PHfeb 2 2017 5:10 pm
I have this one friend of mine which is very precious to me pero d mu akalain mapaglaro tlga ang panahon share ko lang story namin guys, unang una sa lahat nakilala ko siya nung 2014 nung una ko palang siyang nakita d ko akalain magiging close tlga kami minsan pag ako lang nasa bahay kinakausap ko kahit d nman siya maka iintindi lalo na pag may mga problema ako, kahit naka titig lang sa akin ok na minsan magkasama kaming lumabas minsan lang busy busy kasi ako minsan din pag umuulan pinaliligoan ko siya at tumatakbo pa tas babalik din pala sobrang masaya tlga pero nung nagtagal nawalan na ako ng focus sa kanya may iba pa kasing priorities at napagiiwanan na siya kahit nga minsan d kona mapapakain minsan ang mama ko nalang nagpapakain sakanya, oh kahit maglaro nman lang until that day I realize na he's getting weak na minsan d na napapaliguan wala ng nag aaruga busy na kasi lahat pero palagi parin siyang nandyan pag dumating ako galing sa lakad ko masayang tignan. tapos papasok agad ako sa bahay ko without saying how was your day or kamusta araw mu ngayon. dumating yung araw feb 2 kami lang tas mom ko tinawag ako and nakahiga lang siya nagbumilis akung bumaba para ma tignan ko hindi na siya makagalaw i've tried calling his name nakatitig lang din he wants to standup pero d niya kaya, kaya hinihimas himas ko nalang telling him he'll be alright mga 2 oras pa yun binigyanko siya ng pagkain kumain nman pero weak na tlga muscles niya d ako nagdalawang isip pinunta ko siya sa vet nanginaw na ako sabi pa ng vet sarado pa sila 9am padaw check ko yung relo ko 9am na sinabihan ko mamatay na yung aso ko! sabi niya cge sir pasok na natin tas dami pa silang chicka ang i'm getting chills na ano kaya mangyayari I keep staring at him and talking in my mind like i'm communicating with him sabi ko "everything will be alright" he's just staring at me parang tutulo na luha ko pero pinigilan ko tlga tapos nagbayad pa ako 4k kasi yung babayaran umuwi ako sinabihan ko yung vet na update nalang coz I can't stay long dun may gagawin pa kasi sa business walang magbabantay at may nag text sakin approx 5 pm sabi niya "sorry to tell you sir your dog just died" yun ang biggest heartbreak ko potangina tlga dami kunang mixed signals d ako mapakali sinabihan ko mama ko pupunta na ako dun sa vet sabi nman cge nag skip nalang ako dun sa business. nandun na ako sa vet nakita ko siya gusto kona tlgang umiyak gusto ko sana siyang hawakan pero nagdadalawang isip ako baka kaai tutulo luha ko madami kasi tao dun nakita ko siya bumalik lang ng nangyari sa amin i've regret those days na d ko na spend sa kanya bumalik nag flashbacks and hiyang hiya ako sa sarili ko although i've done my part at his last breathe dapat inalagaan ko siya close pa nman kami napagiwanan lang tlga siya in other words "na take for granted ko siya" kahit sa libing niya tinignan ko lang
at sa gabing iyong nandito lang ako sa kwarto napaiyak and it's been 2 days kasama ngayon i've been still thinking of him at pagnakikita yung picture namin napapaiyak. hinding hindi ko tlga makalimutan ginawa ko lang to kasi ito lang way para ma eexpress ko eh kung sasabihin ko man sa pamilya ko parang tatawa lang kahit ako nalang magisa I really feel hopeless nandun lang ako nung wala na siya.
so guys wag niyo e take for granted yung aso niyo lalo na yung close na close niyo stay with them take care of them wala nmang mawawala sainyo they just need yiu ang oag aaruga sa kanila yun lang nman hinahanap nila.
one thing pa nung nasa sasakyan kami he keeps on cry coz I keep on talking to him we're almost there he keeps on crying if he understands me the first time umiyak siya I dunno if it's the pain or he's just saying something.
