PH
"KADENA"
Ang buhay ko'y parang isang bagyo. Dahil nang akala ko'y di ka magbabago. Ngunit ako pala'y naging isang hangal, Pagkat ako sayo'y natutong magmahal.
Kadenang maituturing itong damdamin ko. Na sa bawat pag-usad nito laging dala ang pangako mo. Nakakabit pa rin sa isip ko ang mga sinumpaan mo. Mga katagang sana'y di ko na napagtanto.
Ikaw ang dahilan kung bakit ako'y nakakulong. Nakakulong ako sa labis na pagkasuplong. Nitong kasinungalingang sakin mo ibinulong. Ang kadenang nakakabit sa akin ngayon.
Hindi ko man kaya pero aking pipilitin. Salitang pagsuko buburahin saking isip. Ano pang silbi nitong pagsisisi. Kung babalik balikan parin ang alala ng iyong ngiti.
Ako'y lulong ngunit hindi sa droga. Ako'y nabaliw ngunit hindi sa problema. Sayong pagkawala'y lubos akong nangulila. Sana'y noon pa lang di na kita nakilala.
Napakahigpit at napakatibay, itong kadenang iyong iniligay. Ikinabit mo gamit ng pekeng ngiti, mga titig na nagtunaw saking binti.
Matibay ako oo ngunit hindi sa ganito. Ang ibigin ka'y hindi ko kailanman ginawang biro. Kadena man itong iyong saking iniwan, Handa kong ihakbang kahit na gumagapang.
Ang daming ibang bagay ukol sa kadena, bakit sa malas ko damdamin ko pa ang nakadena? Hindi pa ba sapat sayo na ako'y iyong alila? handa akong gawin lahat upang ika'y mapasaya.
Ang sakit mahal ko dahil sa paglisan mo.Masakit mahal ko dahil minahal kang totoo. Masakit mahal ko dahil ako'y nagpakatanga sayo. At ang sakit mahal ko dahil nakakadena parin ako sayo.
Ngayong wala ka ano pang magagawa? Ngayong ako'y mag-isa at ikaw ay masaya na. Hindi ko magawang makapiglas sa dulot mong sakit. Itutuloy ko parin ang buhay ko kahit sa pagngiti ko'y pilit.
Kung ang kadenang ito'y mas matibay pa sa lahat. Hindi na ako papalag sa anumang paraan. Kung ang kadenang ito'y mananatili pa sa buhay ko. Ayos lang sa akin kung ang ala-ala mo naman ang dahilan nito.
Paalam na aking mahal sa ating dalawa. Hindi ko makakalimutan iniwan mong marka. Pagkat ang minsang maging parte ng buhay mo. Minsan na rin akong natuto dahil sa pagkabigo.
minsan may mga bagay na nakatanim sating nakaraan na hindi na natin pwedeng balikan.
kadalasan hindi na rin natin itong matatakasan. mahirap mang amining nababalutan tayo ng kasinungalingan. likas na rin sa atin iyon. ngunit ang KADENANG nakakabit sa bawat bibitawan nating kasinungalingan, laging may tamang nakaabang. at ito yung hustisya na kailanman hindi natin matatakasan.
Kaya't kung kaya mo pang gumawa ng kabutihan. gawin mo at huwag mong hahayaang mabalot ka ng kasamaan. Dahil ang kadenang nakakabit sating mga ginagawa ay hindi na natin matatanggal kailanman.
MadprO`ThePoetMotivator