PHpahingi ko sana Ng kunting advice kung ano Ang magandang Gawin kapag napuno na Ng galit at pighati Ang nararamdaman. Nakaka apekto na talaga sa Buhay ko. Paano ko ba ito mapanatiling kalmado? for almost 15 years na Dala Dala ko nito Ngayon ko lang naramdaman na parang punong Puno na, parang bigla nalang akong lumamig, Wala Ng pakialam sa Mundo, puro Galit lang Ang NASA isip ko. Ang sakit par, ayuko pang sumoko.
-
Welcome to PHCorner Forums! Sign up for free to unlock full access and exclusive privileges, including:
- Asking questions about computer and mobile issues
- Discovering internet tips for your mobile network and computer
🔒 Closed USAPANG SUICIDAL THOUGHTS
- Thread starter BoyTalsik
- Start date
- Status
Seek professional help kung afford mo. Pero kung hindi naman talk with your friend/family about sa nararanasan mo. Ilabas mo lahat ng nararamdaman mo, iiyak mo hanggang gusto mo wala namang masama don. Yung fact na nandito ka parin hanggang ngayon nagpapatunay na you still strive to live. Life is absurd and can be meaningless.
“But choosing to live regardless is the deepest E×ρréššion of genuine freedom” -Camus
“But choosing to live regardless is the deepest E×ρréššion of genuine freedom” -Camus
Deus Hermano
Honorary Poster
Hindi din kasi madaling mag advice about diyan ts kasi 'di tayo pare-parehas ng situation and may possibilty na mas mag cause pa ng harm iyong advice ng iba sa atin nasa sa sarili talaga nagsisimula ang pagtulong. Habang bini-blame natin sarili natin sa mga bagay bagay lalo lang tayo nagiging worse. Maghanap ka ng bagay na pagkakaabalahan pansamantala, give yourself time to learn and experience new things. Kapag may mga bagay tayo na nadi-discover mas namo-motivate tayo at mas nag e-enjoy. Bawasan ang oras sa mga social media much better deact muna at least a week or so.
Par. Hindi ko man alam yung eksaktong nararamdaman mo ngayon. Pero alam ko yung pakiramdam na ganyan. May time talaga na grabe yung galit ko. Parang sasabog ako anytime. Para sa akin kailangan ko talaga ng oras. Hindi naman madaling kumalma, totoo yun kaya kailangan mo talaga ng oras. Isipin mo muna kung tama yung nasa isip mo. Ano ba dahilan ng galit mo? Aalamin ko muna kung ano yung problema mo. Kapag alam ko na. Pinipilit kong baguhin yung iniisip ko. Kahit gaano man kanegatibo yun, pili kong pinapalitan ng positive. Kahit anong pwede mong isipin na positive. Kung may kaibigan ka na malapit. Makipagkwentuhan ka. Wag na wag mong isarado ang puso mo sa kaibigan mo. Kailangan mo ng kausap. Kailangan mo ng makikinig sayo. Par di masama ang umiyak ka. Kung kailangan mo umiyak iiyak mo lang, walang masama dun. Isipin mo maraming nagmamahal sayo. Marami pang pwedeng mangyari. Ikaw ang magdedesisyon nyan. Wag na wag kang susuko. Kung anong magpinagdadaanan mo ngayon par malalagpasan mo din yan. Wag kang susuko ha.
"Pain demands to be felt. Embrace sadness."
Mga katagang nabasa ko online at tinatak ko sa isip ko. Although sumasagi pa rin sa isip ko madalas yung mga bagay bagay na yan. Tinamad na ako gawin yung mga bagay na gusto ko lagi, gaya ng paglalaro ng mga online games. Pero may tinira pa rin ako sa mga hilig ko, manuod ng anime at yung pinaka mahalaga sa buhay ko ay yung musika tapos energy drink
. Nag invest ako sa saktong IEM lang, hindi ganun kamahal hindi rin ganun kamura pero quality naman. Minsan nga e, nagtatanong din ako sa sarili ko na, bakit sila merong kapareha? Tapos ako wala? Meron din naman, kaso yun nga sya yung nang-iwan at inintindi ko na lang. Then dumating din yung time na naghahanap ako ng mga kasagutan sa ibang tao, yung tipong parang sya yung magbibigay ng "pag-asa" or "panibagong pag-ibig". Pero yun nga, hindi rin naman ganun kadali maghanap lalo na kung sa online ka maghahanap. Hanggang sa isang araw naisip ko na,
"Hindi ko kailangan i-impress yung mga taong nakapaligid sa akin."
Panibagong self discovery na naman at tinigilan ko yung pag-aaksaya ng oras sa online para lang maghanap ng kung sinu sino man. Pero hindi ko pa rin tinigil yung mga hilig ko. Tinatak ko sa isip ko yang mga salitang yan. Parang "mind your own business ika nga".
So matanong kita, hanggang saan na ba yang galit mo? Napapaisip ka na minsan na gusto mong pumatay? Gusto mong patayin yung pinagmumulan ng galit mo? Kasi ako matagal ng sumasagi sa isip ko yan, pero hindi ko pa rin magawa gawa. Bakit? Kasi iniiisip ko yung mangyayari sa hinaharap. Hindi rin maganda gumawa ng mga bagay bagay na hindi mo lubos na pinagisipan. Isipin mo kung sino yung maapektuhan, ikaw ba o sila? Ikaw ba o yung maiiwan mo? Sino ang mga malulungkot? Malulungkot ba ang nanay mo kapag nalaman nya? Isipin mo, pinalaki ka ba nila para gawin mo lang yung mga bagay na yun? Kung hindi man sila maging malungkot sa pagkawala mo, for sure may isang tao dyan sa paligid mo na malulungkot kapag nawala ka.
