🕯️ Traditions Bakit Hindi Dapat Maliitin o Baliwalain ang Iglesia na Itinayo ng Diyos sa Pamamagitan ni Cristo

[Silent07]

Marami ngayon ang nagsasabing sapat na raw ang “personal na relasyon kay Jesus” kahit wala sa Iglesia. Pero kung pagbabatayan ang Biblia, malinaw na hindi ganito ang disenyo ng Diyos. Ang Iglesia ay hindi imbento ng tao; ito mismo ang itinayo ng Diyos sa pamamagitan ni Cristo, at Siya rin ang nagturo tungkol dito. Kaya ang pagwawalang-bahala sa Iglesia ay hindi simpleng paglayo lang sa isang organisasyon—ito ay paglayo sa mismong itinuro ng Panginoon.


---

1. Si Cristo mismo ang nagtayo ng Iglesia — iisa, hindi kanya-kanyang gawa

(Mateo 16:18) – “Aking itatayo ang aking Iglesia.”
Ang pundasyon ng Iglesia ay hindi ideya ng apostol, hindi konsepto ng isang pastor, at hindi tradisyon. Direktang sinabi ni Cristo na Siya ang magtatayo nito. Kaya kung Siya ang nagtayo, natural na mahalaga ito sa Kanya—at dapat mahalaga rin sa atin.


---

2. Ang Diyos, sa pamamagitan ni Cristo, ang naglatag ng aral tungkol sa Iglesia

Hindi lang nagtayo si Cristo; Siya mismo ang nagturo tungkol sa kahalagahan ng “kawan,” ng “katawan,” at ng “tahanan ng katotohanan.”
(1 Timoteo 3:15) – “Iglesia… haligi at saligan ng katotohanan.”

Kapag tinanggihan ang katuruang ito, hindi Iglesia lang ang itinatakwil—turo mismo ni Cristo ang tinatanggihan. At sabi ng Panginoon, “Ang tumatanggap sa inyo ay tumatanggap sa Akin; ang nagtakwil sa inyo ay nagtakwil sa Akin” (Lukas 10:16).
Ibig sabihin, ang nagtakwil sa itinuro Niyang Iglesia ay nagtakwil din sa Kanya.


---

3. Ang Iglesia ay “katawan ni Cristo”—na Siya ang Tagapagligtas

(Efeso 1:22–23) – Ang Iglesia ang katawan ni Cristo.
(Efeso 5:23) – “Si Cristo ang ulo ng Iglesia… Siya ang Tagapagligtas ng katawan.”

Malinaw: ang katawan ang nililigtas, at ang katawan ay Iglesia.
Kaya hindi lohikal ang magsabing “ligtas ako, pero hindi ko kailangan ang Iglesia,” dahil ayon mismo sa Biblia, ang nililigtas ni Cristo ay ang Iglesia.


---

4. Ang mga naliligtas ay idinaragdag sa Iglesia, hindi iniiwang mag-isa

(Gawa 2:47) – “Idinaragdag ng Panginoon sa Iglesia ang mga naliligtas.”
Hindi sila naging “solo Christian,” hindi sila nagsarili ng grupo.
Ang Diyos ang nagdagdag sa kanila — sa Iglesia, hindi sa indibidwal na pananampalataya na hiwalay sa katawan.


---

5. Ang Iglesia ang Bride of Christ — minamahal Niya at binayaran ng Kanyang dugo

(Efeso 5:25) – “Inibig ni Cristo ang Iglesia at ibinigay ang Kanyang sarili para rito.”
Kung ang mismong buhay ng Anak ng Diyos ay ibinigay Niya para sa Iglesia, paano natin sasabihin na hindi ito mahalaga?


---

6. Ang pagtitipon sa Iglesia ay utos — hindi opsyonal

(Hebreo 10:25) – Huwag pabayaan ang pagtitipon.
Ang unang siglo na mga Cristiano ay laging nasa loob ng iisang katawan, iisang turo, iisang pamamalakad. Wala sa Biblia ang pagiging hiwa-hiwalay na mananampalataya na kanya-kanyang unawa at sariling landas.


---

Ang Iglesia ay:

itinayo ng Diyos sa pamamagitan ni Cristo,

tinubos Niya,

tinuruan Niya,

ipinag-utos Niyang huwag talikuran,

at Siya rin ang Tagapagligtas nito.


Kaya ang pagwawalang-bahala sa Iglesia ay hindi lang pagwawalang-bahala sa isang grupo, kundi pagtakwil sa mismong disenyo at turo ni Cristo. At kung si Cristo ang Tagapagligtas ng katawan, natural na ang tunay na may pananampalataya ay naghahangad maging bahagi ng Iglesia na Kanyang itinayo.

 

[itsmaxxcz]

You do not have permission to view the full content of this post. Log in or register now.

 

[Silent07]

[Hidden content]

Salamat sa maayos at magalang mong pananaw. Tama ka — dapat makita sa buhay ang tunay na pagkakaugnay kay Cristo, dahil doon nakikita ang bunga ng pananampalataya. Ang nais ko lang idiin ay na ayon sa Biblia, hindi pwedeng paghiwalayin si Cristo at ang Iglesia na Kanyang itinayo.

Si Cristo ang Tagapagligtas ng katawan (Efeso 5:23), at ang katawan ay ang Iglesia (Efeso 1:22–23). Kaya kung talagang kumikilala tayo kay Cristo, natural na igalang at pahalagahan natin ang Iglesia na Siya mismong nagtayo, tinubos, at iniingatan.

At totoo rin na ang mahinahon at magalang na pakikitungo ay mahalagang bahagi ng buhay-Kristiano — at itinuro ito mismo sa loob ng Iglesia:

Efeso 4:2–3 – “…na may buong pagpapakumbaba at kaamuan… nag-iingat na mapanatili ang pagkakaisa ng Espiritu sa buklod ng kapayapaan.”
→ Direktang turo ito para sa mga nasa katawan, kaya mismong sa Iglesia itinuturo ang kaamuan at kapayapaan.

Colosas 3:12–15 – “…magdamit kayo ng kahabagan, kababaang-loob, kaamuan, pagkamahaba ang pasensya… at hayaang maghari ang kapayapaan ni Cristo sa inyong mga puso, sapagkat kayo ay tinawag sa iisang katawan.”
→ Muli, ang tagubilin ay para sa iisang katawan, ang Iglesia.

Roma 12:10 – “Mag-unahan kayo sa pagpaparangal sa isa’t isa.”
→ Utos ito sa pamumuhay sa gitna ng kapatiran.


Ibig sabihin, ang kaamuan, respeto, at mahinahong pag-uusap ay hindi lamang “magandang attitude,” kundi malinaw na turo para sa loob ng Iglesia na itinayo ni Cristo.

Kaya sa akin, hindi ito “Iglesia versus relasyon kay Cristo,” kundi ang pagkakaugnay kay Cristo ay dapat makita sa pagpapahalaga sa Iglesia at sa paglakad sa kaamuan na itinuturo dito.