Another Propaganda By Yours Truly.

Dear Presidential Communications Chienes,

Without context, comparing Indonesia's 1st Quarter GDP growth of 5.1% to the Philippines' 5.7% can be misleading due to the significant difference in the size of their economies.

Now, sit down and listen to La Reyna's blah blah why you should stop making such direct comparisons:

1.) Economic Scale Matters:

Indonesia's GDP is approximately $1.3 trillion, which is significantly larger than the Philippines' GDP of $417 billion. Gets ninyo?!

Basic ritmitik tells us that a smaller percentage growth in a larger economy can represent a much greater absolute increase in economic output.

Por ejemplo, a 5.1% growth in Indonesia's economy adds roughly $66.3 billion, whereas a 5.7% growth in the Philippines adds about $23.8 billion. Oh, diva?! Lalagyan mo lang with numbers para ma feel mo ang impact nang kino-compare mo. Wag basta basta compare, gorl!

2.) Different Economic Structures:

Do you know na iba ang economic structures and drivers nang dalawang economy na to?! Indonesia's economy is diverse, with significant contributions from industries such as mining, manufacturing, and agriculture.

In contrast, the Philippines has a more service-oriented economy, heavily reliant on remittances from overseas workers and business process outsourcing.

Therefore, ang growth rates natin ay dictated by two different factors, kaya kapag direct comparisons, wa-ay meaning minsan. Nakarinig ba kayo ng “Overseas Indonesian Remittances largest chienes chienes contributing to the Indonesian economy!” Wala di ba?! Ok?!

In conclusion, it's important to reiterate that while both Indonesia and the Philippines are experiencing commendable economic growth, direct comparisons of their GDP growth rates without considering their economies' size and context can be misleading. The context is key to understanding the true economic dynamics at play. Sabot?!

Appreciating the different scales, structures, and stages of development is essential for understanding the true economic dynamics at play
P.S.

Pasalamat kayo, hindi ko kinom-pare sa China. Kundi, hinagupit ko kayo!

 

[plhbg1]

galing din ako sa mahirap na pamilya pero hindi naging hadlang sakin yang kahirapan para iahon ko ang sarili ko at pamilya ko sa pagkakasadlak sa hirap.

oh really? paki kwento na yan at ng matingnan natin if hindi lang puro narrative yan kasi ako kaya ko din mag narrate ng ganyan

 

[ZummerSoltice]

oh really? paki kwento na yan at ng matingnan natin if hindi lang puro narrative yan kasi ako kaya ko din mag narrate ng ganyan

Ang drama masyado boss nuh?d naman to tungkol sa buhay nya yung pinag uusapan

 

[plhbg1]

Ang drama masyado boss nuh?d naman to tungkol sa buhay nya yung pinag uusapakn

let's give him the benefit of the doubt boss, grab natin ang chance to benchmark for best practices from him, baka naman meron nga siyang best practices

 

[ZummerSoltice]

let's give him the benefit of the doubt boss, grab natin ang chance to benchmark for best practices from him, baka naman meron nga siyang best practices

Waiting sa mahaba nyang reply ala MMK.

 

[oOkunTV]

sorry kung sa palagay mo out of touch ako sa reality sa pagsasabi ng realidad. galing din ako sa mahirap na pamilya pero hindi naging hadlang sakin yang kahirapan para iahon ko ang sarili ko at pamilya ko sa pagkakasadlak sa hirap. ang problema kasi ng kahirapan is nasa isipan lng ng isang tao. ikinukulong nila ang sarili nila sa mindset ng pagiging mahirap. instead gumawa ng paraan para sa ikauunlad nila, naghihintay ng grasya galing sa iba gaya ng gobyerno. 4ps, ayuda, etc.. tapos sadlak n nga sa kahirapan, nagbibisyo at nagsusugal pa. siguro ikaw ang out of touch sa realidad kaya hindi mo nakikita sa mga squater's area yang mga ganyan. mga kabataan sa squater walang pambili ng pagkain pero pambili ng disposable v@pe meron. daig pa ng mga nsa squater ang mga mayayaman na isa o dalawa lng ang anak.. sa mga squater pinaka mababa na ang apat na anak. education? maari mong makuha yan kahit nuknukan ka pa ng hirap dahil may libreng eskwelahan para sayo. ako mismo graduate ng elementary hanggang college na public school lng ang pinasukan. simulang nang highschool ako paaral ko na ang sarili ko. di baleng wlang baon basta makapasok lng s school. itinatak ko sa utak ko na balang araw makakatapos at makaka raos din ako sa hirap. college? halos lahat ng fastfood napag trabahuan ko makakuha lng ng pang gastos sa skwela. mahirap ang sitwasyon ng isang working student pero nakayanan kong magtapos ng college. discrimination pag dating sa trabaho kung saan ka nag tapos? oo meron nyan at naranasan ko yan. kaya tapos na ko s college, nag aral pa ulit ako sa magandang school dahil kahit papano kaya ko nang sustentuhan ang sarili ko. kung napapaisip ka kung anong trabaho ko sa ngayun, eto.. building administrator ako ng 3 building sa ayala makati. hindi nakakaawa ang mga ganyang klaseng mga mahihirap na ayaw gumawa ng paraan para sa sarili nila. sa totoo lng, kahit bigyan mo ng tig iisang milyon yang mga yan, hindi pa din makakaahon sa hirap yan at walang 2 weeks ubos ang pera nyan dahil sa bisyo at kapricho sa katawan. yan ang realidad na hindi mo nakikita o pinagbubulag bulagan mo.

isang halimbawa ng taong edukado pero walang pinag aralan