PHPaiba-iba ang kwento ng aking buhay ngunit ang pamagat ay di nagbabago, sa bawat sulat ng bagong pahina ay puno ng drama at panglulumo.
Sa paglubog ng araw (10:37pm) aking muling isusulat ang kwento na walang pamagat, sapagkat ito'y nakabasi lamang sa tema ng emosyon na kay bigat.
(10:47) Kulay-abo ang aking isipan na para bang ito'y blanko na wari'y isang kapatagan na sinira ng sagkatauhan ngunit ito'y kabaliktaran, ito'y isang blanko ngunit andaming sumasagabal sa kaunlaran ng aking kaisipan na para bang isang damo na nalanta sa gilid ng kabundukan. Bagkus ako'y isang atomo sa mundong ito kung saan ang kasulungat ng kasiyahan ay gulo at kalungkutan.
Mga linya sa aking isipan na hindi ko maunawaan, ito'y naglilinyang paalon na parang bumubuo ng salita ngunit ito'y hindi ko maintindihan.
(11:12) Ako'y naninirahan sa aking magulong isipan na alam ko naman na ito'y di makakatulong sa pamamaraan ng pagdilig at pag-aalaga para sa ikakabuti ng sariling kaisipan.
Isa sa aking pinagsisihan ang piliin ang pintong walang sulat kundi blanko, tinahak ang malaking espasyo na sa bawat hakbang ng paa ay matatapakan mo ang bigat ng timbang ng mga bato, kesa sa matinik na pinto at daan na puno ng pako ngunit "kapayapaan at kasihayaan" ang nakasulat rito.
Sa paglubog ng araw (10:37pm) aking muling isusulat ang kwento na walang pamagat, sapagkat ito'y nakabasi lamang sa tema ng emosyon na kay bigat.
(10:47) Kulay-abo ang aking isipan na para bang ito'y blanko na wari'y isang kapatagan na sinira ng sagkatauhan ngunit ito'y kabaliktaran, ito'y isang blanko ngunit andaming sumasagabal sa kaunlaran ng aking kaisipan na para bang isang damo na nalanta sa gilid ng kabundukan. Bagkus ako'y isang atomo sa mundong ito kung saan ang kasulungat ng kasiyahan ay gulo at kalungkutan.
Mga linya sa aking isipan na hindi ko maunawaan, ito'y naglilinyang paalon na parang bumubuo ng salita ngunit ito'y hindi ko maintindihan.
(11:12) Ako'y naninirahan sa aking magulong isipan na alam ko naman na ito'y di makakatulong sa pamamaraan ng pagdilig at pag-aalaga para sa ikakabuti ng sariling kaisipan.
Isa sa aking pinagsisihan ang piliin ang pintong walang sulat kundi blanko, tinahak ang malaking espasyo na sa bawat hakbang ng paa ay matatapakan mo ang bigat ng timbang ng mga bato, kesa sa matinik na pinto at daan na puno ng pako ngunit "kapayapaan at kasihayaan" ang nakasulat rito.
✌✌