Umabot na ba kayo sa punto na Nandidiri na kayo sa mga Motivational Quotes, Peptalks, Bible Verses, etc.?

Umabot na din ba kayo sa punto na parang fed up na kayo sa mga tao na mahilig sa mga motivational quotes, pep talks, bible verses, atbp.?

Yung culture noon diretchong trabaho, hindi na kailangan ng pep talks na "Gob job" or "Family tayong lahat sa company na to." Skip ko talaga usually yung part na yan.

Tapos yung mga content ng mga tao ngayon sa gym habang nagwoworkout ay may background music na malungkot with caption na motivational quotes. Skip ko rin yang ganyang drama, diretchong bench press or squat rack agad.

Tapos sobrang reliant pa sa mga bible verses assuming na katoliko at naniniwala kay Kristo yung inaapproach nilang tao.

Ganito na ba talaga ka soft at emotionally vulnerable ang mga tao?
 
Triggered ka? Kung di mo trip, edi scroll lang, ignore wag mong pansinin, easy.

Pag secure ka sa mindset mo, wala kang pake kung paano nagmo-motivate ang ibang tao kasi alam mong iba-iba ang paraan ng paghandle ng buhay. Yung sobrang pag-diss sa 'soft' people eh hindi sign ng pagiging tough o macho, sign yan ng insecurity. Parang gusto mo lang i-project na mas 'alpha' ka kasi hindi ka emotionally vulnerable, pero ironically, ang haba ng rant mo.
 
Triggered ka? Kung di mo trip, edi scroll lang, ignore wag mong pansinin, easy.

Pag secure ka sa mindset mo, wala kang pake kung paano nagmo-motivate ang ibang tao kasi alam mong iba-iba ang paraan ng paghandle ng buhay. Yung sobrang pag-diss sa 'soft' people eh hindi sign ng pagiging tough o macho, sign yan ng insecurity. Parang gusto mo lang i-project na mas 'alpha' ka kasi hindi ka emotionally vulnerable, pero ironically, ang haba ng rant mo.
Nagtatanong ako. Ikaw yata itong triggered sa "emotionally vulnerable." Insecure agad? Ganyan banat ng mga tao na guilty of being pretentious, gaya nga ng sinabi ni frustrated burger na "smarty pants" daw kuno. Na magaling lang magsalita pero walang output in real life. Yung tunay na insecure ay yung mga tinutukoy ko, na dinadaan sa motivational quotes, peptalks at bible verses yung self pity nila.

At "alpha" na pala sayo yung simpleng pagkokontrol sa emotion mo? Bata palang tayo tinuturuan na tayo pano magkontrol ng mga emosyon natin. Di na bago yan.

Ikaw din siguro yung tipong sinasabihan pa dapat ng "Good job" para lang kumilos sa trabaho.
 
Nagtatanong ako. Ikaw yata itong triggered sa "emotionally vulnerable." Insecure agad? Ganyan banat ng mga tao na guilty of being pretentious, gaya nga ng sinabi ni frustrated burger na "smarty pants" daw kuno. Na magaling lang magsalita pero walang output in real life. Yung tunay na insecure ay yung mga tinutukoy ko, na dinadaan sa motivational quotes, peptalks at bible verses yung self pity nila.

At "alpha" na pala sayo yung simpleng pagkokontrol sa emotion mo? Bata palang tayo tinuturuan na tayo pano magkontrol ng mga emosyon natin. Di na bago yan.

Ikaw din siguro yung tipong sinasabihan pa dapat ng "Good job" para lang kumilos sa trabaho.
Nagtatanong ka lang, pero tingnan mo kung paano ka sumagot, may judgment ka na agad sa mga mahilig sa motivational quotes, pep talks, at Bible verses. So, di ka talaga nagtatanong para malaman ang sagot, nagtatanong ka para lang i-confirm ang bias mo.
At kung hindi insecure, bakit ang big deal sa’yo ng ginagawa ng ibang tao? Kung ‘di ka insecure, bakit mo kailangan i-downplay ang ibang coping mechanisms para lang i-validate ang sarili mong paraan ng paghandle ng buhay? Ikaw talaga yung may self-pity, kasi kelangan mo pang i-diss ang iba para lang patunayan na hindi ka kagaya nila.
Kung basic skill lang pala sa'yo ang pagkontrol ng emotions, bakit hindi mo nagamit sa paggawa ng thread mo? Kung talagang composed ka at di ka affected, edi dapat dinaan mo na lang sa scroll at ignore, hindi sa pag-rant at pag-label ng ibang tao as ‘soft’ at ‘emotionally vulnerable.
Ang totoong may self-control, hindi kelangan i-broadcast kung paano siya mas ‘tough’ kesa sa iba. Pero ikaw? Hindi ka mapakali na may mga taong gumagana sa paraan na iba sayo.
May “tunay na insecure” ka pang sinasabi, ibig sabihin lang, affected ka.
 
Nagtatanong ka lang, pero tingnan mo kung paano ka sumagot, may judgment ka na agad sa mga mahilig sa motivational quotes, pep talks, at Bible verses. So, di ka talaga nagtatanong para malaman ang sagot, nagtatanong ka para lang i-confirm ang bias mo.
At kung hindi insecure, bakit ang big deal sa’yo ng ginagawa ng ibang tao? Kung ‘di ka insecure, bakit mo kailangan i-downplay ang ibang coping mechanisms para lang i-validate ang sarili mong paraan ng paghandle ng buhay? Ikaw talaga yung may self-pity, kasi kelangan mo pang i-diss ang iba para lang patunayan na hindi ka kagaya nila.
Kung basic skill lang pala sa'yo ang pagkontrol ng emotions, bakit hindi mo nagamit sa paggawa ng thread mo? Kung talagang composed ka at di ka affected, edi dapat dinaan mo na lang sa scroll at ignore, hindi sa pag-rant at pag-label ng ibang tao as ‘soft’ at ‘emotionally vulnerable.
Ang totoong may self-control, hindi kelangan i-broadcast kung paano siya mas ‘tough’ kesa sa iba. Pero ikaw? Hindi ka mapakali na may mga taong gumagana sa paraan na iba sayo.
May “tunay na insecure” ka pang sinasabi, ibig sabihin lang, affected ka.
Gumagawa ka na ng sarili mong vocabulary. Yung "pagiging critical" ginagawa mong "insecure." Yung pagkakaroon ng control sa emosyon, ginagawa mong "alpha."

