Shoutout sa lahat ng mga gurong Pilipino rito! Gusto ko lang sana magbukas ng usapan tungkol sa totoong kalagayan nating mga titser ngayon. Mapapubliko man o pribadong eskwelahan, parang pasakit nang pasakit ang sistema.
Marami sa mga kasamahan ko ang lantang-lanta na, hindi dahil sa mga estudyante, kundi dahil sa sistema. Heto 'yung mga madalas nating iyak ngayon:
Marami sa mga kasamahan ko ang lantang-lanta na, hindi dahil sa mga estudyante, kundi dahil sa sistema. Heto 'yung mga madalas nating iyak ngayon:
- "ASAP" at Biglaang Deadlines: 'Yung kung kailan labasan o uwian na, tsaka magpapadala ng memo o report na kailangang ipasa agad. Kabibigay lang ngayon, pero ang deadline kahapon pa yata! Ang ending, uuwi ka para mag-OT nang walang bayad imbis na magpahinga.
- Abono Culture: 'Yung sahod mo na nga ang pambili ng chalk, visual aids, printer ink, at pampa-ganda ng classroom para sa evaluation. Minsan, pangkain pa ng estudyanteng walang baon.
- Sahod vs. Pagod: Sa mahal ng bilihin ngayon, parang hindi na makatao 'yung sahod, lalo na sa mga private schools na mas mababa pa sa DepEd rates, o kaya sa mga public school teachers na bago pa lang.