his name is APPO
I have this one friend of mine which is very precious to me pero d mu akalain mapaglaro tlga ang panahon share ko lang story namin guys, unang una sa lahat nakilala ko siya nung 2014 nung una ko palang siyang nakita d ko akalain magiging close tlga kami minsan pag ako lang nasa bahay kinakausap ko kahit d nman siya maka iintindi lalo na pag may mga problema ako, kahit naka titig lang sa akin ok na minsan magkasama kaming lumabas minsan lang busy busy kasi ako minsan din pag umuulan pinaliligoan ko siya at tumatakbo pa tas babalik din pala sobrang masaya tlga pero nung nagtagal nawalan na ako ng focus sa kanya may iba pa kasing priorities at napagiiwanan na siya kahit nga minsan d kona mapapakain minsan ang mama ko nalang nagpapakain sakanya, oh kahit maglaro nman lang until that day I realize na he's getting weak na minsan d na napapaliguan wala ng nag aaruga busy na kasi lahat pero palagi parin siyang nandyan pag dumating ako galing sa lakad ko masayang tignan. tapos papasok agad ako sa bahay ko without saying how was your day or kamusta araw mu ngayon. dumating yung araw feb 2 kami lang tas mom ko tinawag ako and nakahiga lang siya nagbumilis akung bumaba para ma tignan ko hindi na siya makagalaw i've tried calling his name nakatitig lang din he wants to standup pero d niya kaya, kaya hinihimas himas ko nalang telling him he'll be alright mga 2 oras pa yun binigyanko siya ng pagkain kumain nman pero weak na tlga muscles niya d ako nagdalawang isip pinunta ko siya sa vet nanginaw na ako sabi pa ng vet sarado pa sila 9am padaw check ko yung relo ko 9am na sinabihan ko mamatay na yung aso ko! sabi niya cge sir pasok na natin tas dami pa silang chicka ang i'm getting chills na ano kaya mangyayari I keep staring at him and talking in my mind like i'm communicating with him sabi ko "everything will be alright" he's just staring at me parang tutulo na luha ko pero pinigilan ko tlga tapos nagbayad pa ako 4k kasi yung babayaran umuwi ako sinabihan ko yung vet na update nalang coz I can't stay long dun may gagawin pa kasi sa business walang magbabantay at may nag text sakin approx 5 pm sabi niya "sorry to tell you sir your dog just died" yun ang biggest heartbreak ko potangina tlga dami kunang mixed signals d ako mapakali sinabihan ko mama ko pupunta na ako dun sa vet sabi nman cge nag skip nalang ako dun sa business. nandun na ako sa vet nakita ko siya gusto kona tlgang umiyak gusto ko sana siyang hawakan pero nagdadalawang isip ako baka kaai tutulo luha ko madami kasi tao dun nakita ko siya bumalik lang ng nangyari sa amin i've regret those days na d ko na spend sa kanya bumalik nag flashbacks and hiyang hiya ako sa sarili ko although i've done my part at his last breathe dapat inalagaan ko siya close pa nman kami napagiwanan lang tlga siya in other words "na take for granted ko siya" kahit sa libing niya tinignan ko lang
at sa gabing iyong nandito lang ako sa kwarto napaiyak and it's been 2 days kasama ngayon i've been still thinking of him at pagnakikita yung picture namin napapaiyak. hinding hindi ko tlga makalimutan ginawa ko lang to kasi ito lang way para ma eexpress ko eh kung sasabihin ko man sa pamilya ko parang tatawa lang kahit ako nalang magisa I really feel hopeless nandun lang ako nung wala na siya.so guys wag niyo e take for granted yung aso niyo lalo na yung close na close niyo stay with them take care of them wala nmang mawawala sainyo they just need yiu ang oag aaruga sa kanila yun lang nman hinahanap nila.
one thing pa nung nasa sasakyan kami he keeps on cry coz I keep on talking to him we're almost there he keeps on crying if he understands me the first time umiyak siya I dunno if it's the pain or he's just saying something.
his name is APPO
.