PHMind Palace
Eternal Poster
NAGKAMALI NA BA ANG MGA SAKSI NI JEHOVA SA PAGBIBIGAY NG MGA PETSA HINGGIL SA KATAPUSAN?
Nagkamali na ang mga Saksi ni Jehova sa pagkaunawa kung kailan darating ang katapusan. Tulad ng mga alagad ni Jesus noong unang siglo, umasa kaming matutupad sa isang partikular na panahon ang ilang hula pero hindi pala iyon kaayon ng talaorasan ng Diyos. (Lucas 19:11; Gawa 1:6; 2 Tesalonica 2:1, 2) Sumasang-ayon kami sa sinabi ng isang matagal nang Saksing si A. H. Macmillan: “Natutuhan kong dapat nating aminin ang ating mga pagkakamali at patuloy na magsiyasat sa Salita ng Diyos upang magkaroon ng higit na kaliwanagan.”
Kung gayon, bakit patuloy pa rin kaming nangangaral na malapit na ang katapusan? Dahil sineseryoso namin ang mga sinabi ni Jesus: “Manatili kayong mapagmasid, manatiling gising.” Kung ‘matutulog’ kami, tiyak na hindi matutuwa sa amin si Jesus. (Marcos 13:33, 36) Bakit?
Isipin ito: Isang lifeguard ang nakakita ng isang taong tila nalulunod sa dagat, pero nang languyin niya ito, nalaman niyang nagkamali lang pala siya ng akala. Gayunman, ang pagiging alerto niya ay puwedeng makapagligtas ng buhay sa ibang pagkakataon.
Sa katulad na paraan, nagkamali kami sa ilang inaasahan namin tungkol sa katapusan. Pero mas mahalaga sa amin ang pagsunod kay Jesus at ang pagliligtas ng buhay kaysa sa pag-iwas sa mga batikos. Ang utos ni Jesus na “lubusang magpatotoo” ang nagpapakilos sa amin na babalaan ang iba tungkol sa katapusan.—Gawa 10:42.
Sa halip na magpokus sa pag-alam kung kailan darating ang katapusan, naniniwala kaming mas mahalagang magtiwala kami na darating ito, at dapat naming ipakita ang pagtitiwalang iyon sa aming mga gawa. Isinasapuso namin ang sinasabi sa Habakuk 2:3: “Kung [ang katapusan] man ay magluwat [kaysa sa inaasahan mo], patuloy mong hintayin iyon; sapagkat iyon ay walang pagsalang magkakatotoo. Hindi iyon maaantala.”
Nagkamali na ang mga Saksi ni Jehova sa pagkaunawa kung kailan darating ang katapusan. Tulad ng mga alagad ni Jesus noong unang siglo, umasa kaming matutupad sa isang partikular na panahon ang ilang hula pero hindi pala iyon kaayon ng talaorasan ng Diyos. (Lucas 19:11; Gawa 1:6; 2 Tesalonica 2:1, 2) Sumasang-ayon kami sa sinabi ng isang matagal nang Saksing si A. H. Macmillan: “Natutuhan kong dapat nating aminin ang ating mga pagkakamali at patuloy na magsiyasat sa Salita ng Diyos upang magkaroon ng higit na kaliwanagan.”
Kung gayon, bakit patuloy pa rin kaming nangangaral na malapit na ang katapusan? Dahil sineseryoso namin ang mga sinabi ni Jesus: “Manatili kayong mapagmasid, manatiling gising.” Kung ‘matutulog’ kami, tiyak na hindi matutuwa sa amin si Jesus. (Marcos 13:33, 36) Bakit?
Isipin ito: Isang lifeguard ang nakakita ng isang taong tila nalulunod sa dagat, pero nang languyin niya ito, nalaman niyang nagkamali lang pala siya ng akala. Gayunman, ang pagiging alerto niya ay puwedeng makapagligtas ng buhay sa ibang pagkakataon.
Sa katulad na paraan, nagkamali kami sa ilang inaasahan namin tungkol sa katapusan. Pero mas mahalaga sa amin ang pagsunod kay Jesus at ang pagliligtas ng buhay kaysa sa pag-iwas sa mga batikos. Ang utos ni Jesus na “lubusang magpatotoo” ang nagpapakilos sa amin na babalaan ang iba tungkol sa katapusan.—Gawa 10:42.
Sa halip na magpokus sa pag-alam kung kailan darating ang katapusan, naniniwala kaming mas mahalagang magtiwala kami na darating ito, at dapat naming ipakita ang pagtitiwalang iyon sa aming mga gawa. Isinasapuso namin ang sinasabi sa Habakuk 2:3: “Kung [ang katapusan] man ay magluwat [kaysa sa inaasahan mo], patuloy mong hintayin iyon; sapagkat iyon ay walang pagsalang magkakatotoo. Hindi iyon maaantala.”