PHXenon Caelum
Established
Bata pa lamang si Mark Simon Macalintal, tumutugtog na ito ng piano, ang kanyang inang si Aurora ang nagturo nito sa kanya. Si Aurora ay mula sa mayamang pamilya, pinili nitong sumama kay Dante Macalintal kahit ito ay mahirap lamang.
Tinakwil si Aurora ng pamilya at hindi ito pinamanahan ng kahit na ano, doon nagkaroon ng depresyon ang Ginang hanggang mahuli pa nito sa akto ang pakikiapid ni Dante sa ibang babae, na sa kabila ng kanyang sakripisyo ay nagawa pa rin s'ya nitong lokohin.
Habang naglalakad sa kalsada, bahagyang nasagasaan si Aurora na sanhi upang ito'y makunan, nasaksihan ni Simon ang lahat ng pighati ng kanyang ina, hindi na nagpakita pa ang kanyang ama at sumama na sa ibang babae, tumanim sa sampung taong gulang na si Simon ang ginawang pag-iwan ng ama.
Hanggang tulala na lamang si Aurora na nakatanaw sa bintana at inaantay pa rin ang pagdating ng asawang hindi na kailanman babalik pa, hangang sa nagwawala na ito at wala nang humpay ang mga pag-iyak. Doon na nagpasya ang mga kapit-bahay nito na dalhin na si Aurora sa Mental Hospital. Nangako naman si Simon sa sarili ng mag-aaral s'ya ng mabuti upang makasama n'yang muli ang kanyang ina.
Sa edad na 19, nagtapos na ito ng Education at kumuha pa ng kurso sa Musika, walang galak ang naramdaman n'ya nang makita n'ya ang ina sa kanyang pagtatapos at nakalabas na ng Mental Hospital.
Pero lumipas ang mga panahon, pabalik-balik lamang ang sakit ni Aurora at kapag sinusumpong, walang tigil ang pagsigaw at binabanggit lagi ang katagang "Patayin mo ang babae ng ama mo" hanggang maging s'ya ay nagkaroon na rin ng problema sa pag-iisip matapos iwan rin s'ya ng kanyang girlfriend, sa rason na ayaw nitong makisama sa pamilya daw ng mga baliw. Nagsasalita na lamang madalas si Simon sa harap ng salamin at paulit-ulit na binabanggit ang "ako? 'pag ako nagmahal muli, hinding-hindi ako mang-iiwan"
Nagdaan ang ilang buwan, naging mas malala ang sitwasyon ng kanyang ina, kaya kinadena na lang ni Simon ito sa kanyang kwarto, tumatawa iyo ng walang humpay at humahalaklak magdamag, pinili na lamang ni Simon na alagaan ang ina kesa ang ibalik ito sa Mental.
Bagamat magulo na ang takbo ng isip ni Simon dahil sa mga pinagdadaanan n'ya at ng kanyang ina, naging magaling pa rin itong propesor, ngunit sa huli nag-focus na lamang sa Music at naging isang director ng Glee Club ng paaralan.
Bago magtapos ang klase noong 1986, nakilala ni Simon ang napakagandang estudyante na nagngangalang Maria Pauline Carpio, isa s'yang pilay na estudyante, sobrang ganda ng mukha at boses, umibig ang propesor sa kanya, hinahatid s'ya nito pauwi at laging binibigyan ng mga regalo. hanggang sa niyaya nitong magpunta ng kanyang bahay para mag-rehearsal sa pag-awit. Naging mabait naman si Simon, ngunit talagang humaling na humaling ito sa dalaga.
Nang gusto na nitong umuwi, sinarado ng propesor ang tarangkahan ng bahay at nakiusap na 'wag daw muna s'ya uuwi, dahil nangako daw itong kakain sila ng sabay sa hinanda nitong dinner, gabi ito ng February 14, 1986.
Wala namang intensyong masama ang propesor pero nanlaban ang dalaga at tila natakot na sa propesor, hanggang sa umakyat ito sa taas na palapag ng bahay upang umiwas. Sumigaw ang propesor na "'wag d'yan Pauline, 'wag d'yan" bigla nitong nabuksan ang pinto ng kwarto kung saan naroon ang ina nito. May hawak itong matulis na gunting sabay saksak at napatay ng ginang si Paulene.
Tinago ni Simon ang bangkay sa bodega ng bahay, hinanap ito ng pulisya ng halos tatlong taon ngunit walang kamalay-malay ang lahat na matagal na pala itong patay, ang bangkay at kalansay nito ay nasa mansion lamang.
1989, nabalitaan na lamang ng lahat na nagpakamatay ang propesor matapos na may isa na namang estudyante ang nadala nito sa bahay. Gaya ni Pauline, maganda at magaling kumanta ngunit kaiba sa nangyari kay Pauline, nakaligtas ito maging sa pananaksak ng ina n'yang wala pa rin sa sarili. Bago mahuli ng pulis si Simon, nagbaril ito sa kanyang bunganga, at tuluyang binawian ng buhay.
Naresolba ang misteryo matapos matagpuan ng nakabili ng bahay nina Pauline ang Diary. Huli kasing naisulat ni Paulene na niyaya s'ya ng isang M.D. (Musical Director) o ni Mark Simon Macalintal noong February 13, 1986 para manuod ng Sine.