PHLumaganap ngayon ang aral na hindi raw magugunaw ang mundo at walang impiyerno o dagat-dagatang apoy. Kadalasan, ang paniniwalang ito ay ibinabase sa ideya na “Mabait ang Diyos kaya walang sisirain at walang paparusahan.” Ngunit ang tanong: Ito ba ang tinuturo ng Biblia?
Ang sagot: Hindi. Kabaligtaran.
At narito ang patunay mula sa mismong Kasulatan.
---
I. May “Katapusan ng Sanlibutan”, hindi walang-hanggang mundo
A. Itinuro ni Cristo mismo ang “katapusan ng sanlibutan.”
Mateo 24:3 – Tinanong ng mga alagad tungkol sa “katapusan ng sanlibutan”.
Hindi sila itinama ni Jesus. Bagkus, ipinaliwanag pa Niya ang mga senyales.
B. Ang katapusan ay may kasamang paghatol at paghiwalay ng matuwid at masama.
Mateo 13:39-40
“Gayon ang mangyayari sa katapusan ng sanlibutan.”
Sinunog ang damong-sakit bilang halimbawa ng kaparusahan ng masasama.
Ayon sa Biblia, magwawakas ang kasalukuyang kaayusan—hindi ito magpapatuloy nang habang panahon.
---
II. Malinaw ang pahayag: Masusunog ang langit at lupa
A. Hindi simboliko ang sinasabi ni Pedro. Literal ang intensyon.
2 Pedro 3:7
“Nakalaan sa apoy ang langit at ang lupa.”
2 Pedro 3:10
“Ang mga sangkap ay matutunaw sa init… ang lupa at ang mga gawang naroon ay masusunog.”
B. Hindi ito normal na pagbabago lamang—kundi total destruction.
Ang ginamit na salita ay:
λυθήσεται (luthēsetai) – “mawawasak,” “magkakalas,” “matutunaw.”
Hindi ito simpleng paglilinis kundi paglipol.
Kaya hindi totoo ang pahayag na “hindi magugunaw ang mundo.”
---
III. Mayroong Dagat-Dagatang Apoy para sa Huling Paghuhukom
A. Kapag wala raw impiyerno, mali dapat ang Apocalipsis 20. Ngunit hindi ito metapora.
Apocalipsis 20:14-15
“Ang kamatayan at impiyerno ay itinapon sa dagat-dagatang apoy.”
Apocalipsis 21:8
“…magkakaroon ng bahagi sa dagat-dagatang nagliliyab sa apoy at asupre.”
Ang “lake of fire” ay hindi eksaherasyon kundi final destination ng masasama.
B. Ang kaparusahan ay walang hanggan, hindi pansamantala
Mateo 25:46
“Ang mga ito’y mapaparusahan sa walang hanggan, ngunit ang mga matuwid ay sa buhay na walang hanggan.”
Parehong Greek word ang ginamit: aiōnion (eternal).
Kung eternal ang buhay ng matuwid, eternal din ang kaparusahan ng masama.
---
IV. Turo ni Cristo: May apoy na hindi namamatay
Marcos 9:43-48
“Apoy na hindi namamatay… uod na hindi namamatay.”
Literal ang imahe, dahil ito ay babala, hindi poetry.
Hindi ito “psychological suffering” lamang.
Ito ay malinaw na physical and spiritual punishment.
---
V. Ang Diyos ay Diyos ng Hukuman—kaya dapat may kaparusahan
A. Diyos ay banal. Hindi pwedeng walang kaparusahan ang masama.
Hebreo 9:27 – “Pagkatapos mamatay ay paghuhukom.”
Roma 2:5-8 – Parusa sa mga ayaw sumunod sa katotohanan.
2 Tesalonica 1:8-9 – “Walang hanggang pagkapahamak.”
B. Ang kawalan ng parusa ay kawalan ng hustisya.
Paano magiging banal ang Diyos kung pareho ang hantungan ng mabuti at masama?
Hindi ito lohikal, hindi rin biblikal.
---
VI. Ang paniniwalang “walang katapusan” at “walang parusa” ay bahagi ng pagtuturo ng mga manglilibak sa huling panahon
2 Pedro 3:3-4
May mga magsasabi:
“Nanatili ang lahat, walang mangyayaring katapusan.”
Pero sagot ni Pedro:
Nakaraan nang winasak ng Diyos ang mundo sa baha.
At muling wawasakin ng Diyos, pero sa apoy.
Ang mismong paniniwalang “walang katapusan” ay nasa listahan ng maling aral noong unang siglo pa.
