Habang ang ulan ay humahagupit sa salamin,
May mga alaala at pangarap na nais anihin.
Ang patak ng tubig ay hindi luha ng langit,
Kundi paglilinis sa mga sugat na kumakapit.
Sa bawat malakas na kulog at nakabibinging kidlat,
Sinusubok ang tapang nating sa lupa ay nakamulat.
Hindi tayo dahon na basta-basta tangay ng hangin,
Tayo ay puno, may ugat na kayang sumalungat at umangkin.
Hayaan ang bagyo na dumaan at mag-iwan ng bakas,
Dahil pagkatapos ng sigwa, panibagong bukas ay aalpas.
Ang agos ng buhay ay malupit man kung minsan,
Dito pinapanday ang bakal ng ating paninindigan.
May mga alaala at pangarap na nais anihin.
Ang patak ng tubig ay hindi luha ng langit,
Kundi paglilinis sa mga sugat na kumakapit.
Sa bawat malakas na kulog at nakabibinging kidlat,
Sinusubok ang tapang nating sa lupa ay nakamulat.
Hindi tayo dahon na basta-basta tangay ng hangin,
Tayo ay puno, may ugat na kayang sumalungat at umangkin.
Hayaan ang bagyo na dumaan at mag-iwan ng bakas,
Dahil pagkatapos ng sigwa, panibagong bukas ay aalpas.
Ang agos ng buhay ay malupit man kung minsan,
Dito pinapanday ang bakal ng ating paninindigan.