Humingi ka ng tulong kahit kanino. Magpakonsulta ka or kausapin mo yung mga tropa mo o yung mga malapit na kaibigan mo. Kontrolin mo yung sarili at yung isip mo, pagisipang mong maigi. Siguro once na malampansan mo yung mga galit na yan, maliliwanagan ka din. Hindi sa lahat ng oras ay galit ka, lagi mong pagkakatandaan yan. Matutunang mong kontrolin ang iyong emosyon, yan lang ang susi dyan. Kapit lang, malalampasan din natin to.
Mga katagang nabasa ko online at tinatak ko sa isip ko. Although sumasagi pa rin sa isip ko madalas yung mga bagay bagay na yan. Tinamad na ako gawin yung mga bagay na gusto ko lagi, gaya ng paglalaro ng mga online games. Pero may tinira pa rin ako sa mga hilig ko, manuod ng anime at yung pinaka mahalaga sa buhay ko ay yung musika tapos energy drink
. Nag invest ako sa saktong IEM lang, hindi ganun kamahal hindi rin ganun kamura pero quality naman. Minsan nga e, nagtatanong din ako sa sarili ko na, bakit sila merong kapareha? Tapos ako wala? Meron din naman, kaso yun nga sya yung nang-iwan at inintindi ko na lang. Then dumating din yung time na naghahanap ako ng mga kasagutan sa ibang tao, yung tipong parang sya yung magbibigay ng "pag-asa" or "panibagong pag-ibig". Pero yun nga, hindi rin naman ganun kadali maghanap lalo na kung sa online ka maghahanap. Hanggang sa isang araw naisip ko na,"Hindi ko kailangan i-impress yung mga taong nakapaligid sa akin."
Panibagong self discovery na naman at tinigilan ko yung pag-aaksaya ng oras sa online para lang maghanap ng kung sinu sino man. Pero hindi ko pa rin tinigil yung mga hilig ko. Tinatak ko sa isip ko yang mga salitang yan. Parang "mind your own business ika nga".
So matanong kita, hanggang saan na ba yang galit mo? Napapaisip ka na minsan na gusto mong pumatay? Gusto mong patayin yung pinagmumulan ng galit mo? Kasi ako matagal ng sumasagi sa isip ko yan, pero hindi ko pa rin magawa gawa. Bakit? Kasi iniiisip ko yung mangyayari sa hinaharap. Hindi rin maganda gumawa ng mga bagay bagay na hindi mo lubos na pinagisipan. Isipin mo kung sino yung maapektuhan, ikaw ba o sila? Ikaw ba o yung maiiwan mo? Sino ang mga malulungkot? Malulungkot ba ang nanay mo kapag nalaman nya? Isipin mo, pinalaki ka ba nila para gawin mo lang yung mga bagay na yun? Kung hindi man sila maging malungkot sa pagkawala mo, for sure may isang tao dyan sa paligid mo na malulungkot kapag nawala ka.
Humingi ka ng tulong kahit kanino. Magpakonsulta ka or kausapin mo yung mga tropa mo o yung mga malapit na kaibigan mo. Kontrolin mo yung sarili at yung isip mo, pagisipang mong maigi. Siguro once na malampansan mo yung mga galit na yan, maliliwanagan ka din. Hindi sa lahat ng oras ay galit ka, lagi mong pagkakatandaan yan. Matutunang mong kontrolin ang iyong emosyon, yan lang ang susi dyan. Kapit lang, malalampasan din natin to.
Ranz_Gaming
Leecher
idaan mo lang sa maboteng usapan yan par samahan mo ng yelo para kalmado ang tagayan
samahan mo ng yelo para kalmado ang tagayanDCopacobana22
Fanatic
Support system is the key TS. May it be - your loved ones: parents, siblings, other relatives, special someone, friends; co-workers; classmates or medical authorities - who will understand and respect your present condition.
DCopacobana22
Fanatic
Saka, ilabas mo yang mga kinikimkim mong poot, hinanakit, pighati sa pamamagitan ng pakikipag-usap (personal man o virtual). Maganda dapat maihinga mo yan TS para di mabigat sa pakiramdam. Saka spiritual healing po depende sa relihiyon nyo po.
Ganda ng username mo dito sa forum, bagay na bagay sayo. Wala man ako sa posisyon mo pero alam ko na dumating den ako diyan at eto ako patuloy na lumalaban. Kailangan lang ng pahinga tsaka syempre yong pakikipagusap sa panginoon effective yon, ilabas mo sa kanya lahat ng nararamdaman mo pasasalamat man yan o sama ng loob ilabas mo lahat. Masaya yon na kausapin mo siya through ups and downs. Kaya mo yan!
BantayBahay
Eternal Poster
Na try mo na ba ilabas yan? Try mo ikwento sa real life kung di mo kaya dito ka magkwento kasi wala naman mawawala sayo kasi di ka naman kilala dito sa real life. Try mo mag relax. Hanapin mo reason kung bakit ganyan nararamdaman mo. Try mo din mag sulat ng diary. Tapod basahin mo weekly para malaman mo kung ano tamang gawin. Life is a game po
- Status