PHnapakahirap maghanap, maghintay, magtiwala at mag alay ulit ng panahon, oras, tiwala, pera lahat lahat na sa maling tao, na akala mo iyon na, pero, di pala. Minsan, naisip ko nalang na talagang "Wala ng Forever".
Hindi naman sa bitter ako, pero, sa nangyayari kasi, parang ganun na lang lagi nangyayari, kung di ka naman maiwanan, ikaw naman tong ginagawa ang lahat para mag LAST ang relasyon pero ayaw talaga.. halos ginawa na lahat ng mga pupwedeng paraan para maisalba ang isang relasyon hanggang sa.. bigla nalang nawala ang nararamdaman ng bigla nalang.. wala ideya kung bakit ganun, at first time nangyari sa akin yun since natuto magmahal, first time mangyari na bigla nalang nawala ang spark, feelings, love para sa kanya.. parang pelikula, na sa umpisay anhirap paniwalaan pero totoong nangyayari pala.. wala na ang past, at ngayon namay nagkaroon ulit ng mamahalin.
Masaya, makulit, makulay, yong tipong, oras lang ang problema niyo kasi araw araw kayo nabibitin sa pagsasama kasi ambilis ng takbo ng oras kapag magkasama kayo..
Siyempre, pinagdaanan ko na, masaya talaga sa umpisa. lahat ng kasiyahan na naramdaman ko ngayon, ganun na ganun din yung naramdaman ko noon. Ngayon naman, kasama ko na siya lagi, as in, literal na kasama ko na talaga siya lagi kasi mag leave in partner na kami..
Masaya, exciting, madaming plano, madaming balak gawin, ganun talaga.. Napagdaan ko na at naramdaman na. Dati. Pero, tuloy padin. masaya tayo e. kung san tayo masaya dun tayo.
Sa paglipas ng panahon, medyo, may pagbabago na, at syempre, inaasahan ko na din na mangyayari yun.
nandun padin naman ang init, ang mga nakagawiang ginagawa, masaya pa din naman pero, hindi talaga gaya ng dati na talagang "ORAS" lang ang kalaban niyo, ngayon, madami na.. may misunderstanding.. madaming MISSED, kaya nagiging ugat ng away, di pagkakaunawaan, minsan, nauuwi pa sa ilang araw na walang imikan. (May Pride din naman kasi) na minsang hindi mo na ginamit sa mga nagdaan mong karelasyon, at natutunan mo na kung pano gamitin yung pride which is, alam naman talaga natin na medyo tagilid, o pangit gamitin yung pride, pero, parang mahirap din naman kasi kung hindi natin gagamitin kasi ginawa mo na sa dati mo na wag ito gamitin pero ikaw pa din yung iniwan..
At ngayon, habang ginagawa ko tong post na'to, di ako makatulog sa sobrang di ako mapakali at para bang nagi guilty ako sa kanya kasi may naging away kami kani-kanina lang.. gusto kong mag SORRY, pero ginawa ko na kasi dati, at ako padin yung lumunok ng sarili kong pride at si partner, siya naman yung umaangat, hanggang sa, wala na akong karapatang magalit pagdating ng panahon..which is, IMPYERNO ang aking naging MUNDO nun na ayaw na ayaw ko ng balikan at mangyari pang muli..
Gusto kong humiwalay, Gusto kong mag Sorry, Gusto ko munang lumayo at mamuhay mag isa, pero di ko magawa kasi alam kong kailangan niya ako, at umaasa siya na hindi ako hihiwalay sa kanya. Sa pag uwi niya mamaya ay kakausapin ko siya at sasabihin ko kung ano ang nasa aking loob.. Alam kong masasaktan ko siya, pero, gusto kong magpakatotoo sa sarili ko at sa kanya..
May mali ba ako?
Mali ba na hindi ko binibigay ang buong ako sa kanya?
Mali ba na, sinusunod ko ang ikasisiya niya kesa sa ikasisiya ko?
Kulang pa ba ang aking mga naging sakripisyo?
Mali ba ang mag alaga? Mag alala? Magbigay sa kanya kesa sa sarili ko?
Lahat ba ng iyon ay nakaka "SPOIL" para tumigas ang ulo niya sa kin?
Ayoko ng bumalik sa nakalipas kasi ang dati ay lumipas na, pero, hangga't may ganitong nangyayari, naaalala ko lang ang aking mga pinagdaanan dati at nagiging dahilan ng aking pagrereserba imbes na ibigay ang lahat sa kanya..
Gusto ko ng assurance na hindi siya kagaya nung mga nakaraan ko.
Gusto kong malaman ang kinabukasan, para malaman ko kung dapat ba akong sumugal.
Share ko lang mga ka-PHC, di kasi ako makatulog at wala po akong makausap.
