I'm turning 30 yo na this November. Way back when I was like 26 or 27, me and my wife agreed na hindi kami magaanak, that we'd just live together happily, doing things together, everything. Pero sa pag-iisang taon namin na kasal na, we shifted from Double Income No Kids plan to we want to have one, because we can, and we want to.
I get the struggle, the preparations, the needs, the financial stability, pero gaya ng sabi natin, kapag gusto may paraan, kung ayaw maraming dahilan.
Totoo yan, noon marami kaming dahilan kaya ayaw namin. Ngayon, gusto na namin kaya ginagawan namin ng paraan na magkaroon talaga. Hindi pa lang binibiyayaan. Pero kung magkaroon, at mapagdaanan namin ang mga struggle na dati naming dinadahilan, gagawan naman namin ng paraan e. Kasi, gusto namin.