PHGildarts Tale
Eternal Poster
JESUS: THE STORYTELLER
------
Jesus did an amazing job in His teaching ministry. Hindi biro kunin ang atensyon ng napakaraming tao at panatilihin silang nakikinig nang matagal na oras. Pero nagawa itong gawin ni Jesus! His parables captured not just the interest of the people but also their hearts. At hanggang ngayon, namamangha at nakikinabang pa rin tayo sa mga kwento na ito. What makes these stories of Christ effective to all people? Makikita natin ang ilang storytelling techniques ni Jesus na ginamit sa mga talinhaga:
-----
REVERSAL
Sa Reversal, ang naging takbo ng kwento ay hindi kung ano ang madalas mangyari o inaasahan. A main character leaving his home for an adventure and returning with fortune is a common theme ever since. Pero sa The Prodigal Son (Lk 15: 11-31) umalis ang bunsong anak na mayaman, umuwe siya na talunan. Ang Parable of the Dishonest Manager (Lk 16:1-13) ay may surprising twist din! Imbes na parusahan ang tusong katiwala dahil sa ginawa niya, pinuri pa siya (v.
. Ang Parable of the Workers in the Vineyard (Matt 20:1-16) ay may unexpected ending din. Imagine, lahat sila pare-pareho ang sweldong natanggap– mula sa nagpagod buong araw pati na rin sa isang oras lang kumilos!
----
REPETITION
Sa Repetition, may inuulit na elemento ng kwento para gumawa ng climax. Sa Parable of the Tenants (Lk 20: 9-16), tatlong beses nagpadala ng katiwala. This creates tension in the story to build the climax kung saan ang mismong anak na ng owner ang pinadala sa huli. Tatlong beses din nagpadala ng servants ang nag-prepare ng party sa Parable of the Great Banquet (Lk 14:15-23).
-----
BREVITY
Dahil ang mga talinhaga ni Jesus ay orginally kinwento sa public at sinulat na lang later on, kaya expectedly maikli lang talaga sila. Ang pagiging maikli ng mga kwento ay effective para madaling maintindihan ng mga nakikinig at madali rin nilang matandaan. Dahil maikli, there are details that were left to the imagination of the hearers. Ang mayaman sa The Rich Man and Lazarus (Lk 16:19-31) ay inilarawan ni Jesus na nakasuot ng purple. Sa ancient times, sobrang mahal ang kasuotan na purple-dyed. According to a source, it will take 10,000 shellfish para makagawa ng isang gramo lang ng dye! It became a status symbol dahil ganoon siya kamahal. Sa simpleng pagbanggit ni Jesus na nakasuot ng purple ang rich man, madali na lang ma-imagine ng mga original hearers kung gaano siya kayaman. Dyed robes also had a strong smell. (So posible rin na ma-imagine nila pati ang amoy ng karakter sa kwento!) The stories narrated might be short, but the details given were enough for the hearers to picture the story in their minds.
------
DIRECT SPEECH
The plot of the parables are most of the time revealed through the direct speech of the characters. Ang sinabi ng unang alipin sa Parable of the Unforgiving Servant (Matt 18:26) ay sinabi rin ng kapwa niya alipin nang singilin niya ito (v.29), showing that they were just in the same situation in the story. Sa Parable of the Persistent Widow (Lk 18:1-8), mababasa natin hindi lang ang pagmamakaawa ng widow (v.3) pati na rin ang pakikipag-usap sa sarili (internal monologue) ng unjust judge (v.4-5). Dahil dito, nakita natin ang epekto ng pagtiya-tiyaga ng babae sa masamang hukom.
-----
LANGUAGE
Christ used striking language to capture the interest of the hearers. Madalas gumamit si Jesus ng exaggeration o pagmamalabis sa kanyang pangangaral at mga kwento. Ang ten thousand of talents sa The Unforgiving Servant (Matt 18: 21-35) ay unrealistic to the point na shocking na siyang pakinggan kung ikaw ang isa sa original hearers. Kung tama ang estimation ng mga scholars, ang utang ng servant ay magiging 100 million denarii na kung iko-convert sa currency nila. Remember ang common daily wage ng isang alipin noon ay isang denarii kada araw. So in order to pay his debt, that servant needs to work for 100 million days! Kulang pa buong buhay niya para mabayaran ang ganitong utang! The point of this unimaginable amount is to show the inability of the servant to pay his own debt, and to emphasize the limitless extent of God’s forgiveness. Masyadong marami rin ang isang kawan na may 100 na tupa sa The Lost Sheep (Lk 15:3-7). Kaya ang pag-iwan ng pastol sa 99 na tupa para hanapin ang isa ay kakaiba dahil hindi na rin naman kawalan sa kanya na mawalan ng isa. The notable number of sheep left compared to the one lost shows how God gave importance to each lost soul.