Maraming salamat sa pagbigay ng kaunting panahon na basahin tong post ko..
Magandang Gabi.. :'(
Hindi naman sa bitter ako, pero, sa nangyayari kasi, parang ganun na lang lagi nangyayari, kung di ka naman maiwanan, ikaw naman tong ginagawa ang lahat para mag LAST ang relasyon pero ayaw talaga.. halos ginawa na lahat ng mga pupwedeng paraan para maisalba ang isang relasyon hanggang sa.. bigla nalang nawala ang nararamdaman ng bigla nalang.. wala ideya kung bakit ganun, at first time nangyari sa akin yun since natuto magmahal, first time mangyari na bigla nalang nawala ang spark, feelings, love para sa kanya.. parang pelikula, na sa umpisay anhirap paniwalaan pero totoong nangyayari pala.. wala na ang past, at ngayon namay nagkaroon ulit ng mamahalin.
Masaya, makulit, makulay, yong tipong, oras lang ang problema niyo kasi araw araw kayo nabibitin sa pagsasama kasi ambilis ng takbo ng oras kapag magkasama kayo..
Siyempre, pinagdaanan ko na, masaya talaga sa umpisa. lahat ng kasiyahan na naramdaman ko ngayon, ganun na ganun din yung naramdaman ko noon. Ngayon naman, kasama ko na siya lagi, as in, literal na kasama ko na talaga siya lagi kasi mag leave in partner na kami..
Masaya, exciting, madaming plano, madaming balak gawin, ganun talaga.. Napagdaan ko na at naramdaman na. Dati. Pero, tuloy padin. masaya tayo e. kung san tayo masaya dun tayo.
Sa paglipas ng panahon, medyo, may pagbabago na, at syempre, inaasahan ko na din na mangyayari yun.
nandun padin naman ang init, ang mga nakagawiang ginagawa, masaya pa din naman pero, hindi talaga gaya ng dati na talagang "ORAS" lang ang kalaban niyo, ngayon, madami na.. may misunderstanding.. madaming MISSED, kaya nagiging ugat ng away, di pagkakaunawaan, minsan, nauuwi pa sa ilang araw na walang imikan. (May Pride din naman kasi) na minsang hindi mo na ginamit sa mga nagdaan mong karelasyon, at natutunan mo na kung pano gamitin yung pride which is, alam naman talaga natin na medyo tagilid, o pangit gamitin yung pride, pero, parang mahirap din naman kasi kung hindi natin gagamitin kasi ginawa mo na sa dati mo na wag ito gamitin pero ikaw pa din yung iniwan..
At ngayon, habang ginagawa ko tong post na'to, di ako makatulog sa sobrang di ako mapakali at para bang nagi guilty ako sa kanya kasi may naging away kami kani-kanina lang.. gusto kong mag SORRY, pero ginawa ko na kasi dati, at ako padin yung lumunok ng sarili kong pride at si partner, siya naman yung umaangat, hanggang sa, wala na akong karapatang magalit pagdating ng panahon..which is, IMPYERNO ang aking naging MUNDO nun na ayaw na ayaw ko ng balikan at mangyari pang muli..
Gusto kong humiwalay, Gusto kong mag Sorry, Gusto ko munang lumayo at mamuhay mag isa, pero di ko magawa kasi alam kong kailangan niya ako, at umaasa siya na hindi ako hihiwalay sa kanya. Sa pag uwi niya mamaya ay kakausapin ko siya at sasabihin ko kung ano ang nasa aking loob.. Alam kong masasaktan ko siya, pero, gusto kong magpakatotoo sa sarili ko at sa kanya..
May mali ba ako?
Mali ba na hindi ko binibigay ang buong ako sa kanya?
Mali ba na, sinusunod ko ang ikasisiya niya kesa sa ikasisiya ko?
Kulang pa ba ang aking mga naging sakripisyo?
Mali ba ang mag alaga? Mag alala? Magbigay sa kanya kesa sa sarili ko?
Lahat ba ng iyon ay nakaka "SPOIL" para tumigas ang ulo niya sa kin?
Ayoko ng bumalik sa nakalipas kasi ang dati ay lumipas na, pero, hangga't may ganitong nangyayari, naaalala ko lang ang aking mga pinagdaanan dati at nagiging dahilan ng aking pagrereserba imbes na ibigay ang lahat sa kanya..
Gusto ko ng assurance na hindi siya kagaya nung mga nakaraan ko.
Gusto kong malaman ang kinabukasan, para malaman ko kung dapat ba akong sumugal.
Share ko lang mga ka-PHC, di kasi ako makatulog at wala po akong makausap.
Maraming salamat sa pagbigay ng kaunting panahon na basahin tong post ko..
Magandang Gabi.. :'(
pero grabe din ang sakit pag naiwanan