PHAng Alamat ng "Mahiwagang Gamit" (The Disappearing Act)
Noong unang panahon, ang mga gamit sa loob ng bahay ay disiplinado. Ang gunting ay laging nasa drawer, ang susi ay laging nakasabit sa pako, at ang remote ng TV ay hindi umaalis sa ibabaw ng lamesa. Sila ay masunurin sa kanilang mga pwesto.
Ngunit may isang espiritu ng kakulitan ang isinilang, ang espiritu ng "Nasaan Na 'Yun?".
Sinasabing ang espiritung ito ay nabubuhay sa ating panic. Kapag kalmado ka, makikita mo ang lahat. Pero sa sandaling magkaroon ka ng deadline, o kailangan mo nang umalis dahil male-late ka na sa appointment, doon magsisimula ang laro.
Ang mga gamit ay biglang nagkakaroon ng mga paa. Ang susi ng motor? Kanina lang nasa mesa, pero biglang mapupunta sa loob ng bulsa ng pantalon na nilabhan mo na noong isang linggo. Ang ballpen na gamit mo? Pagtalikod mo para kumuha ng papel, bigla itong gugulong sa ilalim ng cabinet na imposibleng maabot ng kamay ng tao.
Ang pinaka-matinding biktima ng alamat na ito ay ang Remote ng TV. Sinasabing ang remote ay may lihim na relasyon sa mga singit ng sofa. Sa tuwing uupo ka para magpahinga, dahan-dahan siyang lulubog sa kadiliman ng sofa para lang hindi mo mailipat ang channel.
Ngunit may isang paraan para matalo ang sumpa. Mapapansin mo, sa oras na sumuko ka na at sabihing, "Hayaan mo na nga, bibili na lang ako ng bago," o kaya ay "Hindi ko na kailangan 'yun," doon siya biglang lilitaw sa harap mo—nakalagay sa lugar na tatlong beses mo nang tiningnan kanina pero wala doon.
Ito ang dahilan kung bakit hanggang ngayon, ang pinaka-epektibong paraan para mahanap ang isang bagay ay ang magpanggap na hindi mo na ito hinahanap.
Moral of the story: Ang mga gamit ay parang atensyon ng crush mo; kung kailan mo kailangang-kailangan, doon nagtatago. Pero pag binalewala mo, biglang nagpapakita sa harap mo.
Noong unang panahon, ang mga gamit sa loob ng bahay ay disiplinado. Ang gunting ay laging nasa drawer, ang susi ay laging nakasabit sa pako, at ang remote ng TV ay hindi umaalis sa ibabaw ng lamesa. Sila ay masunurin sa kanilang mga pwesto.
Ngunit may isang espiritu ng kakulitan ang isinilang, ang espiritu ng "Nasaan Na 'Yun?".
Sinasabing ang espiritung ito ay nabubuhay sa ating panic. Kapag kalmado ka, makikita mo ang lahat. Pero sa sandaling magkaroon ka ng deadline, o kailangan mo nang umalis dahil male-late ka na sa appointment, doon magsisimula ang laro.
Ang mga gamit ay biglang nagkakaroon ng mga paa. Ang susi ng motor? Kanina lang nasa mesa, pero biglang mapupunta sa loob ng bulsa ng pantalon na nilabhan mo na noong isang linggo. Ang ballpen na gamit mo? Pagtalikod mo para kumuha ng papel, bigla itong gugulong sa ilalim ng cabinet na imposibleng maabot ng kamay ng tao.
Ang pinaka-matinding biktima ng alamat na ito ay ang Remote ng TV. Sinasabing ang remote ay may lihim na relasyon sa mga singit ng sofa. Sa tuwing uupo ka para magpahinga, dahan-dahan siyang lulubog sa kadiliman ng sofa para lang hindi mo mailipat ang channel.
Ngunit may isang paraan para matalo ang sumpa. Mapapansin mo, sa oras na sumuko ka na at sabihing, "Hayaan mo na nga, bibili na lang ako ng bago," o kaya ay "Hindi ko na kailangan 'yun," doon siya biglang lilitaw sa harap mo—nakalagay sa lugar na tatlong beses mo nang tiningnan kanina pero wala doon.
Ito ang dahilan kung bakit hanggang ngayon, ang pinaka-epektibong paraan para mahanap ang isang bagay ay ang magpanggap na hindi mo na ito hinahanap.
Moral of the story: Ang mga gamit ay parang atensyon ng crush mo; kung kailan mo kailangang-kailangan, doon nagtatago. Pero pag binalewala mo, biglang nagpapakita sa harap mo.
