PHAsherah Goddess
Elite
First stages. Yung psychological ng mga tao na "impossible mangyari". Example. Noon unang panahon, ang meron lang ay kandila, meron lang ay ang horse as transaction, mga tailor workers etc. Hindi sila naniniwala na impossible magkaroon ng ilaw na hindi ginagamitan ng kandila, impossible na gumamit ng machines na hindi gumagamit ng kabayo at maraming iba pa.
Yung second stages. Yung psychological ng mga tao na "terrifying stage". Nang nagkaroon ng ilaw, natakot ang mga tao, galing devil raw ang kandila, yung na embento ang train dahil mabilis magpatakbo, natakot ang mga tao dahil dangerous daw lalo na sa mga babae at winawarningan ang mga tao na baka sa bilis ng train, lumipad na sila... natakot din ang mga tao pagdating sa textile na baka mawalan ng trabaho kaya sa takot, yung mga textile worker, sinira nila ang textile machines at nagrally. Nasa "debate" stage sila kung masama o mabuti ba.
Yung third stage. Invisible and inevitable na po siya. Meaning lahat na ay normalize. Normalize in a sense naging part na siya ng life natin at hindi natin kaya mawala kung wala ang mga technology na dati ay kinakatakutan pero itong third stage, okay na lahat.
Nasa second stage tayo dahil ang AI is somewhat baguhan lang. Nag umpisa ang AI mga 1950's pa pero pagdating sa language model as in, 2010 na po. So baguhan lang talaga. Ngayon, 2026. How many years bago maging normalize lahat dahil sa tatlong stages, kapag meron groundbreaking technology ay normal lang na dumaan sa tatlong stages.
Ako, kutob ko, since bansang Pilipinas is religious country raw kuno, tayo ang mahuhuli. I mean halimbawa, sa ibang country, sa ibang country lang naman ay naka-adapt ng AI after 20 years and 40 years. Tayo siguro mga 80 years bago ma normalize lahat. Hahahaha. Hindi ko alam ha? Siguro umangat na ang iba pagdating sa economy, tayo ay mabagal pa.
Ganun talaga tayo. Pagdating sa invention and innovation, parang ang bagal-bagal natin. Ganun ba talaga ang apekto ng pagiging religiousity ng bansang Pilipinas? Kasi, sa western, kung ano-ano ang na eembento. Sa Japan ay ganun din. Lalo na kung mala-technology ang Japan. Sa kanila nga nagmula ang anime pagdating sa robot eh. Tapos ang mga generally taga western, sila ang taga adapt sa idea ng Japan. Kinukuha nila. Yung mga na embento about cars, about mobile phone, about AI, pati cloning ng voice.... etc... I mean, pagdating sa mga ganyan, nangungulelat tayo. Pansin ko talaga. Taga adapt lang tayo na kung ano ang meron sa bansa. Hindi lang iyon. Lagi tayo takot. Basta, something.... something lacking lang naman.
I remember, meron filipino na naka embento ng lampshade ata iyon. Kwento lang sa akin pero walang support from the government hanggang ang Amerikano ang nag angkin sa inembento ng isang filipino. Ang nangyari, well, sila ang nag angkin at tinuring sa kanila.
Ganun lang ata talaga ang bansang Pilipinas. Haha.
...kahit sa teleserye at movies na gawa ng filipino, ewan ko, hindi tayo talaga align sa science and technology. Heavy tayo sa drama at comedy. Isa lang ang napansin ko na high-end technology na above siya na kung sino man nakakanood ng series na iyon kapag outside Philippines, mapa-isip nila na equivalent tayo ng Japan. Yung series na "firewall". Firewalll ba iyon? Nakita ko lang on TV but, busy ako. Grabe. Haha. Taas ng technology natin. Parang ang yaman ng bansang Pilipinas dahil sa teleserye na iyon. Hahaha.
Yung second stages. Yung psychological ng mga tao na "terrifying stage". Nang nagkaroon ng ilaw, natakot ang mga tao, galing devil raw ang kandila, yung na embento ang train dahil mabilis magpatakbo, natakot ang mga tao dahil dangerous daw lalo na sa mga babae at winawarningan ang mga tao na baka sa bilis ng train, lumipad na sila... natakot din ang mga tao pagdating sa textile na baka mawalan ng trabaho kaya sa takot, yung mga textile worker, sinira nila ang textile machines at nagrally. Nasa "debate" stage sila kung masama o mabuti ba.
Yung third stage. Invisible and inevitable na po siya. Meaning lahat na ay normalize. Normalize in a sense naging part na siya ng life natin at hindi natin kaya mawala kung wala ang mga technology na dati ay kinakatakutan pero itong third stage, okay na lahat.
Nasa second stage tayo dahil ang AI is somewhat baguhan lang. Nag umpisa ang AI mga 1950's pa pero pagdating sa language model as in, 2010 na po. So baguhan lang talaga. Ngayon, 2026. How many years bago maging normalize lahat dahil sa tatlong stages, kapag meron groundbreaking technology ay normal lang na dumaan sa tatlong stages.
Ako, kutob ko, since bansang Pilipinas is religious country raw kuno, tayo ang mahuhuli. I mean halimbawa, sa ibang country, sa ibang country lang naman ay naka-adapt ng AI after 20 years and 40 years. Tayo siguro mga 80 years bago ma normalize lahat. Hahahaha. Hindi ko alam ha? Siguro umangat na ang iba pagdating sa economy, tayo ay mabagal pa.
Ganun talaga tayo. Pagdating sa invention and innovation, parang ang bagal-bagal natin. Ganun ba talaga ang apekto ng pagiging religiousity ng bansang Pilipinas? Kasi, sa western, kung ano-ano ang na eembento. Sa Japan ay ganun din. Lalo na kung mala-technology ang Japan. Sa kanila nga nagmula ang anime pagdating sa robot eh. Tapos ang mga generally taga western, sila ang taga adapt sa idea ng Japan. Kinukuha nila. Yung mga na embento about cars, about mobile phone, about AI, pati cloning ng voice.... etc... I mean, pagdating sa mga ganyan, nangungulelat tayo. Pansin ko talaga. Taga adapt lang tayo na kung ano ang meron sa bansa. Hindi lang iyon. Lagi tayo takot. Basta, something.... something lacking lang naman.
I remember, meron filipino na naka embento ng lampshade ata iyon. Kwento lang sa akin pero walang support from the government hanggang ang Amerikano ang nag angkin sa inembento ng isang filipino. Ang nangyari, well, sila ang nag angkin at tinuring sa kanila.
Ganun lang ata talaga ang bansang Pilipinas. Haha.
...kahit sa teleserye at movies na gawa ng filipino, ewan ko, hindi tayo talaga align sa science and technology. Heavy tayo sa drama at comedy. Isa lang ang napansin ko na high-end technology na above siya na kung sino man nakakanood ng series na iyon kapag outside Philippines, mapa-isip nila na equivalent tayo ng Japan. Yung series na "firewall". Firewalll ba iyon? Nakita ko lang on TV but, busy ako. Grabe. Haha. Taas ng technology natin. Parang ang yaman ng bansang Pilipinas dahil sa teleserye na iyon. Hahaha.