VII. Pagpapabulaan sa Sinasabi Nilang “Ang Lupa ay Mananatili Magpakailanman”
Isa ito sa madalas gamitin ng nagtuturo na hindi raw magugunaw ang mundo, partikular ang:
A. Awit 104:5 – “Itinatag niya ang lupa sa mga patibayan nito, na hindi maililipat kailan man.”
B. Eclesiastes 1:4 – “Isang salin ng tao ay yumayaon, at ang ibang salin ay dumarating: ngunit ang lupa ay nananatili magpakailan man.”
Mukhang malinaw ba? Hindi—kung babasahin sa konteksto, hindi nila ibig sabihin ang “eternal earth” na hindi sisirain ng Diyos.”
Narito ang paliwanag:
---
1. Ang “magpakailanman” (Heb. olam) ay hindi laging ibig sabihin ay eternal
Ang salitang עוֹלָם — olam ay ang Hebrew word para “magpakailanman,” ngunit hindi ito palaging tumutukoy sa walang hanggan.
Depende ito sa konteksto.
Halimbawa ng olam na hindi eternal:
Exodo 21:6 – Ang alipin ay maglilingkod “magpakailanman (olam)” — ibig sabihin buong buhay, hindi eternity.
Jonas 2:6 – Si Jonas ay “nasa sinapupunan ng mga bundok magpakailanman (olam)” — pero 3 araw lang iyon.
1 Samuel 1:22 – Si Samuel ay ihahandog “magpakailanman (olam)” sa templo — pero may buhay lang ng tao.
Ang “olam” ay madalas nangangahulugan lamang ng matagal o hanggang sa panahong itinakda ng Diyos.
Hindi ibig sabihin ay eternal existence ng lupa.
---
2. Ang Awit 104:5 ay poetic literature, hindi prophetic declaration
Ang Awit ay tula, hindi doktrinang teknikal.
Kapag sinabing “hindi maililipat kailan man,” ang ibig sabihin ay:
Hindi basta-basta maguguho kung walang utos ang Diyos
Matatag ang paglikha Niya
Hindi kayang gibain ng tao, bagyo, lindol, baha
Pero HINDI nito sinasabing hindi pwedeng sirain ng Diyos sa araw ng paghuhukom.
Patunay:
Sa parehong aklat, sinabi rin:
Awit 102:25-26
“Sila’y lilipas… tulad ng damit ay mababago.”
(Tinutukoy dito ang LANGIT AT LUPA.)
Kung literal nilang interpretasyon ang Awit 104:5, dapat tanggapin din nila ang Awit 102:26 na nagsasabing “lilipas” ang langit at lupa.
Pero hindi nila ito binabasa.
---
3. Ang Eclesiastes 1:4 ay obserbasyon sa natural cycle, hindi doktrinang eskatolohikal
Si Solomon ay nag-oobserba ng natural na pag-ikot ng buhay:
ang tao ay dumarating at nawawala,
pero ang mundo ay nananatili (sa cycle ng panahon).
Hindi niya sinasagot ang tanong:
“Hanggang kailan mananatili ang mundo ayon sa plano ng Diyos?”
Ang punto niya:
“Ang tao ay dumaraan; ang mundo ay tumatakbo sa routine.”
Pero sa dulo ng aklat (Eclesiastes 12), malinaw na sinabi niyang:
Eclesiastes 12:14
“Hahatulan ng Diyos ang bawat gawa.”
Ibig sabihin: may huling araw.
At kung may huling araw, hindi eternal ang mundo.
---
4. Hindi maaaring sumalungat ang Awit at Eclesiastes sa itinuturo ni Jesus at ni Pedro
Kung ang mundo ay eternal, bakit sinabi ni Jesus:
Mateo 24:35 — “Ang langit at lupa ay lilipas.”
2 Pedro 3:10 — “masusunog… matutunaw sa init… ang mga sangkap ay mapaparam.”
Ang turo ni Cristo at ng apostol ay hindi eternal ang mundo, kaya hindi maaaring banggain iyon ng Awit 104 o Eclesiastes 1.
---
5. Konklusyon sa kanilang maling paggamit
Ang kanilang paggamit sa mga talatang “ang lupa ay mananatili magpakailanman” ay:
Walang konteksto
Kinukuha mula sa tula at obserbasyon, hindi mula sa prophetic eschatology.
Hindi isinasaalang-alang ang Hebrew word (olam)
Na hindi absolutong eternal ang ibig sabihin.
Sumasalungat sa mas maliwanag na turo ng Biblia
Na ang langit at lupa ay lilipas, tutupukin, at papalitan ng bago.
