Alam kong dadating at dadating sa buhay ng isang tao yung ganitong pangyayari, inevitable kumbaga..sobrang sakit pala mawalan ng magulang lalo na kung mama's or papa's boy ka..hindi ko alam ngayon kung pano ako magsisimula kasi para akong ni-reset button pabalik sa pagkabata, yung tipong parang walang ibang alam gawin kundi umasa sa magulang..guys kung may ganito kayong experiences and advices share nyo naman dito sa thread ko..I really will do appreciate it

and I know na he is not in pain na. Masakit isipin na kahit anong pilit mo or kahit anong gawin mong help sa kanya hindi talaga kayang mapigilan yung sakit or ma-ease yung pain. Ang iniisip ko na lang na kahit hindi ko siya kasama physically, he is with me in spirit.
