"Ang Mahiwagang Barangay"

[opTEEMOsprime]

Sa isang liblib na barangay sa Pilipinas, may kakaibang patakaran. Ang lahat ng residente ay kailangang magsinungaling sa tuwing Lunes, Miyerkules, at Biyernes. Sa mga araw naman ng Martes, Huwebes, at Sabado, kailangan nilang magsabi ng totoo. Sa Linggo, pwede silang pumili kung gusto nilang magsinungaling o magsabi ng totoo.


Isang araw, may bagong dating na turista sa barangay. Si Juan, isang curious na manlalakbay, ay napadpad sa lugar na ito. Hindi niya alam ang kakaibang patakaran ng barangay.


Pagdating niya sa plaza, nakita niya ang isang matandang lalaki na nakaupo sa bangko. Nilapitan niya ito at nagtanong, "Kuya, ano pong araw ngayon?"


Sumagot ang matanda, "Biyernes po."


"Ah, salamat po," sabi ni Juan. "Pwede po bang magtanong ulit? Saan po ba ang pinakamalapit na kainan dito?"


Itinuro ng matanda ang kaliwa, "Doon po, sa dulo ng kalye na 'yan, may másáráp na karinderia."


Sumunod si Juan sa direksyon na ibinigay ng matanda. Pero pagdating niya sa dulo ng kalye, wala siyang nakitang karinderia. Bumalik siya sa plaza at nakita niya ulit ang matanda.


"Kuya, pasensya na po pero wala pong karinderia doon sa sinabi niyo," sabi ni Juan.


Ngumiti ang matanda, "Alam ko."


Naguluhan si Juan, "Eh bakit po sinabi niyo na may karinderia doon?"


"Kasi nga po Biyernes ngayon," sagot ng matanda.


Lalong nalito si Juan, "Ano pong kinalaman ng Biyernes?"


"Ay naku, hindi ka taga rito 'no?" tanong ng matanda. "Dito kasi sa amin, may special na patakaran. Tuwing Lunes, Miyerkules, at Biyernes, kailangan naming magsinungaling. Sa Martes, Huwebes, at Sabado naman, kailangan naming magsabi ng totoo. Sa Linggo, bahala kami kung ano ang gusto naming gawin."


Napakamot ng ulo si Juan, "Ganun po ba? Eh kung ganun, ibig sabihin nagsinungaling kayo kanina nung sinabi niyong Biyernes ngayon?"


Tumango ang matanda, "Tama!"


"So ibig sabihin, hindi pala talaga Biyernes ngayon?" tanong ni Juan.


"Tama ulit!" sagot ng matanda.


"Eh ano po ba talaga ang araw ngayon?" tanong ni Juan, halos mapuno na sa pagkalito.


Ngumiti ang matanda at sumagot, "Martes."


Napabuntong-hininga si Juan, "Ah, salamat po. At least ngayon alam ko na totoo ang sinasabi niyo dahil Martes nga."


Tumawa ang matanda, "Pero tandaan mo, sinabi ko kanina na Biyernes ngayon, di ba?"


Tumango si Juan.


"At sinabi ko rin na nagsisinungaling kami tuwing Biyernes, di ba?" patuloy ng matanda.


Tumango ulit si Juan.


"Kaya kung talagang Biyernes ngayon, dapat nagsisinungaling ako. Pero kung nagsisinungaling ako, ibig sabihin hindi talaga Biyernes ngayon. Pero kung hindi Biyernes, ibig sabihin nagsisinungaling ako tungkol sa pagsisinungaling ko. Kaya kung nagsisinungaling ako tungkol sa pagsisinungaling ko, ibig sabihin nagsasabi ako ng totoo. Pero kung nagsasabi ako ng totoo, dapat Martes, Huwebes, o Sabado ngayon. Pero sinabi ko na Martes ngayon, di ba?"


Sa puntong ito, halos mapunit na ang utak ni Juan sa kalituhan.


Tumawa nang malakas ang matanda, "Ganyan talaga dito sa amin, hijo. Kaya nga tawag sa amin, ang Mahiwagang Barangay!"


Napangiti na lang si Juan, "Mukhang kailangan ko pang manatili dito nang mas matagal para maintindihan ang lugar na 'to!"


At mula noon, naging regular na bisita si Juan sa Mahiwagang Barangay, palaging nagtataka kung kailan ba talaga dapat maniwala at kailan hindi.