Ang pagsasabi ng Miranda rights ay isang mahalagang hakbang sa pagprotekta sa mga karapatan ng isang indibidwal na naaresto o nahuli ng mga awtoridad. Ito ay batay sa kaso ng Miranda v. Arizona noong 1966 kung saan napatunayan ng Korte Suprema ng Estados Unidos na mahalaga ang pagbibigay ng babala sa mga naaaresto tungkol sa kanilang karapatan bago sila sumailalim sa pagsisiyasat. Ang Miranda rights ay sumasaklaw sa mga sumusunod:
1. Karapatan na manahimik - Ang naaresto ay may karapatan na manahimik at hindi magsalita kung hindi naisin.
2. Lahat ng sinabi niya ay maaaring gamitin laban sa kanya sa hukuman.
3. Karapatan na magkaroon ng abogado - Ang naaresto ay may karapatan na magkaroon ng abogado at kung hindi siya makapagbigay ng sariling abogado, bibigyan siya ng libreng abogado ng estado.
Ang pagsasabi ng Miranda rights ay naglalayong siguruhin na ang mga naaaresto ay may sapat na kaalaman sa kanilang mga karapatan at hindi pilitin o lokohin ng mga awtoridad. Ito ay para rin sa proteksyon ng kanilang mga karapatan sa ilalim ng batas at upang matiyak na ang anumang ebidensya na makuha ay nakuha ng naaayon sa tamang proseso.