PHDati, ang iniisip lang natin ay kung paano ipapasa ang exam, kung sino ang crush natin, o kung saan tayo tatambay pagkatapos ng klase. Ngayon, paggising sa umaga, bago na ang iniisip natin: mga deadline, bayarin, at kanya-kanyang responsibilidad sa trabaho.
Nakakamiss din pala yung panahon na magkakasama pa tayo araw-araw, walang iniisip na mabigat na problema, at puro tawanan lang. Ngayong nasa "adulting" stage na tayo at may kanya-kanya nang career, bihira na magkausap at mas mahirap na magka-tugma ang mga schedule para magkita-kita.
Pero kahit abala na ang lahat sa pagbuo ng sariling buhay, nandiyan pa rin yung pinagsamahan natin nung high school. May bahagi pa rin ng nakaraan na hinding-hindi mabubura kahit gaano pa tayo ka-busy ngayon.
Nakakamiss din pala yung panahon na magkakasama pa tayo araw-araw, walang iniisip na mabigat na problema, at puro tawanan lang. Ngayong nasa "adulting" stage na tayo at may kanya-kanya nang career, bihira na magkausap at mas mahirap na magka-tugma ang mga schedule para magkita-kita.
Pero kahit abala na ang lahat sa pagbuo ng sariling buhay, nandiyan pa rin yung pinagsamahan natin nung high school. May bahagi pa rin ng nakaraan na hinding-hindi mabubura kahit gaano pa tayo ka-busy ngayon.