PHDahan-dahan, sa siwang ng bintana,
Sumisilip ang hanging kakaiba.
Hindi na amoy ng lupang basa,
Kundi lamig na may dalang pag-asa.
Ito ang simoy na hindi nagmamadali,
Yayakapin ka sa bawat sandali.
Maglalatag ng kumot sa gabi,
At sa umaga'y kapeng katabi.
Wala pang parol, wala pang karoling,
Ngunit sa puso'y mayroon nang darating.
Isang pangako ng Paskong maningning,
Sa hanging Amihan na kapiling.
Kaya damhin mo ang pagbabagong ito,
Ang biyaya sa bawat paghilamos ng mundo.
Ito ang simoy ng 'Ber', ang simula ng yugto,
Ng kapayapaan sa puso mo't puso ko.
Sumisilip ang hanging kakaiba.
Hindi na amoy ng lupang basa,
Kundi lamig na may dalang pag-asa.
Ito ang simoy na hindi nagmamadali,
Yayakapin ka sa bawat sandali.
Maglalatag ng kumot sa gabi,
At sa umaga'y kapeng katabi.
Wala pang parol, wala pang karoling,
Ngunit sa puso'y mayroon nang darating.
Isang pangako ng Paskong maningning,
Sa hanging Amihan na kapiling.
Kaya damhin mo ang pagbabagong ito,
Ang biyaya sa bawat paghilamos ng mundo.
Ito ang simoy ng 'Ber', ang simula ng yugto,
Ng kapayapaan sa puso mo't puso ko.