Hindi naman ikaw sinasabihan ko e.
Sabi sa Biblia, lahat tayo ay may kani kaniyang katuwiran na naitatala sa Aklat ng ating buhay, solo lahat yan. Kung mahal mo buhay mo, at mahal mo buhay ng kamag-anak or mahal mo sa buhay, I lilinya mo sila sa daang matuwid ng Dios.
At sabi sa Biblia, hindi makapagliligtas ng katuwiran ng Ama ang anak, o ang katuwiran ng Anak ang kaniyang Ama. Ibig sabihin, kani kaniya tayo ng relasyon sa Dios.
Ngayon how would I feel, kung may mapapahamak na kamag anak ko, sa totoo lang, walang nakasulat sa Biblia kung anong maiisip natin sa araw ng paghuhukom, at after na ibigay ang judge. Pero naniniwala ako, na sa araw ng paghuhukom, sabi nga sa mga maliligtas, babaguhin ang pagkatao, babaguhin ang katawang may kasiraan ng katawang walang kasiraan, sabi nga, magiging gaya ng anghel, magiging gaya ng Dios na may buhay na walang hanggan, at hindi natin malalaman na ang mga nakaraang bagay, maging mga pangalan at tao na kakilala natin bilang pang laman at anyong tao na tayo.
Bakit natin iisipin, o tatanungin na how would we feel, sa mga mahal sa buhay nating mapapahamak, sa araw pa ng paghuhukom?
Ang panahon, ay ngayon na!
Una, hindi ko iisipin na unfair ang Dios sa kaniyang paghuhukom, dahil alam ng Dios lahat ng gawa maging hayag o lihim man. Ikaw ba alam mo lahat ng mga bagay na ginawa ng isang tao? Pati haka ng puso? Diba hindi?
Yes, kung ngayon ko iisipin, talagang malulungkot ako, kung may mahal ako sa buhay na corrupt ang isip at mapapahamak sa araw ng paghuhukom. Kaya nga sana e, maawa ang Dios sa mga corrupt ang isip, at ayaw kumilala ng buo sa kaniya, magkaroon ng Banal na takot.
Sa tingin ko, need mo rin magbasa pa ng Biblia, actually hindi naman ikaw pinatutungkulan ko e. Pero need kong replyan ka. Sa totoo lang, kwestyon yan sa realidad e, yung sinabi mo. Sinasabi nanga sa Biblia, na ang maliligtas e, magiging maligaya sa pagpapakita ng Panginoong Jesucristo, magiging masaya sabi nga kagaya ng dalagang inihahatid sa lalakeng kasintahan, magiging payapa. Tapos ang kwestyon, paano tayo mag rerejoice?
Ang totoong nagmamahal sa mahal sa buhay, ay hindi lang pang laman. Pang spiritual din, kung ginawa mo naman lahat para akayin yung mahal mo sa buhay patungo sa kaligtasan, pero napahamak parin, abay hindi na natin kasalanan yun, yung kalungkutan ay emotion yan. Hindi mababago niyan ang realidad ng isang tao, umiyak ka man ng umiyak, kung ayaw ngang magbago ng isang tao, wala na tayong magagawa. Kahit gaano mo kamahal, kasi nga hindi mo naman kontrolado ang isip at paggawa nila, ang kontrol mo, ay yung sarili mo.
Godbless.
PH