Ang tamang pagbasa:
Ang mundo
ay mananatili hanggang sa panahon na itinakda ng Diyos—
at iyon ang Araw ng Paghuhukom, kung kailan ito masusunog at lilipas.
Ang sagot: Hindi. Kabaligtaran.
At narito ang patunay mula sa mismong Kasulatan.
---
I. May “Katapusan ng Sanlibutan”, hindi walang-hanggang mundo
A. Itinuro ni Cristo mismo ang “katapusan ng sanlibutan.”
Mateo 24:3 – Tinanong ng mga alagad tungkol sa “katapusan ng sanlibutan”.
Hindi sila itinama ni Jesus. Bagkus, ipinaliwanag pa Niya ang mga senyales.
B. Ang katapusan ay may kasamang paghatol at paghiwalay ng matuwid at masama.
Mateo 13:39-40
“Gayon ang mangyayari sa katapusan ng sanlibutan.”
Sinunog ang damong-sakit bilang halimbawa ng kaparusahan ng masasama.
Ayon sa Biblia, magwawakas ang kasalukuyang kaayusan—hindi ito magpapatuloy nang habang panahon.---
II. Malinaw ang pahayag: Masusunog ang langit at lupa
A. Hindi simboliko ang sinasabi ni Pedro. Literal ang intensyon.
2 Pedro 3:7
“Nakalaan sa apoy ang langit at ang lupa.”
2 Pedro 3:10
“Ang mga sangkap ay matutunaw sa init… ang lupa at ang mga gawang naroon ay masusunog.”
B. Hindi ito normal na pagbabago lamang—kundi total destruction.
Ang ginamit na salita ay:
λυθήσεται (luthēsetai) – “mawawasak,” “magkakalas,” “matutunaw.”
Hindi ito simpleng paglilinis kundi paglipol.
Kaya hindi totoo ang pahayag na “hindi magugunaw ang mundo.”---
III. Mayroong Dagat-Dagatang Apoy para sa Huling Paghuhukom
A. Kapag wala raw impiyerno, mali dapat ang Apocalipsis 20. Ngunit hindi ito metapora.
Apocalipsis 20:14-15
“Ang kamatayan at impiyerno ay itinapon sa dagat-dagatang apoy.”
Apocalipsis 21:8
“…magkakaroon ng bahagi sa dagat-dagatang nagliliyab sa apoy at asupre.”
Ang “lake of fire” ay hindi eksaherasyon kundi final destination ng masasama.
B. Ang kaparusahan ay walang hanggan, hindi pansamantala
Mateo 25:46
“Ang mga ito’y mapaparusahan sa walang hanggan, ngunit ang mga matuwid ay sa buhay na walang hanggan.”
Parehong Greek word ang ginamit: aiōnion (eternal).
Kung eternal ang buhay ng matuwid, eternal din ang kaparusahan ng masama.
---
IV. Turo ni Cristo: May apoy na hindi namamatay
Marcos 9:43-48
“Apoy na hindi namamatay… uod na hindi namamatay.”
Literal ang imahe, dahil ito ay babala, hindi poetry.
Hindi ito “psychological suffering” lamang.
Ito ay malinaw na physical and spiritual punishment.
---
V. Ang Diyos ay Diyos ng Hukuman—kaya dapat may kaparusahan
A. Diyos ay banal. Hindi pwedeng walang kaparusahan ang masama.
Hebreo 9:27 – “Pagkatapos mamatay ay paghuhukom.”
Roma 2:5-8 – Parusa sa mga ayaw sumunod sa katotohanan.
2 Tesalonica 1:8-9 – “Walang hanggang pagkapahamak.”
B. Ang kawalan ng parusa ay kawalan ng hustisya.
Paano magiging banal ang Diyos kung pareho ang hantungan ng mabuti at masama?
Hindi ito lohikal, hindi rin biblikal.
---
VI. Ang paniniwalang “walang katapusan” at “walang parusa” ay bahagi ng pagtuturo ng mga manglilibak sa huling panahon
2 Pedro 3:3-4
May mga magsasabi:
“Nanatili ang lahat, walang mangyayaring katapusan.”
Pero sagot ni Pedro:
Nakaraan nang winasak ng Diyos ang mundo sa baha.
At muling wawasakin ng Diyos, pero sa apoy.