Kapag ba may pumuna sayo dahil iyak ka ng iyak sa sulok at sinabi sayo na "tumigil ka na sa kakaself-pity mo diyan." Ang tingin mo ba insecure na yung tao sayo? Hindi ba pwedeng critic siya sa kakaiyak mo dahil hindi magandang ugali yung pagseself-pity.

Kahit sinong pyschologist tanungin mo, objective na masama ang pagseself-pity, pero dinidefend mo pa rin, which is baluktot. May depekto ka yata sa utak. Kasi di ka rin tinuruan ng magulang mo magcontrol ng emosyon, sinasabi mo na pang "alpha" lang na trait yung ganon. Pathetic talaga.

Guilty ka din sa pagiging pretentious. Daming satsat na motivational quotes, pero hindi naman maapply sa sarili. Kunyari nagwoworkout sa gym pero paselfie selfie lang sabay caption ng motivational quotes. Pinapadelay niyo yung workout ng mga regular gymgoers.

Ikaw talaga yung tipong sinasabihan pa ng "Good job" ng boss para lang kumilos sa trabaho.
 
Gumagawa ka na ng sarili mong vocabulary. Yung "pagiging critical" ginagawa mong "insecure." Yung pagkakaroon ng control sa emosyon, ginagawa mong "alpha."

Kapag ba may pumuna sayo dahil iyak ka ng iyak sa sulok at sinabi sayo na "tumigil ka na sa kakaself-pity mo diyan." Ang tingin mo ba insecure na yung tao sayo? Hindi ba pwedeng critic siya sa kakaiyak mo dahil hindi magandang ugali yung pagseself-pity.

Kahit sinong pyschologist tanungin mo, objective na masama ang pagseself-pity, pero dinidefend mo pa rin, which is baluktot. May depekto ka yata sa utak. Kasi di ka rin tinuruan ng magulang mo magcontrol ng emosyon, sinasabi mo na pang "alpha" lang na trait yung ganon. Pathetic talaga.

Guilty ka din sa pagiging pretentious. Daming satsat na motivational quotes, pero hindi naman maapply sa sarili. Kunyari nagwoworkout sa gym pero paselfie selfie lang sabay caption ng motivational quotes. Pinapadelay niyo yung workout ng mga regular gymgoers.

Ikaw talaga yung tipong sinasabihan pa ng "Good job" ng boss para lang kumilos sa trabaho.
Napansin mo ba kung paano ka nag-shift from ‘being critical’ to personal attacks? Kasi kung kaya mong i-defend ng maayos yung point mo, hindi mo kailangan tumawag ng ‘pathetic’ o ‘may depekto sa utak’ ang kausap mo.

Ang tunay na emotionally stable, kaya magpaliwanag nang walang galit o pang-iinsulto. Pero ikaw, hindi lang ‘nandidiri’ sa motivational quotes, nandidiri ka rin sa mismong taong hindi agree sayo. So, sino ulit ang hindi marunong mag-control ng emotions?

"Ganyan banat ng mga tao na guilty of being pretentious"

lol. So by your logic, lahat ng sumasagot sa’yo dito ay guilty at pretentious? Convenient naman ng reasoning mo. Anyone who disagrees with you, automatic ‘guilty’ at ‘pretentious’ agad? Classic defense mechanism yan ng taong ayaw makinig sa ibang pananaw.

Ang irony dito, ikaw yung unang naglabas ng opinion mo, pero nung may kumontra, biglang ‘guilty’ at ‘pretentious’ na? Kung di mo kaya makipag-usap ng patas at open-minded, bakit ka pa nagtatanong?

" Ikaw din siguro yung tipong sinasabihan pa dapat ng Good job para lang kumilos sa trabaho."

At ikaw siguro yung tipong galit na galit sa mga taong may ibang paraan ng motivation kasi hindi ka na-appreciate dati? Kaya ngayon, iniisip mo na ang lahat ng nakakatanggap ng ‘Good job’ ay mahina?

Kung di mo kailangan ng praise para kumilos, good for you. Pero hindi ibig sabihin na lahat ganun. Ang tunay na strong, naiintindihan na iba-iba ang paraan ng tao sa pag-motivate sa sarili nila, hindi yung minamaliit ang iba para lang i-validate ang sarili nilang mindset.
 
ganyan talaga siguro hindi nila kasalanan yan kasi parang prinogram ng society yan simula sa education system gusto ng mga may kayapangyarihan na iraise yung mga tao as workers talaga.Kaya people want to grasp on something like those.
 
Mukhang iba lang talaga ang preference mo. Yung iba, inspiration ang hanap; ikaw, action agad. Parehong valid, depende sa tao. Diretso lang sa ginagawa mo—walang drama, walang problema. 💪
 

About this Thread

  • 8
    Replies
  • 601
    Views
  • 5
    Participants
Last reply from:
acer005

Trending Topics

Online now

Members online
1,060
Guests online
1,392
Total visitors
2,452

Forum statistics

Threads
2,273,400
Posts
28,949,274
Members
1,235,735
Latest member
rutlas
Back
Top