay hindi nga naman nakapag-asawa. Ang isa din kapatid ng babae ay naging lesbian na at nagkaroon ng girlfriend. Eh, lalo na sa babae, ang itinuturo sa kanila is ang mga lalake daw kuno ay mga manloloko, malakas raw sila at mga babae raw ay mahina, mga kawawa at lugi and iyan, as a result, nadevelop sa kanila ang low self-esteem.
Ang isang anak na lalake naman, sobrang baba ng self-esteem dahil ipinagtutulakan na maghanap ng job pero no emotional support. Walang motivation & hindi inspired pagdating sa work. Hindi siya makahanap ng work pero kung meron man work, umaalis agad due to any reason. Sobra introvert kasi ang lalake.
Yung tema ng parents is like ayaw paasawahin ang mga anak na maybe because of fear na iwanan sila ng anak and ngayon, nagsasama-sama sila sa iisang bubong, walang job at walang asawa at taghirap sa pera.
Ang gulo din kasi. Ekiguilt trip nila ang anak na keyso kapag teenager, hindi raw maganda mag-asawa ng maaga, umabot ng 20's, bata pa raw, umabot ng 30's, bata pa rin daw hanggang umabot na ng 40's, sabi ng kapitbahay naman ng friend ng parents nila, huwag na raw mag-asawa ang anak dahil másáráp ang buhay na walang asawa.
Yung family social system is hindi maganda ang dating for me dahil ang controlling ng dating or hindi ko alam kung anong parenting style ba iyan.
Ang akin, ang tinitrain sa kanila dapat is how to be independent and also, ang guide is parents mismo at etetrain dapat na maging emotionally tough ang anak nila in the real world either work related, sa mga tao at pagdating sa marriage life pero iba ang nakikita ko. It seems like ang negative ng dating pagdating sa cultivation ng mga anak nila.
One time, there is one south korean woman na nag-aaral sa Harvard university. Maganda siya at engineering ang ikinukuha niya. Nang iniinterview siya, hanga-hanga ang mga tao na nag iinterview sa kanya at gulat na gulat pa sila.
Ano ang naging parenting style sa babae na iyon? Curious din ako. Biruin niyo? Harvard ay ang hirap makapasok diyan pero siya, ang babae mismo ay successfully naka-admit sa Harvard university. Pagdating ng panahon, successful siya sa career goal na tatahakan niya.
Kutob ko, kung ano kasi ang nakalakihan, eh, ganun ka rin sa susunod na mag-aasawa ka din unless putulin ang cycle mismo.
Hindi na nakapag-asawa ang mga anak. Wala din mga trabaho. Meron man isa sa kanila, pipitsugin ang salary dahil lumaki ang ilan sa kanila na not ambitious and not goal oriented type of person.
Walang emotional support pero tinutulak ng parents na magtrabaho ang anak just for the sake of cash. Ang communication is sobra less than. Tipo itinutulak ang anak na magkaroon ng trabaho and then, iyon lang. Hayaan na lang kung ano ang mangyari sa kanya. Then, maraming ideal na gusto ng parents sa anak na hindi adaptable sa reality.
Ideal like it is better to be simple lang raw kuno pero sa pagiging simple nga naman, ang maintenance sa bahay ay not enough dahil meron fear na baka kung yumaman daw ang tao kuno, eh, paparusahan na raw sila ng Diyos. Simple lang raw but in real life, wala sa reality & not adaptable in real life.
Dagdagdan pa na puros negative ang itinuturo sa anak pagdating sa pag-aasawa. Wala ni isa ka-positive ni kahit katiting na hindi matanto kung nagsisi ba ang parents na nag-asawa sila or sadyang nahihirapan lang sila sa marriage lifestyle na meron sila.
As a result, ang anak nila babae ay hindi nga naman nakapag-asawa. Ang isa din kapatid ng babae ay naging lesbian na at nagkaroon ng girlfriend. Eh, lalo na sa babae, ang itinuturo sa kanila is ang mga lalake daw kuno ay mga manloloko, malakas raw sila at mga babae raw ay mahina, mga kawawa at lugi and iyan, as a result, nadevelop sa kanila ang low self-esteem.
Ang isang anak na lalake naman, sobrang baba ng self-esteem dahil ipinagtutulakan na maghanap ng job pero no emotional support. Walang motivation & hindi inspired pagdating sa work. Hindi siya makahanap ng work pero kung meron man work, umaalis agad due to any reason. Sobra introvert kasi ang lalake.
Yung tema ng parents is like ayaw paasawahin ang mga anak na maybe because of fear na iwanan sila ng anak and ngayon, nagsasama-sama sila sa iisang bubong, walang job at walang asawa at taghirap sa pera.
Ang gulo din kasi. Ekiguilt trip nila ang anak na keyso kapag teenager, hindi raw maganda mag-asawa ng maaga, umabot ng 20's, bata pa raw, umabot ng 30's, bata pa rin daw hanggang umabot na ng 40's, sabi ng kapitbahay naman ng friend ng parents nila, huwag na raw mag-asawa ang anak dahil másáráp ang buhay na walang asawa.
Yung family social system is hindi maganda ang dating for me dahil ang controlling ng dating or hindi ko alam kung anong parenting style ba iyan.
Ang akin, ang tinitrain sa kanila dapat is how to be independent and also, ang guide is parents mismo at etetrain dapat na maging emotionally tough ang anak nila in the real world either work related, sa mga tao at pagdating sa marriage life pero iba ang nakikita ko. It seems like ang negative ng dating pagdating sa cultivation ng mga anak nila.
One time, there is one south korean woman na nag-aaral sa Harvard university. Maganda siya at engineering ang ikinukuha niya. Nang iniinterview siya, hanga-hanga ang mga tao na nag iinterview sa kanya at gulat na gulat pa sila.
Ano ang naging parenting style sa babae na iyon? Curious din ako. Biruin niyo? Harvard ay ang hirap makapasok diyan pero siya, ang babae mismo ay successfully naka-admit sa Harvard university. Pagdating ng panahon, successful siya sa career goal na tatahakan niya.
Kutob ko, kung ano kasi ang nakalakihan, eh, ganun ka rin sa susunod na mag-aasawa ka din unless putulin ang cycle mismo.
Associated siya sa authoritarian parenting eh ~ controlling kung baga. Tipo overprotective ang dating naman na lagi nakamonitor ang parents sa anak na wala ng freedom. As in, sobra na sobra na sobra. Tipong lagi naka-bantay.