Ang mismong paniniwalang “walang katapusan” ay nasa listahan ng maling aral noong unang siglo pa.VII. Pagpapabulaan sa Sinasabi Nilang “Ang Lupa ay Mananatili Magpakailanman”
Isa ito sa madalas gamitin ng nagtuturo na hindi raw magugunaw ang mundo, partikular ang:
A. Awit 104:5 – “Itinatag niya ang lupa sa mga patibayan nito, na hindi maililipat kailan man.”
B. Eclesiastes 1:4 – “Isang salin ng tao ay yumayaon, at ang ibang salin ay dumarating: ngunit ang lupa ay nananatili magpakailan man.”
Mukhang malinaw ba? Hindi—kung babasahin sa konteksto, hindi nila ibig sabihin ang “eternal earth” na hindi sisirain ng Diyos.”
Narito ang paliwanag:
---
1. Ang “magpakailanman” (Heb. olam) ay hindi laging ibig sabihin ay eternal
Ang salitang עוֹלָם — olam ay ang Hebrew word para “magpakailanman,” ngunit hindi ito palaging tumutukoy sa walang hanggan.
Depende ito sa konteksto.
Halimbawa ng olam na hindi eternal:
Exodo 21:6 – Ang alipin ay maglilingkod “magpakailanman (olam)” — ibig sabihin buong buhay, hindi eternity.
Jonas 2:6 – Si Jonas ay “nasa sinapupunan ng mga bundok magpakailanman (olam)” — pero 3 araw lang iyon.
1 Samuel 1:22 – Si Samuel ay ihahandog “magpakailanman (olam)” sa templo — pero may buhay lang ng tao.
Ang “olam” ay madalas nangangahulugan lamang ng matagal o hanggang sa panahong itinakda ng Diyos.Hindi ibig sabihin ay eternal existence ng lupa.
---
2. Ang Awit 104:5 ay poetic literature, hindi prophetic declaration
Ang Awit ay tula, hindi doktrinang teknikal.
Kapag sinabing “hindi maililipat kailan man,” ang ibig sabihin ay:
Hindi basta-basta maguguho kung walang utos ang Diyos
Matatag ang paglikha Niya
Hindi kayang gibain ng tao, bagyo, lindol, baha
Pero HINDI nito sinasabing hindi pwedeng sirain ng Diyos sa araw ng paghuhukom.
Patunay:
Sa parehong aklat, sinabi rin:
Awit 102:25-26
“Sila’y lilipas… tulad ng damit ay mababago.”
(Tinutukoy dito ang LANGIT AT LUPA.)
Kung literal nilang interpretasyon ang Awit 104:5, dapat tanggapin din nila ang Awit 102:26 na nagsasabing “lilipas” ang langit at lupa.Pero hindi nila ito binabasa.
---
3. Ang Eclesiastes 1:4 ay obserbasyon sa natural cycle, hindi doktrinang eskatolohikal
Si Solomon ay nag-oobserba ng natural na pag-ikot ng buhay:
ang tao ay dumarating at nawawala,
pero ang mundo ay nananatili (sa cycle ng panahon).
Hindi niya sinasagot ang tanong:
“Hanggang kailan mananatili ang mundo ayon sa plano ng Diyos?”
Ang punto niya:
“Ang tao ay dumaraan; ang mundo ay tumatakbo sa routine.”
Pero sa dulo ng aklat (Eclesiastes 12), malinaw na sinabi niyang:
Eclesiastes 12:14
“Hahatulan ng Diyos ang bawat gawa.”
Ibig sabihin: may huling araw.At kung may huling araw, hindi eternal ang mundo.
---
4. Hindi maaaring sumalungat ang Awit at Eclesiastes sa itinuturo ni Jesus at ni Pedro
Kung ang mundo ay eternal, bakit sinabi ni Jesus:
Mateo 24:35 — “Ang langit at lupa ay lilipas.”
2 Pedro 3:10 — “masusunog… matutunaw sa init… ang mga sangkap ay mapaparam.”
Ang turo ni Cristo at ng apostol ay hindi eternal ang mundo, kaya hindi maaaring banggain iyon ng Awit 104 o Eclesiastes 1.
---
5. Konklusyon sa kanilang maling paggamit
Ang kanilang paggamit sa mga talatang “ang lupa ay mananatili magpakailanman” ay:
Walang kontekstoKinukuha mula sa tula at obserbasyon, hindi mula sa prophetic eschatology.
Hindi isinasaalang-alang ang Hebrew word (olam)Na hindi absolutong eternal ang ibig sabihin.
Sumasalungat sa mas maliwanag na turo ng BibliaNa ang langit at lupa ay lilipas, tutupukin, at papalitan ng bago.
Ang tamang pagbasa:Ang mundo
ay mananatili hanggang sa panahon na itinakda ng Diyos—
at iyon ang Araw ng Paghuhukom, kung kailan ito masusunog at lilipas.