Lahat ng tao ay meron feelings and emotions. Hindi ako robot. Lesson learned ko na huwag tayo affected sa nakikita ng mata and don't take it personally, kaya nga meron kasabihan na
observe but not absorb.
Kahit sa meditation practice meron iyan. Like closed your eyes, inhale and exhale. Sabi, bawat meron nag-arise sa utak lalo yung primary mismo, iba pa yung smallest memory or fragment na mahirap siya mantanto.... bawat thoughts arises sa mismong mind, kailangan mismo eobserve but ika nga, not to engage para ma let go po siya.
Training of the mind po siya repetitive, kapag trainable po siya, lalo na sa mga ekspertise, alam na nila how to deal sa mga situations in daily life po.
Ganun yun.
Bakit ikaw nandidiri ka para matawag na meron kang emotions? Ganun ba yun?
Hindi ako perfect na tao pero iyon ang natutunan ko.
Sorry ha? Forgive me

Baka kasi iyon ang definitions mo ng a person na must have an emotions that means we need to feel na pandidiri talaga para magkaroon ng emotions pero kung ganun, eh di ganun nga po.
Pero alam mo ba? Sa experience mismo, kapag consistent ang tao na nagmemeditate, experience lang naman, yung pörn mismo na ipinapanood is kahit doon? You don't feel anything talaga. Andoon ang feeling detach or not affected ka anymore.
Oo.
Same scenario lang siya sa itinutukoy mo.