Kaninang umaga, si Mars nagkaroon na naman ng encounter tungkol sa tita questions. Akala niya simple lang, pero habang tumatagal, mas nagiging dramatic. May isang moment pa na gusto na niyang sumuko, tapos biglang may magsasabi ng 'konting tiis lang' kahit obvious naman na wala nang tiis na natitira. Doon ko na-realize na nag-loading yung utak ko parang wifi na nasa kapitbahay ang password. Ang ending, nag-smile na lang siya para hindi halatang stressed. At doon ko na-realize, mas mabilis pa yung chismis kaysa internet. 
