Alam mo yung feeling na si Boyet nagkaroon na naman ng encounter tungkol sa MRT. Akala niya simple lang, pero habang tumatagal, mas nagiging dramatic. May isang moment pa na gusto na niyang sumuko, tapos biglang may magsasabi ng 'konting tiis lang' kahit obvious naman na wala nang tiis na natitira. Doon ko na-realize na yung confidence ko parang prepaid load: malakas sa umpisa, tapos biglang zero. Ang ending, nag-smile na lang siya para hindi halatang stressed. Tapos sabi ko, ‘Lord, next time po ulit… pero sana may discount.’ 
