PHNoong unang panahon, may isang matapang na mandirigma na ang pangalan ay Gardo. Pero hindi espada ang hawak ni Gardo, kundi kutsara at tinidor. Siya ang kinatatakutan ng lahat ng mga Unli-Rice sa kanilang bayan.
Isang Linggo ng gabi, habang nahihirapan si Gardo na isara ang butones ng kanyang pantalon, tumingin siya sa salamin at nagpahayag ng isang sagradong panata.
"Sumpa man," wika niya habang hinihimas ang kanyang tiyan, "simula bukas, Lunes, magbabago na ako. No rice, no sugar, at gigising ako ng 5:00 AM para mag-jogging."
### Ang Mapanganib na Lunes
Dumating ang Lunes. 5:00 AM. Tumunog ang alarm ni Gardo. Pero imbes na bumangon, tiningnan niya ang bintana. "Parang uulan yata. Masama ang panahon, baka sipunin ako. Mahirap na, health is wealth. I-snooze ko muna."
Pagdating ng tanghalian sa opisina, kinuha ni Gardo ang kanyang baon na nilagang itlog at saging. Pero biglang lumapit ang kanyang katrabaho.
"Gardo, birthday ni Boss! May dala siyang tatlong box ng crispy pata, lechon, at unli-cake!"
Tumigas ang katawan ni Gardo. Pinagpawisan siya ng malapot. Tumingin siya sa kanyang saging, tapos tumingin siya sa balat ng lechon na tila kumakaway sa kanya.
"Sayang naman ang pagkain, grasya 'to," bulong niya sa sarili. "Nakakahiya naman kay Boss kung tatanggi ako. Sige na nga, last na 'to. *Sa Martes na lang ako magsisimula."*
### Ang Martes ng "Sayang Naman"
Dumating ang Martes. Handa na sana si Gardo, pero may nakita siyang natirang cake sa fridge. "Sayang naman kung mapapanis. Mas masama ang mag-aksaya ng pagkain kaysa maging mataba." Kinain niya ang cake.
### Ang Miyerkules ng "Stress"
Dumating ang Miyerkules. "Grabe, sobrang stress sa trabaho! Kailangan ko ng 'comfort food.' Hindi pwedeng mag-diet kapag pagod ang utak, baka himatayin ako sa pag-iisip. *Sa Huwebes na lang."*
### Ang Biyernes ng "Treat Yourself"
Dumating ang Biyernes. "TGIF! Deserve ko 'to pagkatapos ng isang linggong paghihirap. Cheat day naman dapat kapag Biyernes."
### Ang Sabado at Linggo ng "Farewell Tour"
Dumating ang weekend. "Sulitin ko na 'to. Kakainin ko na lahat ng bawal para pagdating ng Lunes, wala na akong hahanap-hanapin pa. Farewell tour ng aking appetite!"
### Ang Sumpa ni Gardo
Hanggang sa naging alamat na si Gardo. Lumipas ang mga buwan, lumipas ang mga taon, pero ang "Lunes" na hinihintay niya ay hindi pa rin dumarating. Ang tanging dumating ay ang mas malaking size ng pantalon.
Sinasabing hanggang ngayon, maririnig mo pa rin ang espiritu ni Gardo sa bawat gym, sa bawat kusina, at sa bawat milk tea shop. Siya ang bumubulong sa tenga mo kapag balak mong mag-exercise:
"Huwag ngayon... másáráp ang tulog... sa Lunes na lang."
Moral of the story: Ang Lunes ay isang araw sa kalendaryo, hindi isang mahiwagang potion na magbibigay sa iyo ng disiplina. Kung gusto mong mag-diet, simulan mo sa meryenda, huwag hintayin ang susunod na linggo!
Relate ka ba rito o ikaw 'yung disiplinado sa pagkain?
Isang Linggo ng gabi, habang nahihirapan si Gardo na isara ang butones ng kanyang pantalon, tumingin siya sa salamin at nagpahayag ng isang sagradong panata.
"Sumpa man," wika niya habang hinihimas ang kanyang tiyan, "simula bukas, Lunes, magbabago na ako. No rice, no sugar, at gigising ako ng 5:00 AM para mag-jogging."
### Ang Mapanganib na Lunes
Dumating ang Lunes. 5:00 AM. Tumunog ang alarm ni Gardo. Pero imbes na bumangon, tiningnan niya ang bintana. "Parang uulan yata. Masama ang panahon, baka sipunin ako. Mahirap na, health is wealth. I-snooze ko muna."
Pagdating ng tanghalian sa opisina, kinuha ni Gardo ang kanyang baon na nilagang itlog at saging. Pero biglang lumapit ang kanyang katrabaho.
"Gardo, birthday ni Boss! May dala siyang tatlong box ng crispy pata, lechon, at unli-cake!"
Tumigas ang katawan ni Gardo. Pinagpawisan siya ng malapot. Tumingin siya sa kanyang saging, tapos tumingin siya sa balat ng lechon na tila kumakaway sa kanya.
"Sayang naman ang pagkain, grasya 'to," bulong niya sa sarili. "Nakakahiya naman kay Boss kung tatanggi ako. Sige na nga, last na 'to. *Sa Martes na lang ako magsisimula."*
### Ang Martes ng "Sayang Naman"
Dumating ang Martes. Handa na sana si Gardo, pero may nakita siyang natirang cake sa fridge. "Sayang naman kung mapapanis. Mas masama ang mag-aksaya ng pagkain kaysa maging mataba." Kinain niya ang cake.
### Ang Miyerkules ng "Stress"
Dumating ang Miyerkules. "Grabe, sobrang stress sa trabaho! Kailangan ko ng 'comfort food.' Hindi pwedeng mag-diet kapag pagod ang utak, baka himatayin ako sa pag-iisip. *Sa Huwebes na lang."*
### Ang Biyernes ng "Treat Yourself"
Dumating ang Biyernes. "TGIF! Deserve ko 'to pagkatapos ng isang linggong paghihirap. Cheat day naman dapat kapag Biyernes."
### Ang Sabado at Linggo ng "Farewell Tour"
Dumating ang weekend. "Sulitin ko na 'to. Kakainin ko na lahat ng bawal para pagdating ng Lunes, wala na akong hahanap-hanapin pa. Farewell tour ng aking appetite!"
### Ang Sumpa ni Gardo
Hanggang sa naging alamat na si Gardo. Lumipas ang mga buwan, lumipas ang mga taon, pero ang "Lunes" na hinihintay niya ay hindi pa rin dumarating. Ang tanging dumating ay ang mas malaking size ng pantalon.
Sinasabing hanggang ngayon, maririnig mo pa rin ang espiritu ni Gardo sa bawat gym, sa bawat kusina, at sa bawat milk tea shop. Siya ang bumubulong sa tenga mo kapag balak mong mag-exercise:
"Huwag ngayon... másáráp ang tulog... sa Lunes na lang."
Moral of the story: Ang Lunes ay isang araw sa kalendaryo, hindi isang mahiwagang potion na magbibigay sa iyo ng disiplina. Kung gusto mong mag-diet, simulan mo sa meryenda, huwag hintayin ang susunod na linggo!
Relate ka ba rito o ikaw 'yung disiplinado sa pagkain?