-----
“With many similar parables Jesus spoke the word to them, as much as they could understand.” Mark 4:33
“And when Jesus finished these sayings, the crowds were astonished at his teaching,” Matt 7:28
CTTO
------
Jesus did an amazing job in His teaching ministry. Hindi biro kunin ang atensyon ng napakaraming tao at panatilihin silang nakikinig nang matagal na oras. Pero nagawa itong gawin ni Jesus! His parables captured not just the interest of the people but also their hearts. At hanggang ngayon, namamangha at nakikinabang pa rin tayo sa mga kwento na ito. What makes these stories of Christ effective to all people? Makikita natin ang ilang storytelling techniques ni Jesus na ginamit sa mga talinhaga:
-----
REVERSAL
Sa Reversal, ang naging takbo ng kwento ay hindi kung ano ang madalas mangyari o inaasahan. A main character leaving his home for an adventure and returning with fortune is a common theme ever since. Pero sa The Prodigal Son (Lk 15: 11-31) umalis ang bunsong anak na mayaman, umuwe siya na talunan. Ang Parable of the Dishonest Manager (Lk 16:1-13) ay may surprising twist din! Imbes na parusahan ang tusong katiwala dahil sa ginawa niya, pinuri pa siya (v.
----
REPETITION
Sa Repetition, may inuulit na elemento ng kwento para gumawa ng climax. Sa Parable of the Tenants (Lk 20: 9-16), tatlong beses nagpadala ng katiwala. This creates tension in the story to build the climax kung saan ang mismong anak na ng owner ang pinadala sa huli. Tatlong beses din nagpadala ng servants ang nag-prepare ng party sa Parable of the Great Banquet (Lk 14:15-23).
-----
BREVITY
Dahil ang mga talinhaga ni Jesus ay orginally kinwento sa public at sinulat na lang later on, kaya expectedly maikli lang talaga sila. Ang pagiging maikli ng mga kwento ay effective para madaling maintindihan ng mga nakikinig at madali rin nilang matandaan. Dahil maikli, there are details that were left to the imagination of the hearers. Ang mayaman sa The Rich Man and Lazarus (Lk 16:19-31) ay inilarawan ni Jesus na nakasuot ng purple. Sa ancient times, sobrang mahal ang kasuotan na purple-dyed. According to a source, it will take 10,000 shellfish para makagawa ng isang gramo lang ng dye! It became a status symbol dahil ganoon siya kamahal. Sa simpleng pagbanggit ni Jesus na nakasuot ng purple ang rich man, madali na lang ma-imagine ng mga original hearers kung gaano siya kayaman. Dyed robes also had a strong smell. (So posible rin na ma-imagine nila pati ang amoy ng karakter sa kwento!) The stories narrated might be short, but the details given were enough for the hearers to picture the story in their minds.
------
DIRECT SPEECH
The plot of the parables are most of the time revealed through the direct speech of the characters. Ang sinabi ng unang alipin sa Parable of the Unforgiving Servant (Matt 18:26) ay sinabi rin ng kapwa niya alipin nang singilin niya ito (v.29), showing that they were just in the same situation in the story. Sa Parable of the Persistent Widow (Lk 18:1-8), mababasa natin hindi lang ang pagmamakaawa ng widow (v.3) pati na rin ang pakikipag-usap sa sarili (internal monologue) ng unjust judge (v.4-5). Dahil dito, nakita natin ang epekto ng pagtiya-tiyaga ng babae sa masamang hukom.
-----
LANGUAGE
Christ used striking language to capture the interest of the hearers. Madalas gumamit si Jesus ng exaggeration o pagmamalabis sa kanyang pangangaral at mga kwento. Ang ten thousand of talents sa The Unforgiving Servant (Matt 18: 21-35) ay unrealistic to the point na shocking na siyang pakinggan kung ikaw ang isa sa original hearers. Kung tama ang estimation ng mga scholars, ang utang ng servant ay magiging 100 million denarii na kung iko-convert sa currency nila. Remember ang common daily wage ng isang alipin noon ay isang denarii kada araw. So in order to pay his debt, that servant needs to work for 100 million days! Kulang pa buong buhay niya para mabayaran ang ganitong utang! The point of this unimaginable amount is to show the inability of the servant to pay his own debt, and to emphasize the limitless extent of God’s forgiveness. Masyadong marami rin ang isang kawan na may 100 na tupa sa The Lost Sheep (Lk 15:3-7). Kaya ang pag-iwan ng pastol sa 99 na tupa para hanapin ang isa ay kakaiba dahil hindi na rin naman kawalan sa kanya na mawalan ng isa. The notable number of sheep left compared to the one lost shows how God gave importance to each lost soul.
-----
“With many similar parables Jesus spoke the word to them, as much as they could understand.” Mark 4:33
“And when Jesus finished these sayings, the crowds were astonished at his teaching,” Matt 7:28
CTTO
