Gentleman007
Forum Expert
Mula pa kay Noe: Utos ng Diyos sa Lahat ng Tao
Ito ang unang utos ng Diyos tungkol sa dugo, ibinigay kay Noe at sa kaniyang mga anak—bago pa man dumating ang Kautusan ni Moises. Ipinapakita nito na ang dugo ay sagrado, dahil ito’y kumakatawan sa buhay na galing sa Diyos2.“Ngunit huwag ninyong kakainin ang laman na may buhay pa—ang dugo nito.”— Genesis 9:4
Sa ilalim ng Kautusan ni Moises: Mas pinalalim ang kahulugan
Ang dugo ay ginagamit sa mga hain para sa pagtubos, kaya’t ipinagbawal ang pagkain nito. Ipinapakita nito ang kabanalan ng buhay at ang papel ng dugo sa pakikipagkasundo sa Diyos.“Ang kaluluwa ng laman ay nasa dugo... Kaya’t sinasabi Ko sa mga Israelita: Huwag kayong kakain ng dugo ng anumang nilalang.”— Levitico 17:10-14
Sa panahon ng mga Kristiyano: Desisyon ng mga apostol
Noong 49 C.E., nagkaroon ng pagpupulong sa Jerusalem. Si Santiago, kapatid ni Jesus, ay nagmungkahi ng mga “kailangang-kailangan” na utos para sa mga Kristiyano:Ang desisyon ay ginawa kasama ng banal na espiritu:“Umiwas sa mga inihandog sa mga idolo, sa dugo, sa mga binigti, at sa imoralidad.”— Gawa 15:19-21
Ipinapakita nito na ang utos na umiwas sa dugo ay hindi ceremonial law lang, kundi moral na prinsipyo na may bisa pa rin para sa mga Kristiyano4.“Minabuti ng banal na espiritu at namin na huwag kayong atangan ng higit pa sa mga bagay na ito na kailangang-kailangan...”— Gawa 15:28-29
Komentaryo mula sa mga iskolar
- Sir Isaac Newton: Ang utos na umiwas sa dugo ay mas matanda pa kaysa sa Kautusan ni Moises. Ipinataw ito sa lahat ng tao noong panahon ni Noe, kaya’t hindi ito limitado sa mga Israelita. -The Chronology of Ancient Kingdoms Amended, by Sir Isaac Newton (Dublin, 1728, p. 184)
- Joseph Benson: Ang utos kay Noe ay hindi kailanman binawi. Sa halip, pinagtibay pa ito sa Bagong Tipan, kaya’t ito ay panghabambuhay na obligasyon. -Benson’s Notes, 1839, Vol. I, p. 43.